Το τελευταίο διάστημα, ρωσικές και διάφορες ελληνικές πηγές ενημέρωσης υποστήριξαν ότι η αποτελεσματικότητα της ελληνικής αεράμυνας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα ρωσικά συστήματα αεράμυνας (S-300 / TOR M1 / OSA AK). Οι αναφορές αυτές τροφοδοτήθηκαν περαιτέρω από την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μην ανανεώσει τις συμβάσεις για τη συντήρηση συστημάτων αεράμυνας ρωσικής κατασκευής κατι το οποίο θα ήταν απίθανο να γίνει όπως και να έχει καθώς η Ρωσία συγκαταλέγει την χώρα μας στα μη φιλικά για αυτην έθνη.
Ωστόσο, το άρθρο αυτό στοχεύει να αντικρούσει τέτοιους ισχυρισμούς αναδεικνύοντας την πολυεπίπεδη φύση της Ελληνικής Αεράμυνας και τις δυνατότητες εκσυγχρονισμού της μέσω δυτικών συστημάτων που είναι και αναγκαία για την επίτευξη πλήρης διαλειτουργικότητας.
Η τρέχουσα κατάσταση της ελληνικής αεράμυνας
Η αεράμυνα της Ελλάδας αρχικά περιλαμβάνει και τους τρεις κλάδους των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, και έχει ως στόχο τη φύλαξη και την προστασία του ελληνικού εναέριου χώρου. Ενσωματώνει έναν σύγχρονο στόλο μαχητικών αεροσκαφών και ένα ολοκληρωμένο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας που αποτελείται από ένα εκτεταμένο δίκτυο αντιαεροπορικών όπλων και μέσων.
Το οπλοστάσιο περιλαμβάνει ενδεικτικά:
- MANPADS (Man-Portable Air-Defense Systems): Όπως το Stinger και το Igla.
- Συστήματα μικρής εμβέλειας: Όπως το Crotale NG, ΒΕΛΟΣ και τα ρωσικά TOR M1, OSA AK.
- Συστήματα μέσης εμβέλειας: Όπως το MIM-23 Hawk.
- Συστήματα μεγάλης εμβέλειας: Όπως τα Ρωσικά S-300 και Patriot.
Υπερβολές για Ρωσικά συστήματα
Οτιδήποτε υπάρχει Ρωσικό στο οπλοστάσιο της χώρας βλέπουμε πάντα να εκθιάζεται από συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης και παραθρησκευτικές οργανώσεις που στόχο έχουν να βγάλουν άχρηστα κυρίως τα δυτικά όπλα. Είδαμε το σκηνικό αυτό να εκτυλλίσεται σε τεράστιο βαθμό με τα εντελώς προβληματικά BMP-1 με βάση αποφάσεις του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου το 2017.
Αποφάσεις που μάλιστα οδήγησαν κυριολεκτικά στο να χαρίσουμε αρκετά από αυτά στην Αίγυπτο. Κάπου εδώ έρχεται και το ζήτημα S-300 και κολλάει ως ένα «υπερόπλο» που δεν υπάρχει αντίστοιχο. Η αλήθεια είναι κάπου στην μέση, το σύστημα σε καμία περίπτωση δεν είναι άχρηστο όπως τα TOR M1 και 9K33 OSA AK (SA-8 Gecko) όμως δεν είναι και σύγχρονο για το σύγχρονο πεδίο μάχης και δεν έχει αναβαθμιστεί.
Όταν το παραλάβαμε η έκδοση PMU1 ήδη μετρούσε χρόνια υπηρεσίας και αποτελεί ουσιαστικά τεχνολογία της δεκαετίας του 1990, αυτό σημαίνει ότι ήδη ακουμπάει τα περίπου 30+ χρόνια υπηρεσίας ως έκδοση με ότι αυτό συνεπάγεται για την αντιμετώπιση απειλών.
