Σε μια ιδιαίτερα εκτενή και εξαιρετική ανάλυση, ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Shai Levy περιγράφει με λεπτομέρειες τον σιωπηλό ψυχρό πόλεμο που διεξάγεται μακριά από τα πρωτοσέλιδα ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία. Στο επίκεντρο βρίσκονται ο εναέριος χώρος της Ανατολικής Μεσογείου και η προσπάθεια της Άγκυρας να αποκτήσει μόνιμο αεροπορικό αποτύπωμα στη Συρία μια εξέλιξη που το Ισραήλ θεωρεί υπαρξιακή απειλή.
Σύμφωνα με τον Levy, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έχει ανοίξει ένα «σιωπηλό μέτωπο» γύρω από την Κύπρο, πραγματοποιώντας συστηματικές πτήσεις επίδειξης παρουσίας. Δεν πρόκειται για προετοιμασία σύγκρουσης, αλλά για στρατηγική αποτροπής: ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την Τουρκία ότι η μετατροπή της Συρίας σε τουρκική προκεχωρημένη αεροπορική βάση αποτελεί κόκκινη γραμμή για το Ισραήλ.
Η ανάλυση τονίζει ότι η Άγκυρα, στο πλαίσιο του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιδίωξε να δημιουργήσει μια γεωστρατηγική συνέχεια ελέγχου από τα νότια της Τουρκίας, μέσω της βόρειας Συρίας, έως την Κύπρο. Ένα τέτοιο σενάριο θα έθετε υπό αμφισβήτηση την απόλυτη αεροπορική υπεροχή που έχει κατακτήσει το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια.
Η Κύπρος ως πεδίο αεροπορικής τριβής Ισραήλ-Τουρκίας
Ο εναέριος χώρος γύρω από την Κύπρο έχει μετατραπεί, όπως περιγράφει ο Levy, σε πεδίο «γάτας και ποντικιού». Ισραηλινά μαχητικά κινούνται σε στενούς διεθνείς αεροδιαδρόμους, σε μια περιοχή που η Τουρκία θεωρεί τη δική της «πίσω αυλή», λόγω του παράνομου ελέγχου που ασκεί στο βόρειο τμήμα του νησιού.
Η τουρκική απάντηση περιλαμβάνει έντονα συμβολικές κινήσεις ισχύος, όπως πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών Bayraktar, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για να στείλουν πολιτικά και στρατιωτικά μηνύματα και να δοκιμάσουν τις ισραηλινές δυνατότητες επιτήρησης και ελέγχου.
Ο πραγματικός στόχος βρίσκεται στη Συρία
Το πιο κρίσιμο στοιχείο της ανάλυσης είναι ότι όλη αυτή η δραστηριότητα στη Μεσόγειο δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Αντίθετα, λειτουργεί ως μέσο πίεσης για να αποτραπεί η μόνιμη εγκατάσταση τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών σε συριακές βάσεις.
Μια τέτοια εξέλιξη θα έφερνε μια σύγχρονη και ισχυρή αεροπορική δύναμη, εξοπλισμένη με F-16 και ενδεχομένως στο μέλλον με F-35, σε άμεση γειτνίαση με τα ισραηλινά συμφέροντα. Αυτό θα περιόριζε σοβαρά την ελευθερία κινήσεων του Ισραήλ στον λεγόμενο «πόλεμο μεταξύ των πολέμων», που διεξάγεται κυρίως απέναντι στο Ιράν και τη Χεζμπολάχ.
Παρά τη σκληρή ρητορική και τις πτήσεις επίδειξης ισχύος, καμία από τις δύο πλευρές δεν επιθυμεί μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. Όπως αποκαλύπτει ο Levy, λειτουργεί ένας απευθείας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, παρόμοιος με τον μηχανισμό συντονισμού που υπήρχε στο παρελθόν μεταξύ Ισραήλ και Ρωσίας στη Συρία.
Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: να αποφευχθεί ένα λάθος ή ένα ατύχημα στον αέρα, το οποίο θα μπορούσε να μετατρέψει τον ψυχρό πόλεμο σε θερμή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες.
