Το αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων βλημάτων USS Spruance (DDG 111), κλάσης Άρλεϊ Μπερκ (Arleigh Burke), επέστρεψε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου στη ναυτική βάση του Σαν Ντιέγκο (Naval Base San Diego) έπειτα από μάχιμη ανάπτυξη 12 μηνών. Ο 3ος Στόλος των ΗΠΑ (U.S. 3rd Fleet) χαρακτήρισε την ανάπτυξη «ιστορική» και ανακοίνωσε ότι το πλοίο είχε καθοριστικό ρόλο στις μάχιμες επιχειρήσεις της επιχείρησης «Επική Οργή» (Operation Epic Fury) στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM). Μαζί του επέστρεψε και το απόσπασμα της Μοίρας Ελικοπτέρων Ναυτικής Κρούσης 71 (Helicopter Maritime Strike Squadron 71, HSM-71). Μία ημέρα νωρίτερα είχε επιστρέψει στη Χαβάη το αδελφό πλοίο USS Michael Murphy (DDG 112), έπειτα από 11 μήνες.
Το Spruance ανήκε στη Μοίρα Αντιτορπιλικών 21 (Destroyer Squadron 21) της Ομάδας Κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln (CVN 72), μαζί με τα αντιτορπιλικά Michael Murphy και USS Frank E. Petersen Jr. (DDG 121) και την Αεροπορική Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου 9 (Carrier Air Wing 9). Ο απολογισμός του USS Abraham Lincoln στον πόλεμο με το Ιράν, με 450 Tomahawk και 3.693 εξόδους, είχε δημοσιοποιηθεί τον Οκτώβριο. Η ανάπτυξη κάλυψε τις περιοχές του 3ου, του 7ου και του 5ου Στόλου, και το αντιτορπιλικό διένυσε πάνω από 88.000 ναυτικά μίλια.
Αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ και βολές Tomahawk
Στον πόλεμο με το Ιράν το Spruance έδρασε ως πλοίο διοίκησης Ομάδας Επιφανειακής Δράσης (Surface Action Group). Το Ναυτικό αναφέρει ότι ηγήθηκε προωθημένων κινήσεων ανίχνευσης κοντά στα Στενά του Ορμούζ και συμμετείχε στην επιβολή του ναυτικού αποκλεισμού, ακινητοποιώντας το φορτηγό πλοίο M/V TOUSKA, που οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν παράνομο, και ελέγχοντας τη συμμόρφωση 15 πλοίων. Υπό συνεχή απειλή από αντιπλοϊκούς πυραύλους κρουζ και drones επίθεσης μίας κατεύθυνσης, το πλοίο κατέστρεψε 12 μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τέσσερις αντιπλοϊκούς πυραύλους κρουζ. Από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο του 2026 εκτόξευσε δεκάδες πυραύλους κρουζ Τόμαχοκ (Tomahawk Land-Attack Cruise Missile) κατά ιρανικών στρατιωτικών στόχων. Διαχειριζόταν επίσης το τακτικό δίκτυο ζεύξης δεδομένων για πολλές ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων και αμφίβιες ομάδες ετοιμότητας.
Στην περιοχή του 7ου Στόλου το Spruance πέρασε από τα Στενά του Σαν Μπερναρντίνο, της Σιγκαπούρης, της Μαλάκα, του Μπαλαμπάκ και του Σουριγκάο. Σε όλη την ανάπτυξη έκανε 43 ανεφοδιασμούς εν πλω με μεταφορά 8,6 εκατ. γαλονιών καυσίμων (περίπου 32,5 εκατ. λίτρα), ενώ το απόσπασμα ελικοπτέρων πραγματοποίησε πάνω από 190 εξόδους και 1.150 ώρες πτήσης. Στο πλοίο και στις μονάδες της ομάδας κρούσης απονεμήθηκαν η Προεδρική Εύφημος Μνεία Μονάδας (Presidential Unit Citation) και η Ταινία Μάχιμης Δράσης (Combat Action Ribbon) για την απόδοσή τους στην Epic Fury.
«Η διοίκηση του πλοίου και του πληρώματος ήταν η τιμή της ζωής μου», δήλωσε ο κυβερνήτης, αντιπλοίαρχος Λι Τέιτ. «Οι ναύτες του Spruance έκαναν τη διαφορά», πρόσθεσε, και ζήτησε να αναγνωριστεί και η συμβολή των οικογενειών τους. Το πλοίο έχει απασχολήσει και για άλλο λόγο. Το Military Times υπενθυμίζει ότι Ιρανοί αξιωματούχοι ισχυρίζονται πως πυρομαχικά που εκτοξεύτηκαν από το Spruance στις 28 Φεβρουαρίου ευθύνονται για πλήγμα στη Μινάμπ με 156 νεκρούς αμάχους, ανάμεσά τους 120 παιδιά. Την Παρασκευή, ημέρα της επιστροφής, η ιρανική κυβέρνηση φάνηκε να απειλεί τον κυβερνήτη και τον ύπαρχο του πλοίου σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.