Οι ρωσικοί ισχυρισμοί για την επίδοση των περισσότερων συστημάτων αεράμυνας τους με λίγες εξαιρέσεις όπως η επίδοση των συστημάτων αεράμυνας TOR M1 αμφισβητήθηκαν έμπρακτα στον Πόλεμο Ρωσίας και Ουκρανίας. Για παράδειγμα, πρόσφατα Ρωσικό S-400 δέχτηκε βαλλιστικό πλήγμα ανήμπορο να αντιδράσει με Ουκρανικό UAV να το στοχοποιεί από πολύ κοντινή θέση.
Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι οι S-400 αναπτύχθηκαν κυρίως για αντιβαλλιστική χρήση. Παράλληλα, οι Ουκρανικοί S-300 αντιμετωπίζουν τις ίδιες δυσκολίες με πολλές καταστροφές στα συστήματα να γίνονται σχεδόν χωρίς απάντηση στην εισερχόμενη απειλή με βολές Α/Α.
Παρόμοιες καταστάσεις είχαν συμβεί και στην Αρμενία τόσο με τα Ρωσικά συστήματα μικρής εμβέλειας (SHORAD) όσο και με τα μεγάλης όπως οι S-300. Προφανώς είναι πολύ καλύτερα να υπάρχουν από το τίποτα και δεν πρέπει να πάμε στην άλλη πλευρά των υπερβολών που τα βγάζει εντελώς άχρηστα όμως εδώ φυσικά δεν μιλάμε για εγκατάλειψη των συστημάτων αλλά για πιθανή ανταλλαγή με δυτικά.
Τα δυτικά συστήματα
Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται και η φύση των απειλών είναι όλο και πιο περίπλοκη, η αεράμυνα έχει γίνει ακρογωνιαίος λίθος της εθνικής ασφάλειας και είναι λογικό οι έλληνες πολίτες. Για την Ελλάδα, μια χώρα που βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, το διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο. H Ελλάδα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην διαλειτουργικότητα των συστημάτων αεράμυνας, εστιάζοντας στα οφέλη της τεχνολογικής προόδου.
Επί του παρόντος, το σύστημα αεράμυνας της Ελλάδας είναι ένας συνδυασμός δυτικών και ρωσικών συστημάτων. Φυσικά και τα δυτικά συστήματα παρουσιάζουν και αυτά ελαττώματα όπως είδαμε άλλωστε και στην χρήση των PATRIOT στην Σαουδική Αραβία. Προβλήματα όμως που έχουν την δυνατότητα να λυθούν μέσω αναβαθμίσεων σε αντίθεση με τους S-300PMU1 που διαθέτουμε.
Ενώ κάθε σύστημα έχει τα πλεονεκτήματά του, μια σωστή προσέγγιση στο θέμα αποκαλύπτει αρκετές προκλήσεις:
Περιορισμένη διαλειτουργικότητα
Διαφορετικά συστήματα όπως S-300 και PATRIOT είναι σίγουρο ότι δεν επικοινωνούν μέσω του δυτικού συστήματος Link 16 / 22, οδηγώντας σε καθυστερήσεις και αναποτελεσματικότητα σε κρίσιμες στιγμές που ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος μας εις αναμονή των κατευθύνσεων βολών αεράμυνας σε εισερχόμενες απειλές.
Εδώ να τονίσουμε ότι στην Κρήτη τα δύο συστήματα συνυπάρχουν και δεν συνεργάζονται.
Πολυπλοκότητα Συντήρησης
Η διαχείριση ενός ποικίλου συνόλου τεχνολογιών απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις και ανταλλακτικά, αυξάνοντας το υλικοτεχνικό βάρος, βάρος που η Ελλάδα δεν σήκωσε χρόνια τώρα για τους S-300 με την υποστήριξη των συστημάτων να έχει πραγματοποιηθεί ελάχιστες φορές σύμφωνα με επίσημα χείλη (Βολή αποδοχής το 2013).
