Η Σαουδική Αραβία έχει περάσει πλέον σε σαφώς εντονότερη αεροπορική δράση απέναντι στους Χούθι, επιχειρώντας να ανακόψει τη μεγαλύτερη εδαφική προέλαση της οργάνωσης στην Υεμένη εδώ και χρόνια. Το πρόβλημα για το Ριάντ είναι ότι η αυξανόμενη ισχύς πυρός από αέρος δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε αντίστοιχη ανάκαμψη των κυβερνητικών δυνάμεων στο έδαφος.
Το Al Jazeera αναφέρει ότι σαουδαραβικά αεροσκάφη πραγματοποιούν επιθέσεις κυρίως εναντίον των δυνάμεων των Χούθι που προελαύνουν, ενώ συγκεντρώσεις της οργάνωσης στην Ταΐζ έχουν επίσης πληγεί. Ανταποκριτής του δικτύου στη Σαναά έκανε λόγο για 129 αεροπορικά πλήγματα σε περιοχές που κατέλαβαν πρόσφατα οι Χούθι αλλά και σε άλλα μέτωπα, μεταξύ των οποίων η Μαρίμπ. Ο ίδιος αριθμός έχει ανακοινωθεί από τους Χούθι και δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα από τη Σαουδική Αραβία.
Η κλίμακα των επιδρομών, εφόσον οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν έστω κατά προσέγγιση την πραγματική επιχειρησιακή εικόνα, δείχνει ότι το Ριάντ δεν περιορίζεται πλέον σε αποσπασματικά πλήγματα. Οι Χούθι υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιούνται σαουδαραβικά F-15 και Eurofighter Typhoon, με επιθέσεις σε Ταΐζ, Μαρίμπ, Χοντέιντα, Αλ Τζαούφ, Σάαντα, Αμράν και Χάτζα. Η σαουδαραβική πλευρά δεν έχει δημοσιοποιήσει αντίστοιχη λεπτομερή καταγραφή των επιχειρήσεων.
Το αποτέλεσμα στο έδαφος, ωστόσο, παραμένει πολύ πιο προβληματικό.
Οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, παρά τη σαουδαραβική υποστήριξη και τη δική τους χρήση αεροπορίας, δεν έχουν κατορθώσει μέχρι στιγμής να ανατρέψουν τις μεγάλες απώλειες των τελευταίων ημερών. Οι Χούθι κατέλαβαν τη Μόκα, προχώρησαν στο Μαγιούν/Περίμ και στη συνέχεια απέκτησαν τον έλεγχο των νησιών Μεγάλο και Μικρό Χανίς, ενισχύοντας δραματικά τη θέση τους γύρω από το Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Η έκταση της υποχώρησης αποτυπώνεται και στις ίδιες τις ανακοινώσεις του κυβερνητικού στρατοπέδου. Οι κυβερνητικές δυνάμεις ανέφεραν ότι περισσότεροι από 500 μαχητές τους σκοτώθηκαν στη δυτική ακτή τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες. Ανώτατοι αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι η απώλεια της Μόκα και άλλων θέσεων ήταν «επώδυνη», δηλώνοντας ότι οι μονάδες ανασυντάσσονται και θα επιστρέψουν στη μάχη.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται η βασική επιχειρησιακή αδυναμία του σαουδαραβικού σχεδιασμού: η αεροπορία μπορεί να επιβραδύνει και να αποδιοργανώσει την προέλαση των Χούθι, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να ανακαταλάβει και να κρατήσει έδαφος.
Στην Ταΐζ, οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να αποτρέψουν ορισμένες απόπειρες των Χούθι να επιτύχουν ευρύτερη διάρρηξη του μετώπου και να αποκόψουν τον κρίσιμο άξονα Ταΐζ–Μόκα. Ωστόσο, οι Χούθι εξακολουθούν να συγκεντρώνουν δυνάμεις στην Ταΐζ, με τις σαουδαραβικές και κυβερνητικές επιδρομές να στοχεύουν αυτές ακριβώς τις συγκεντρώσεις. Η άμυνα κρατά σε ορισμένους άξονες, αλλά με εμφανή δυσκολία και χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει χερσαία αντεπίθεση ανάλογη της έντασης των αεροπορικών επιδρομών.
Η πίεση δεν περιορίζεται εντός Υεμένης. Οι Χούθι δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν να πλήττουν «σαουδαραβικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις μέχρι να σταματήσει η επιθετικότητα», ενώ έχουν αναλάβει την ευθύνη για επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones εναντίον της στρατιωτικής βάσης Σαρούρα στη νότια Σαουδική Αραβία.
Συναγερμοί έχουν ενεργοποιηθεί επίσης και σε άλλες περιοχές του σαουδαραβικού νότου, ενώ βλήμα που έπεσε κοντά στα σύνορα τραυμάτισε δύο ανθρώπους και προκάλεσε ζημιές σε τέμενος και κτίρια, σύμφωνα με τις σαουδαραβικές αρχές.
Η Ταΐζ αποτελεί πλέον έναν από τους πιο κρίσιμους δείκτες για την επόμενη φάση του πολέμου. Αν οι κυβερνητικές δυνάμεις κρατήσουν τους βασικούς άξονες και περάσουν σε οργανωμένη αντεπίθεση, η σαουδαραβική αεροπορική πίεση μπορεί να αρχίσει να αποδίδει επιχειρησιακά. Αν όμως συνεχιστεί η υποχώρηση και η αδυναμία συντονισμού που παρατηρήθηκε στη δυτική ακτή, οι αεροπορικές επιδρομές δύσκολα θα αλλάξουν από μόνες τους την ισορροπία.
