Αμερικανοί διοικητές επιβεβαιώνουν ότι τα F-35A Lightning II της 388ης Πτέρυγας Μάχης, με έδρα τη Hill AFB στη Γιούτα, ήταν τα πρώτα αεροσκάφη που εισήλθαν στο Ιράν και τα τελευταία που αποχώρησαν στη μεγάλη αεροπορική επιχείρηση στα τέλη Ιουνίου. Η αποστολή στόχευε τρεις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν (Fordow, Natanz και Isfahan) ως μέρος του ευρύτερου πλαισίου της σύγκρουσης Ιράν–Ισραήλ.
Σύμφωνα με τις αμερικανικές αναφορές, ο ρόλος των F-35 ήταν καταλυτικός: καταστολή εχθρικής αεράμυνας (SEAD), ηλεκτρονικές παρεμβολές και εντοπισμός ραντάρ, ώστε να δημιουργηθεί διάδρομος ασφαλείας για τα stealth βομβαρδιστικά B-2 Spirit όπως αναφέρει το Business Insider.
Παρεμβολές – SEAD πάνω από το Ιράν
Ο διοικητής της 34ης Μοίρας Μαχητικών, αντισυνταγματάρχης Άαρον Όσμπορν, περιέγραψε ότι τα F-35 πέταξαν «εκατοντάδες μίλια βαθιά στο Ιράν», ενώ προχώρησαν σε καταστολή συστημάτων αεράμυνας και ραντάρ πιθανότατα μέσω των δυνατοτήτων ηλεκτρονικού πολέμου που διαθέτουν.
Η ικανότητα του F-35 να φέρει προηγμένα συστήματα παθητικού εντοπισμού, συγχώνευσης δεδομένων και στοχευμένων παρεμβολών, σύμφωνα με τους ίδιους τους Αμερικανούς χειριστές, ήταν εκείνη που «καθάρισε» τον χώρο ώστε τα stealth βομβαρδιστικά B-2 Spirit να φτάσουν μέχρι τους στόχους τους.
Οι βόμβες-γίγαντες και η αποχώρηση υπό κάλυψη
Τα επτά B-2 έριξαν συνολικά 14 βόμβες GBU-57 MOP (Massive Ordnance Penetrators), σχεδιασμένες για πλήγματα σε βαθιά υπόγεια καταφύγια. Μετά τα πλήγματα, τα F-35 ήταν αυτά που εξασφάλισαν την ασφαλή αποχώρηση των βομβαρδιστικών και συνέχισαν να παρακολουθούν τον εναέριο χώρο μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η 388η Πτέρυγα σημείωσε ότι κανένα ιρανικό σύστημα αεράμυνας δεν άνοιξε πυρ, ενώ οι ΗΠΑ διευκρίνισαν ότι η επιχείρηση βασίστηκε στη συνεργασία διαφορετικών μαχητικών και πλατφορμών.
«Επαλήθευση των δυνατοτήτων του F-35»
Ο διοικητής της 388ης Πτέρυγας, συνταγματάρχης Τσαρλς Φάλον, δήλωσε ότι η «Midnight Hammer» έδειξε στην πράξη όσα οι ΗΠΑ υποστηρίζουν για χρόνια:
«Η επιχείρηση επαλήθευσε τις δυνατότητες του F-35, τη χαμηλή παρατηρησιμότητα, τη φονικότητα, τη συγχώνευση αισθητήρων και τον ρόλο του ως πολλαπλασιαστή ισχύος».
Η συμμετοχή των F-22, F-15, F-16, δεκάδων ιπτάμενων τάνκερ και ενός υποβρυχίου εκτόξευσης πυραύλων Tomahawk ολοκλήρωσε την εικόνα μιας από τις πιο μεγάλης κλίμακας συνδυασμένες αεροπορικές επιχειρήσεις των τελευταίων ετών από τις ΗΠΑ.
Αν και το F-35 έχει δεχθεί κριτική τα τελευταία χρόνια για το κόστος και τη συντήρησή του, οι δηλώσεις των Αμερικανών αξιωματούχων παρουσιάζουν την επιχείρηση ως επιτυχές τεστ πραγματικών επιχειρησιακών συνθηκών, στο οποίο το αεροσκάφος λειτούργησε ως «ενοποιητής» του αμερικανικού αεροπορικού δικτύου. Το Ισραήλ έχει επίσης αναγνωρίσει ότι τα F-35 του αποτελούσαν την αιχμή του δόρατος εναντίον της Ιρανικής αεράμυνας κατά την διάρκεια της εκτατεμένης αεροπορικής εκστρατείας του πάνω από την Τεχεράνη και όχι μόνο.
Η «Midnight Hammer» αποτέλεσε έτσι όχι μόνο πλήγμα κατά πυρηνικών εγκαταστάσεων, αλλά και μια επίδειξη τεχνολογικής και επιχειρησιακής υπεροχής, κατά την αμερικανική αφήγηση.
