Οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να προειδοποίησαν την Πολωνία σχετικά με το ενδεχόμενο η Ρωσία να σχεδιάζει μια περιορισμένη στρατιωτική πρόκληση εντός των επόμενων μηνών. Κύριος σκοπός της Μόσχας αποτελεί η απευθείας δοκιμή των αντανακλαστικών του NATO και της πραγματικής βούλησης των συμμάχων να εφαρμόσουν την αρχή της συλλογικής άμυνας.
Πληροφορίες που δημοσίευσε ο μεγαλύτερος πολωνικός ειδησεογραφικός ιστότοπος Onet υποδεικνύουν συγκεκριμένα σενάρια που εξετάζουν οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών. Αυτά περιλαμβάνουν πλήγματα ακριβείας με πυραύλους ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAVs) εναντίον κρίσιμων υποδομών, εκτεταμένες κυβερνοεπιθέσεις, καθώς και υβριδικές επιχειρήσεις στα σύνορα.
Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται μια πιθανή ελεγχόμενη διασυνοριακή διείσδυση από τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ ή το έδαφος της Λευκορωσίας, η οποία θα μπορούσε να παρουσιαστεί επικοινωνιακά από το Κρεμλίνο ως ένα απλό μεθοριακό «ατύχημα». Ανώτερες πηγές ασφαλείας από την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής επισημαίνουν ότι η στρατηγική επιδίωξη του Βλαντίμιρ Πούτιν δεν είναι η έναρξη μιας γενικευμένης σύρραξης. Αντίθετα, η Ρωσική Ομοσπονδία επιδιώκει τη δημιουργία μιας ελεγχόμενης κρίσης, ικανής να εξαναγκάσει τη Δύση σε αναθεώρηση της στάσης της.
Η επιτυχία ενός τέτοιου σχεδίου θα ασκούσε ασφυκτική πολιτική πίεση στους συμμάχους, με απώτερο σκοπό να μειώσουν ή να αναστείλουν τη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία. Το Κρεμλίνο ποντάρει στην απροθυμία συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών να ρισκάρουν μια ολοκληρωτική πολεμική αναμέτρηση για ένα περιορισμένο μεθοριακό επεισόδιο. Ο μεγαλύτερος φόβος που διατυπώνεται από τους επιτελείς στη Βαρσοβία, το Ταλίν, τη Ρίγα και το Βίλνιους επικεντρώνεται στην τακτική της «σαλαμοποίησης» (salami tactics), μια μέθοδο σταδιακής αμφισβήτησης της κυριαρχίας μέσω μικρών, σχεδόν ανεπαίσθητων εδαφικών παραβιάσεων, οι οποίες καθιστούν την απάντηση δυσεπίλυτο γρίφο.
Εάν οι ρωσικές δυνάμεις πραγματοποιήσουν μια εφήμερη εισβολή λίγων μέτρων ή ένα χειρουργικό πλήγμα σε μια απομονωμένη υποδομή, το ΝΑΤΟ θα βρεθεί αντιμέτωπο με ένα στρατηγικό δίλημμα. Η ενεργοποίηση του Άρθρου 5 για μια φαινομενικά «ασήμαντη» αφορμή ενέχει τον κίνδυνο πυροδότησης ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Στον αντίποδα, η επιλογή της μη ενεργοποίησης του μηχανισμού συλλογικής ασφάλειας θα σήμαινε την de facto ακύρωση της αποτρεπτικής ισχύος της Συμμαχίας. Αυτό το κενό αξιοπιστίας αποτελεί τον αντικειμενικό σκοπό των ρωσικών υβριδικών επιχειρήσεων.
Ιδιαίτερη γεωστρατηγική αξία στην εξίσωση αυτή έχει ο διάδρομος Σουβάλκι, η στενή λωρίδα γης που συνδέει την Πολωνία με τη Λιθουανία και διαχωρίζει το Καλίνινγκραντ από τη σύμμαχο της Μόσχας, Λευκορωσία. Μια συντονισμένη υβριδική ενέργεια ή μια «κατά λάθος» διασυνοριακή κίνηση στο συγκεκριμένο σημείο θα μπορούσε να αποκόψει πλήρως τις αμυντικές γραμμές της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας από την υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο μέσα σε ελάχιστες ώρες, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα στο πεδίο.
