Τερματικούς σταθμούς, προβλήτες και μεγάλες δεξαμενές αποθήκευσης σε κινεζικά λιμάνια φέρεται να ελέγχει πλέον το Ιράν, ώστε το πετρέλαιό του να φτάνει στην κινεζική αγορά παρά τις αμερικανικές κυρώσεις. Την πληροφορία δημοσίευσε το Iran International, με βάση εμπιστευτική επιστολή που λέει ότι απέκτησε και δύο πηγές μέσα στο ιρανικό υπουργείο Πετρελαίου.
Το έγγραφο υπογράφει ο Χαμίντ Μποβάρντ, πρώην επικεφαλής της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου του Ιράν και σημερινός υπηρεσιακός υπουργός Πετρελαίου. Απαντά σε άκρως απόρρητη επιστολή του Αλί Σαμχανί προς τον τότε Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, στην οποία ο πρώην γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας χαρακτήριζε καταστροφικές τις πωλήσεις πετρελαίου επί προεδρίας Μασούντ Πεζεσκιάν. Ο Σαμχανί και ο Χαμενεΐ σκοτώθηκαν στα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα της 28ης Φεβρουαρίου 2026.
Κατά την επιστολή, το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών διαπραγματεύθηκε με το Πεκίνο την απόκτηση λιμενικών εγκαταστάσεων και τερματικών, ώστε να στηθεί κόμβος για το ιρανικό αργό που βρίσκεται υπό κυρώσεις. Η Τεχεράνη εξασφάλισε επίσης μακροχρόνιες μισθώσεις δεξαμενών σε διάφορα σημεία της Κίνας, για να πουλά απευθείας στην αγορά. Οι μεσάζοντες που εμπιστεύεται η ιρανική ηγεσία κλήθηκαν να συνεχίσουν με πλοία που ήδη βρίσκονται υπό κυρώσεις, αρκεί να μπορούν να δέσουν στα συγκεκριμένα λιμάνια.
Νινγκμπό-Τζοουσάν, Τσινγκντάο και επτά δεξαμενές
Οι πηγές του υπουργείου κατονομάζουν τρία σημεία με προβλήτες. Στην ελεύθερη ζώνη του Νινγκμπό-Τζοουσάν το Ιράν φέρεται να πήρε τον έλεγχο τερματικού σταθμού, αφού βοήθησε στην κατασκευή μικρότερων εγκαταστάσεων διαμετακόμισης. Στο Τσινγκντάο και σε ακόμη ένα λιμάνι της επαρχίας Σαντόνγκ απέκτησε μυστικά μερίδια σε μικρότερες προβλήτες, κοντά σε αγωγούς που οδηγούν το αργό στα διυλιστήρια χωρίς μεταφόρτωση.
Αναφέρονται ακόμη επτά δεξαμενές. Τέσσερις βρίσκονται στα λιμάνια Νταλιάν και Χουιτζόου και στις πόλεις Ντονγκίνγκ και Βέιφανγκ. Τρεις ακόμη, στην περιοχή του Τζοουσάν, περιλαμβάνουν μία στο νησί Αοσάν και μία στους τερματικούς σταθμούς του νησιού Σουλανγκχού.
Κεντρικό ρόλο έχει ο στόλος του Χοσεΐν Σαμχανί, γιου του Αλί Σαμχανί, που μεταφέρει ιρανικό πετρέλαιο στις προβλήτες υπό ιρανικό έλεγχο. Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών έχει επιβάλει κυρώσεις σε 51 πλοία που συνδέονται μαζί του. Ο Μποβάρντ τον κατηγορεί ότι αγόρασε πλοία με κρατικά δάνεια αλλά τα χρησιμοποίησε για ρωσικό πετρέλαιο, ενώ παρουσιάζει τα ΗΑΕ ως αποκλειστικό πεδίο δράσης του Χοσεΐν Σαμχανί. Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να χτυπά τα δίκτυα αυτά, όπως με τις πρόσφατες κυρώσεις σε ινδικό δίκτυο πλοίων με ψεύτικες σημαίες και σε δικηγορικό γραφείο του «σκιώδους στόλου» με παρουσία στον Πειραιά.
Η αλληλογραφία δείχνει και πίεση από τον βασικό πελάτη. Ήδη πριν από τον πόλεμο των 40 ημερών, το Πεκίνο απέρριψε αίτημα για αύξηση των ποσοστώσεων εισαγωγής στα κινεζικά διυλιστήρια, αύξησε τις αγορές από τη Βενεζουέλα και ζήτησε μεγαλύτερες εκπτώσεις. Ο Σαμχανί υποστήριζε ότι η έκπτωση ανά βαρέλι ήταν 50 σεντς επί Ραϊσί και έφτασε τα 9 δολάρια επί Πεζεσκιάν, αριθμούς που το υπουργείο Πετρελαίου αμφισβήτησε. Ο τότε υπουργός Πετρελαίου Μοχσέν Πακνεζάντ απομακρύνθηκε αργότερα, μετά την επιστολή του Σαμχανί.
