Το Πακιστάν προχώρησε στην ανάπτυξη 8.000 στρατιωτών, μιας μοίρας μαχητικών αεροσκαφών και προηγμένων συστημάτων αεράμυνας στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας. Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συμφωνίας αμοιβαίας άμυνας που υπεγράφη μεταξύ Ισλαμαμπάντ και Ριάντ στα τέλη του 2025 και εν μέσω αυξημένων εντάσεων με το Ιράν.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, το οποίο επικαλείται ανώτατους αξιωματούχους ασφαλείας και κυβερνητικές πηγές, η αποστολή δεν έχει απλώς συμβολικό χαρακτήρα, αλλά αποτελεί μια πλήρως επιχειρησιακή δύναμη κρούσης. Η ανάπτυξη, η οποία ξεκίνησε στις αρχές Απριλίου, περιλαμβάνει:
- 16 μαχητικά αεροσκάφη JF-17, κινεζικής και πακιστανικής κατασκευής.
- Δύο μοίρες μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) για επιτήρηση και πλήγματα.
- Το κινεζικής προέλευσεως σύστημα αεράμυνας HQ-9.
- Περισσότερους από 8.000 στρατιώτες, με πρόβλεψη για περαιτέρω ενισχύσεις.
Ο εξοπλισμός αυτός επανδρώνεται και λειτουργεί από πακιστανικό προσωπικό, ωστόσο η χρηματοδότηση της όλης επιχείρησης καλύπτεται εξ ολοκλήρου από το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας. Αν και επίσημα το υπουργείο Εξωτερικών του Πακιστάν και το Ριάντ απέφυγαν να σχολιάσουν τις λεπτομέρειες, οι πηγές αναφέρουν ότι η δύναμη είναι έτοιμη για άμεση επιχειρησιακή δράση σε περίπτωση που το Βασίλειο δεχθεί επίθεση.
Η νομική βάση για αυτή την κίνηση είναι η Συμφωνία Στρατηγικής Αμοιβαίας Άμυνας που υπεγράφη στο Ριάντ. Παρότι οι πλήρεις όροι παραμένουν απόρρητοι, είναι σαφές ότι προβλέπεται πως οποιαδήποτε επίθεση εναντίον της μίας χώρας θα θεωρείται απειλή και για την άλλη.
Ιδιαίτερη αίσθηση έχουν προκαλέσει οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας του Πακιστάν, Καγουάτζα Ασίφ, ο οποίος άφησε να εννοηθεί ότι η Σαουδική Αραβία απολαμβάνει πλέον την προστασία της «πυρηνικής ομπρέλας» του Ισλαμαμπάντ. Παρόλο που το επίσημο πλαίσιο της συμφωνίας εστιάζει στη συμβατική άμυνα, η πυρηνική ισχύς του Πακιστάν προσδίδει ένα αδιαμφισβήτητο στρατηγικό βάθος στη συμμαχία.
Μία από τις κυβερνητικές πηγές αποκάλυψε μάλιστα ότι η συμφωνία επιτρέπει την ανάπτυξη έως και 80.000 στρατιωτών σε περιόδους μείζονος κρίσης, ενώ υπάρχουν αναφορές και για πιθανή μελλοντική εμπλοκή πακιστανικών πολεμικών πλοίων για την προστασία των σαουδαραβικών υδάτων.
Η χρονική στιγμή της στρατιωτικής ενίσχυσης κρίνεται ως ιδιαίτερα ευαίσθητη. Το Πακιστάν επιχειρεί να τηρήσει μια διπλωματική ισορροπία, καθώς διατηρεί ρόλο μεσολαβητή στις σχέσεις της περιοχής με το Ιράν. Ωστόσο, η φυσική παρουσία μιας τόσο ισχυρής πακιστανικής δύναμης στο σαουδαραβικό έδαφος στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποτροπής.
Η στρατηγική αυτή χαρακτηρίζεται ως «διπλή τροχιά»: Από τη μία πλευρά, το Ισλαμαμπάντ λειτουργεί ως διπλωματική γέφυρα και από την άλλη ενισχύει τη στρατιωτική αποτρεπτική ισχύ του στενότερου συμμάχου του. Ιστορικά, η σχέση των δύο χωρών είναι αμφίδρομη, με το Ριάντ να παρέχει κρίσιμη οικονομική στήριξη στο Πακιστάν σε περιόδους κρίσης και το Ισλαμαμπάντ να ανταποδίδει με στρατιωτική τεχνογνωσία και έμψυχο δυναμικό.
