Με το διεθνές στρατιωτικό σήμα «Bravo Zulu» για την εξαιρετική τους απόδοση, τα ελληνικά φτερά ολοκλήρωσαν την παρουσία τους στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας. Από την Κυριακή 18 Ιανουαρίου έως την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026, η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) συμμετείχε στην πολυεθνική αεροπορική άσκηση μεσαίας κλίμακας «Spears of Victory 26», επιβεβαιώνοντας το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και την επιχειρησιακή ετοιμότητα της 332 Μοίρας προσθέτοντας και η ίδια το λιθαράκι της στις διπλωματικές σχέσεις της χώρας μας.
Η μεταστάθμευση της 332 Μοίρας στο Νταχράν
Η ελληνική αποστολή από την 114 Πτέρυγα Μάχης μεταστάθμευσε στην Αεροπορική Βάση King Abdulaziz, στο Νταχράν. Το κλιμάκιο αποτελούνταν από 4 αεροσκάφη Rafale και το απαραίτητο προσωπικό υποστήριξης, το οποίο μεταφέρθηκε με αεροσκάφη C-130. Η επιχείρηση μεταφοράς και εγκατάστασης αποτέλεσε το πρώτο δείγμα της αρτιότητας και της ικανότητας της ΠΑ για ανάληψη αποστολών σε μεγάλες αποστάσεις.
Επιχειρήσεις σε περιβάλλον σύγχρονων απειλών

Κατά τη διάρκεια της άσκησης, οι Έλληνες ιπτάμενοι εκτέλεσαν αποστολές που κάλυψαν όλο το εύρος των αεροπορικών επιχειρήσεων. Οι πτήσεις διεξάγονταν ημέρα και νύχτα, σε ένα περιβάλλον που προσομοίαζε σύγχρονες απειλές, με κύριο στόχο:
- Την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των συμμαχικών κρατών.
- Τη βελτίωση της συνεργασίας σε σύνθετους σχηματισμούς.
- Την ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε τακτικές αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους.
Η άσκηση ήταν τύπου LIVEX (Live Exercise) και ο συντονισμός της έγινε από το Air War Center της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Σαουδικής Αραβίας.
Διεθνής συμμετοχή και ισχυρές συμμαχίες
Η «Spears of Victory 26» αποτέλεσε ένα αεροπορικό «σταυροδρόμι» κορυφαίων δυνάμεων. Εκτός της Ελλάδας και της Σαουδικής Αραβίας (με F-15, EF-2000, Tornado), συμμετείχαν:
- Γαλλία: Με αεροσκάφη Rafale.
- ΗΠΑ, Πακιστάν, Ιορδανία: Με μαχητικά F-16.
- Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Κατάρ: Με αεροσκάφη EF-2000 Eurofighter.
- Μπαχρέιν: Με ελικόπτερα UH-60.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η παρουσία παρατηρητών από τη Μαλαισία, το Μαρόκο, το Μπαγκλαντές, το Ομάν και την Τουρκία, γεγονός που υπογραμμίζει τη γεωστρατηγική σημασία της άσκησης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.











