Σε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια δημιουργίας κλίματος έντασης, η τουρκική πλευρά, μέσω τόσο κυβερνητικών ανακοινώσεων όσο και καλοθελητών της που κατακλύζουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, εξαπολύει το τελευταίο διάστημα μια σειρά από ανυπόστατους ισχυρισμούς και ευθείες απειλές κατά της ελληνικής κυριαρχίας. Στο στόχαστρο της Άγκυρας βρίσκεται πλέον η Σαμοθράκη μετά την Κάρπαθο, με αφορμή τις αναφορές για ανάπτυξη αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot, την ώρα που η Αθήνα θωρακίζει νόμιμα την επικράτειά της και συμμάχους, όπως η Βουλγαρία, με αφορμή τη σύγκρουση Ιράν-ΗΠΑ.
Η κατασκευή μιας «απειλής» στο Βόρειο Αιγαίο
Το αφήγημα που διακινείται από τουρκικά κέντρα προπαγάνδας, με κύριο εκφραστή τον Ιμπραήμ Καραγκιούλ, επιχειρεί να εμφανίσει τις αμυντικές κινήσεις της Ελλάδας ως επιθετική ενέργεια. Οι ισχυρισμοί ότι η Ελλάδα «παίζει με τη φωτιά» στη Σαμοθράκη στερούνται οποιασδήποτε σοβαρής βάσης, καθώς αγνοούν το αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας στη νόμιμη άμυνα, όπως αυτό προβλέπεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Η ρητορική περί «βαριάς ανταπόδοσης» και «παράνομης οχύρωσης» αποτελεί πάγια τακτική της Άγκυρας για την αμφισβήτηση του status quo στο Αιγαίο. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: η ενίσχυση της αεράμυνας στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης επιβεβαιωμένης ανάπτυξης Patriot στην Κάρπαθο για την αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων ή drone που ενδέχεται να απειλήσουν την περιοχή, είναι μια καθαρά προστατευτική κίνηση απέναντι σε υπαρκτούς κινδύνους.
Αλεξανδρούπολη: Το στρατηγικό ανάχωμα που «πονά» την Άγκυρα
Η τουρκική νευρικότητα εστιάζει με εμμονικό τρόπο στην Αλεξανδρούπολη, η οποία έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο κόμβο για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ και της Ανατολικής Ευρώπης. Οι ισχυρισμοί ότι η περιοχή έχει μετατραπεί σε «ισραηλινή και αμερικανική βάση επιθέσεων» είναι όχι μόνο ανυπόστατοι αλλά και επικίνδυνοι, καθώς στοχεύουν στην υπονόμευση της ελληνοαμερικανικής και ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας που ενοχλεί αρκετά τους σχεδιασμούς της Άγκυρας.
Η αποδόμηση της τουρκικής επιχειρηματολογίας
Η Τουρκία επιλέγει μια επιλεκτική ανάγνωση των Συνθηκών της Λωζάνης και των Παρισίων. Η ελληνική διπλωματία έχει ξεκαθαρίσει σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς ότι:
- Η Τουρκία δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη των Παρισίων, άρα δεν νομιμοποιείται να επικαλείται αποστρατικοποίηση των Δωδεκανήσων.
- Το καθεστώς της Σαμοθράκης και της Λήμνου διέπεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ, η οποία κατήργησε ρητά τους περιορισμούς της Λωζάνης.
- Η συνεχιζόμενη επιθετική διάταξη της Τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου και το casus belli καθιστούν τη στρατιωτική παρουσία στα νησιά επιβεβλημένη ανάγκη επιβίωσης.
Συμπέρασμα: Ρητορική απελπισίας
Οι απειλές για «εξαιρετικά βαριά ανταπόδοση» αντικατοπτρίζουν μια χώρα που βλέπει τα στρατηγικά της ερείσματα να υποχωρούν. Η προσπάθεια της Άγκυρας να παρουσιάσει την Ελλάδα ως «απομονωμένη» ή τις ΗΠΑ ως «ανίσχυρες» καταρρίπτεται από την ίδια τη γεωπολιτική δράση στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