Στρατηγική ευθυγράμμιση
Η χρήση συστημάτων από έθνη που δεν είναι ευθυγραμμισμένα με τη γεωπολιτική στάση της Ελλάδας μπορεί να οδηγήσει σε γεωπολιτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένων κυρώσεων και μειωμένης υποστήριξης από τους συμμάχους όπως έγινε αντίστοιχα με την Τουρκία.
Διαλειτουργικότητα
Τα διασυνδεδεμένα δυτικά συστήματα προσφέρουν απρόσκοπτη επικοινωνία και κοινή διαχείριση δεδομένων, επιτρέποντας μια ενοποιημένη απάντηση στις απειλές. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για την Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ, καθώς διασφαλίζει και τη συμβατότητα με τις συμμαχικές δυνάμεις σε περίπτωση ανάγκης.
Για παράδειγμα αρκετοί περιμένουν τις ΗΠΑ και τους Γάλλους να προσφέρουν βοήθεια όταν την χρειαστούμε αλλά αυτό δεν θα μπορεί να γίνει με την ίδια ευκολία χωρίς δυνατότητα ενημέρωσης στοχοποίησης και αναγνώρισης απειλών για τα συστήματα μας μέσω του Link 16 / 22.
Προτάσεις για αντικατάσταση των Ρωσικών συστημάτων
S-300, TOR M1 / OSA AK: Αντικατάσταση με Patriot PAC-3 που ειδικεύονται στην αντιβαλλιστική χρήση όπως οι PATRIOT MSE και σταδιακή αντικατάσταση των SHORADS με NASAMS που κάνουν χρήση των πυραύλων αεράμυνας AIM-120 AMRAAM που διαθέτουν και τα Ελληνικά F-16 / F-4 με στόχο την ενοποίηση του οπλοστασίου και την μείωση των Logistics.
Επένδυση στον δικτυοκεντρικό πόλεμο: Πρέπει να δωθεί προτεραιότητα σε τεχνολογίες που επιτρέπουν την ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο και τη λήψη αποφάσεων σε όλες τις πλατφόρμες της ελληνικής αεράμυνας, είναι απίστευτο να μαθαίνουμε συνεχώς για την έλλειψη συστημάτων Link 16 και διαλειτουργικότητας με τα συστήματα (π.χ PATRIOT)
Σταδιακή αντικατάσταση: Η αντικατάσταση των Ρωσικής / Σοβιετικής προελεύσεως συστημάτων θα πρέπει να γίνει με πλάνο που δεν θα δημιουργεί επιχειρησιακά κενά και ακόμα καλύτερα μέσω άμεσης ανταλλαγής.
Συμπέρασμα για αεράμυνα και Ρωσικά συστήματα
Για την Ελλάδα, η ανάγκη για ένα ισχυρό, διασυνδεδεμένο σύστημα αεράμυνας δεν είναι απλώς θέμα τεχνολογικής αναβάθμισης αλλά στρατηγική ανάγκη. Δίνοντας προτεραιότητα στα δυτικά συστήματα που προσφέρουν διαλειτουργικότητα αλλά και προηγμένες δυνατότητες, η Ελλάδα μπορεί να οικοδομήσει ένα δίκτυο αεράμυνας που δεν είναι μόνο ισχυρό αλλά και έτοιμο για το μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση η αντικατάσταση των απαρχαιωμένων τεχνολογικά Ρωσικών συστημάτων μόνο μπορούν να εξελίξουν την αεράμυνα μας και όχι να δημιουργήσουν κενά.
Να ξεκαθαρίσουμε ξανά εδώ όπως έχουμε κάνει πολλές φορές στο NEMESIS HD ότι δεν είμαστε «ειδικοί» όμως έχουμε ερευνήσει αρκετά το θέμα για να μπορούμε να γράψουμε πάνω σε αυτό.
Πείτε μας την δική σας γνώμη στα σχόλια!
Copyright: NEMESIS HD Απαγορεύεται η αντιγραφή του κειμένου σε άλλα μέσα ενημέρωσης, social media κτλπ χωρίς σχετική άδεια). Χρησιμοποίηστε την κοινοποίηση.
