Το αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων βλημάτων USS Michael Murphy (DDG 112), κλάσης Άρλεϊ Μπερκ (Arleigh Burke), επέστρεψε στις 12 Νοεμβρίου στην κοινή βάση Περλ Χάρμπορ-Χίκαμ της Χαβάης, έπειτα από ανάπτυξη 11 μηνών. Το Ναυτικό των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι στη διάρκειά της υπήρξε παρατεταμένη πολεμική δράση στο πλαίσιο της επιχείρησης «Επική Οργή» (Operation Epic Fury), με 12 διελεύσεις των Στενών του Ορμούζ υπό απειλή.
Η ανάπτυξη από τον Δεκέμβριο του 2025
Το πλοίο αναχώρησε από το Περλ Χάρμπορ την 1η Δεκεμβρίου 2025 ως μέρος της Ομάδας Κρούσης Αεροπλανοφόρου 3 (Carrier Strike Group 3) και της Μοίρας Αντιτορπιλικών 21 (Destroyer Squadron 21). Έπλεε μαζί με το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln (CVN 72), τα αντιτορπιλικά USS Spruance (DDG 111) και USS Frank E. Petersen Jr. (DDG 121) και την Αεροπορική Πτέρυγα Αεροπλανοφόρου 9 (Carrier Air Wing 9), ενώ στο ίδιο το Michael Murphy ήταν επιβιβασμένο το Απόσπασμα 2 της Μοίρας Ελικοπτέρων Ναυτικής Κρούσης 71 (Helicopter Maritime Strike Squadron 71, HSM-71). Στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM) μπήκε στα τέλη Ιανουαρίου 2026. Τα στοιχεία προέρχονται από ανακοίνωση του 3ου Στόλου των ΗΠΑ (U.S. 3rd Fleet) που διανεμήθηκε μέσω DVIDS.
Βολές Tomahawk και αντιαεροπορική άμυνα
Το Ναυτικό ανακοίνωσε ότι στο πλοίο και στο πλήρωμά του απονεμήθηκαν η Προεδρική Εύφημος Μνεία Μονάδας (Presidential Unit Citation) και η Ταινία Μάχιμης Δράσης (Combat Action Ribbon) για εξαιρετικό ηρωισμό και επιτεύγματα σε μάχη, μεταξύ άλλων για δεκάδες πλήγματα με πυραύλους κρουζ Τόμαχοκ (Tomahawk) κατά χερσαίων στόχων και για την άμυνα απέναντι σε εχθρικές επιθέσεις με drones και πυραύλους. Ο κυβερνήτης, αντιπλοίαρχος Ντέιβιντ Νικολάς, δήλωσε: «Είτε εξουδετερώνοντας απειλές από αέρος και από την επιφάνεια είτε καθοδηγώντας επιχειρήσεις σε θαλάσσια περάσματα υπό εχθρική απειλή, το πλήρωμα δεν δίστασε ποτέ.»
Αποκλεισμός και Στενά του Ορμούζ
Το δελτίο αναφέρει ότι το Michael Murphy συνέβαλε στην επιβολή του πρώτου ναυτικού αποκλεισμού εδώ και 60 χρόνια, στη βόρεια Αραβική Θάλασσα, στον Κόλπο του Ομάν και στα Στενά του Ορμούζ. Ως πλοίο διοίκησης της Ομάδας Επιφανειακής Δράσης (Surface Action Group) της Ομάδας Δράσης 50 (Task Force 50), διοίκησε και συντόνισε την άμυνα 14 πλοίων του συνασπισμού και των ΗΠΑ, μεταξύ τους αντιτορπιλικά, παράκτια πλοία μάχης (Littoral Combat Ships), έξι ταχύπλοα περιπολικά της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ (Fast Response Cutters) και δεξαμενόπλοια ανεφοδιασμού. Το Ναυτικό δηλώνει ότι το πλοίο πραγματοποίησε 12 διελεύσεις των Στενών υπό εχθρική απειλή, με κίνδυνο επιθέσεων από την επιφάνεια, από αέρος και με νάρκες, και συνόδευσε με ασφάλεια τέσσερα εμπορικά δεξαμενόπλοια. Παρέμεινε στην περιοχή υπό τη διοίκηση της Ομάδας Δράσης 50 μαζί με επιτελεία, πλοία και αεροσκάφη των Ομάδων Κρούσης Αεροπλανοφόρων 10 και 5.
Για την τρέχουσα κατάσταση στα Στενά δείτε τα ρεπορτάζ για τα τέσσερα δεξαμενόπλοια που καίγονται, για την έκκληση της G7 προς το Ιράν και για τους Φρουρούς της Επανάστασης και τα δύο δεξαμενόπλοια στις φλόγες.
Τα νούμερα της ανάπτυξης
Το πλοίο διένυσε πάνω από 97.000 ναυτικά μίλια, πραγματοποίησε 43 ανεφοδιασμούς εν πλω και οκτώ ανεφοδιασμούς καυσίμων σε λιμάνι υπό συνθήκες μάχης, και διακίνησε πάνω από 8 εκατ. γαλόνια (περίπου 30 εκατ. λίτρα) ναυτιλιακού πετρελαίου F-76 και 2 εκατ. γαλόνια (περίπου 7,5 εκατ. λίτρα) καυσίμου αεροσκαφών JP-5. Παρέλαβε επίσης 1.100 παλέτες τροφίμων, εφοδίων, ανταλλακτικών και αλληλογραφίας κάτω από συνθήκες μάχης. Το απόσπασμα ελικοπτέρων έκανε 330 εξόδους και πάνω από 900 ώρες πτήσης χωρίς ατύχημα, από τις οποίες οι 273,4 σε μάχιμες αποστολές. Στην περιοχή του 7ου Στόλου των ΗΠΑ (U.S. 7th Fleet) το αντιτορπιλικό έκανε και επιχειρήσεις κατά επιφανειακών στόχων και ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις στη Νότια Σινική Θάλασσα και στη Θάλασσα των Φιλιππίνων, που το Ναυτικό περιγράφει ως ενίσχυση της εμπιστοσύνης των συμμάχων και αποτροπή.
Η επιστροφή ακολουθεί εκείνη του USS McFaul, που επέστρεψε στο Νόρφολκ έπειτα από 332 ημέρες μάχιμης υπηρεσίας στην επιχείρηση Epic Fury μαζί με τρεις ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων.