Κύπρος και Ελλάδα ως στρατηγικοί σύμμαχοι του Ισραήλ
Στην αναλυτική του παρέμβαση, ο Shai Levy δεν περιορίζεται μόνο στη σύγκρουση Ισραήλ–Τουρκίας. Αντιθέτως, δίνει κομβικό βάρος στον ρόλο της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίες –όπως εξηγεί– αποτελούν τον στρατηγικό πολλαπλασιαστή ισχύος που επιτρέπει στο Ισραήλ να αναχαιτίζει τις τουρκικές επιδιώξεις τόσο στη Μεσόγειο όσο και στη Συρία.
Ο Levy υπογραμμίζει με έμφαση ότι χωρίς την Ελλάδα και την Κύπρο, η ισραηλινή στρατηγική αποτροπής θα ήταν σημαντικά πιο περιορισμένη. Η τριμερής συνεργασία δεν είναι τυπική ή διπλωματική, αλλά βαθιά επιχειρησιακή, με κύριο άξονα την αεροπορική συνεργασία.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Ελλάδα προσφέρει:
- Στρατηγικό βάθος στον αέρα
- Πεδίο εκπαίδευσης μεγάλης κλίμακας
- Διαλειτουργικότητα με νατοϊκά πρότυπα
Η Κύπρος, από την άλλη πλευρά, λειτουργεί ως:
- Προκεχωρημένο γεωστρατηγικό σημείο
- Κρίσιμος κόμβος επιτήρησης της Ανατολικής Μεσογείου
- Φυσικό φράγμα στα σχέδια της Άγκυρας για εναέριο έλεγχο από τη νότια Τουρκία έως τη Μέση Ανατολή
Επιμένει ιδιαίτερα στο ότι η Κύπρος έχει μετατραπεί σε άτυπο αεροπλανοφόρο. Ο εναέριος χώρος γύρω από το νησί επιτρέπει στο Ισραήλ:
- Να επιδεικνύει παρουσία σε διεθνείς αεροδιαδρόμους
- Να ελέγχει θαλάσσιες και εναέριες κινήσεις
- Να δημιουργεί μόνιμη τριβή με την τουρκική αεροπορία, χωρίς παραβίαση του Τουρκικού Εναέριου χώρου
- Αυτός ο χώρος είναι, όπως τονίζει, ο πιο ευαίσθητος για την Τουρκία, καθώς αγγίζει άμεσα το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Ελλάδα, την οποία ο Levy περιγράφει ως κρίσιμο παράγοντα εξισορρόπησης. Οι κοινές ασκήσεις, η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και η στενή επαφή των επιτελείων δημιουργούν μια ενιαία αεροπορική εικόνα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως σημειώνει, η Ελλάδα:
- Γνωρίζει σε βάθος τον τρόπο σκέψης και επιχειρησιακής δράσης της Τουρκίας
- Παρέχει στο Ισραήλ πολύτιμη εμπειρία από δεκαετίες ελληνοτουρκικής αεροναυτικής αντιπαράθεσης
- Συμβάλλει στη δημιουργία ενός άτυπου αλλά ισχυρού μετώπου αποτροπής
Το βασικό μήνυμα του Shai Levy είναι σαφές: Η αναχαίτιση της Τουρκίας δεν είναι μονομερής ισραηλινή υπόθεση. Είναι αποτέλεσμα μιας συντονισμένης στρατηγικής, στην οποία η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν αναπόσπαστο και κρίσιμο κρίκο.
Χωρίς αυτές, ο «ψυχρός πόλεμος» στον αέρα της Ανατολικής Μεσογείου δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί με τους όρους που ευνοούν το Ισραήλ. Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που όπως σωστά επισημαίνει δεν πρέπει να ξεχαστεί και το έχουμε αναφέρει και εμείς πρόσφατα στο NEMESISHD.GR.
Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ανάλυση του στην επίσημη πηγή ΕΔΩ
Διαβάστε σχετικά:
