Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε ότι η επόμενη κρίσιμη συνάντηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη στη Ντόχα του Κατάρ. Η διπλωματική αυτή κινητοποίηση λαμβάνει χώρα εν μέσω αντικρουόμενων αναφορών από την πλευρά της Τεχεράνης και σοβαρής στρατιωτικής κλιμάκωσης στον Περσικό Κόλπο. «Το Ιράν ζήτησε συνάντηση. Θα πραγματοποιηθεί αύριο στη Ντόχα!» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social.
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, επιβεβαίωσε μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox News ότι στις συνομιλίες της Ντόχα θα συμμετάσχουν ο ειδικός απεσταλμένος για τη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, και ο ανώτερος σύμβουλος, Τζάρεντ Κούσνερ. Η Κάρολαϊν Λέβιτ περιέγραψε τις επαφές αυτές ως «υψηλού επιπέδου», διευκρινίζοντας παράλληλα ότι στο περιθώριο αυτών των συναντήσεων θα διεξαχθούν και τεχνικές διαβουλεύσεις από ομάδες εργασίας χαμηλότερης διπλωματικής βαθμίδας. Η Ουάσιγκτον έστειλε ένα σαφές μήνυμα αποτροπής προς το ιρανικό καθεστώς, με την εκπρόσωπο να υπογραμμίζει: «Από την πλευρά μας, τηρούμε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Η βία θα απαντηθεί με βία».
Η εσπευσμένη επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κρίθηκε απαραίτητη μετά το σφοδρό μπαράζ πληγμάτων του περασμένου Σαββατοκύριακου, το οποίο απείλησε να ακυρώσει το Μνημόνιο Συναντίληψης (MoU) 14 σημείων που υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2026. Η εύθραυστη ανακωχή κλονίστηκε όταν ιρανικό βλήμα έπληξε εμπορικό πλοίο στα Στενά του Ορμούζ, προκαλώντας άμεσα αμερικανικά αεροπορικά αντίποινα κατά ιρανικών στόχων. Οι δυνάμεις των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης απάντησαν εκτοξεύοντας πυραύλους και drones εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν, ενώ κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών επλήγη ακόμη και ένα δεξαμενόπλοιο φορτωμένο με αργό πετρέλαιο του Κατάρ.
Οι νέες συγκρούσεις προκάλεσαν άμεση ασφυξία στη διεθνή ναυσιπλοΐα, με τη διέλευση από το στρατηγικό πέρασμα να καταγράφει κατακόρυφη πτώση. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της εταιρείας ναυτιλιακών δεδομένων Kpler, μόλις 29 εμπορικά σκάφη κατάφεραν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ το Σάββατο, ενώ ο αριθμός αυτός κατρακύλησε στα 12 πλοία την Κυριακή. Η δραματική αυτή μείωση υπογραμμίζει τον κίνδυνο για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, καθώς από την περιοχή διακινείται καθημερινά το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Στο εσωτερικό του Ιράν, ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν επιχείρησε να παρουσιάσει την ενδιάμεση συμφωνία ως απόλυτο θρίαμβο της κυβέρνησής του, συνδέοντάς την με την οικονομική ελάφρυνση της χώρας. Κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην πόλη Κομ, ο Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε ότι «βάσει των σχεδίων που έχουν εκπονηθεί, 6 δισεκατομμύρια δολάρια από τα συνολικά 12 δισεκατομμύρια των ιρανικών πόρων στο Κατάρ θα αποδεσμευτούν και θα επιστραφούν στη χώρα». Ο Ιρανός πρόεδρος χαρακτήρισε το μνημόνιο «μεγάλη νίκη για τον ιρανικό λαό», ισχυριζόμενος ότι οι αμερικανικές κυρώσεις στον πετρελαϊκό και πετροχημικό τομέα έχουν ήδη αρθεί.
Ωστόσο, οι δηλώσεις της Τεχεράνης προσκρούουν στην άρνηση της Ουάσιγκτον και τη σιωπή των μεσολαβητών. Αμερικανοί αξιωματούχοι ξεκαθάρισαν ότι δεν έχει εγκριθεί καμία αποδέσμευση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων, ενώ το ίδιο το Κατάρ δεν έχει επιβεβαιώσει τη μεταφορά των χρημάτων. Την ίδια στιγμή, ο κορυφαίος Ιρανός διαπραγματευτής, Καζέμ Γκαριμπαμπάντι, εμφανίστηκε πιο συγκρατημένος, δηλώνοντας μέσω του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων IRNA ότι «οι αναφορές ορισμένων μέσων ενημέρωσης σχετικά με τη διεξαγωγή τεχνικών συνομιλιών από ομάδες εργασίας στη Ντόχα δεν επιβεβαιώνονται» για την ώρα.
Παρά τη δημόσια αμφισβήτηση των τεχνικών συνομιλιών, ο Καζέμ Γκαριμπαμπάντι αποκάλυψε ότι ιρανική αντιπροσωπεία πραγματοποίησε επείγουσες επαφές με το Ομάν, στο πλαίσιο της πρώτης συνεδρίασης μιας κοινής επιτροπής για τα Στενά του Ορμούζ. Οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις για τα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών και τη μελλοντική διαχείριση της θαλάσσιας διόδου. Οι συζητήσεις αυτές βασίζονται στο πλαίσιο που έθεσε το πρόσφατο Μνημόνιο Συναντίληψης, με το Πακιστάν και το Κατάρ να συνεχίζουν τις παρασκηνιακές πιέσεις για την αποφυγή μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης της εκεχειρίας.
