Άρθρο αναγνώστη του NemesisHD, ο οποίος υπογράφει ως «Εμπεδοκλής», με θέμα την ευθύνη στη λήψη αποφάσεων για τα εξοπλιστικά, με αφορμή τις συζητήσεις για την αναβάθμιση των Τ-6 Texan II.
Περί ευθύνης
Στην Ελλάδα επικρατεί η συνήθεια να επιρρίπτεται η ευθύνη εκεί όπου είναι ευκολότερο, στην κορυφή. Κοινά συνοδευτικά της συνήθειας αυτής είναι οι χαρακτηρισμοί «Προδότες – Πουλημένοι – Ανθέλληνες» και παρόμοιοι. Το ερώτημα είναι αν τα πράγματα είναι πάντα έτσι και πώς φτάνει κανείς να διαμορφώσει αυτή την άποψη.
Με αφορμή τα εξοπλιστικά, ο συγγραφέας εκθέτει ένα ζήτημα που στην εποχή της εικόνας γίνεται ακόμη πιο έντονο: την προσπάθεια για «ορατότητα».
Τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύθηκαν, δημοσιεύματα, και από ιστοσελίδες που θεωρούνται «έγκυρες», περί αναβάθμισης των Τ-6 Texan II. Μέσω της αναβάθμισης, ένας αριθμός αεροσκαφών θα αποκτούσε τη δυνατότητα να αναχαιτίζει τα τουρκικά TB2. Η ιδέα παρουσιάζεται ως «πρωτοποριακή», «λογική» και πιθανότατα «αποδεκτή» από μέρος της κοινής γνώμης.
Τα επιχειρήματα υπέρ και η απάντηση
Το Τ-6 Texan II είναι ελικοφόρο αεροσκάφος, με δυνατότητες μεταφοράς οπλισμού και, πάνω από όλα, οικονομικό. Γι’ αυτό τίθεται το ερώτημα γιατί να σηκώνεται F-16 για την αναχαίτιση των CN235 και των TB2.
Κάτι τέτοιο θα ήταν σαφώς πιο συμφέρον οικονομικά για τη χώρα και την εξασφάλιση πόρων. Παρ’ όλα αυτά, δεν βαδίζει στη σωστή κατεύθυνση. Στην εποχή των δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων και των μη επανδρωμένων συστημάτων (UAS), υπάρχουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων στελέχη που υποστηρίζουν επανδρωμένη αντιμετώπιση των εν λόγω απειλών και στο μέλλον. Η χρήση του Τ-6 Texan II μπορεί να είναι συμφερότερη από εκείνη του F-16, δεν είναι όμως η καλύτερη.
Ως επιχείρημα υποστηρικτών προβάλλεται ότι «θέλουμε να δείχνουμε παρουσία στην περιοχή». Η απάντηση είναι ότι οι προηγμένες χώρες δηλώνουν την παρουσία τους με καινοτόμους τρόπους και όχι με ευφυολογήματα που στοχεύουν στην εντύπωση και στην ανέλιξη στα μάτια των ανωτέρων.
Ένας ανώτερος στηρίζεται στους υφισταμένους του. Όταν εκείνοι δεν κατέχουν πραγματική γνώση ή την αποκρύπτουν για να μη διακινδυνεύσουν την καριέρα τους, η πορεία καταλήγει μετά από χρόνια στην αναζήτηση ευθυνών στην κορυφή.
Επειδή η πλειονότητα του κόσμου δεν γνωρίζει από τακτικά θέματα, η έκθεση απόψεων από τα ΜΜΕ, πόσο μάλλον η εκθείασή τους, θα έπρεπε να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η πλειοψηφία θεωρεί ότι τα Τ-6 Texan II θα αποτελέσουν το αντίδοτο στα TB2. Το ερώτημα είναι υπό ποιες συνθήκες, και η απάντηση που δίνεται είναι «υπό όλες, δηλαδή τόσο σε ειρήνη όσο και σε πόλεμο».
Πόλεμος και ειρήνη
Στην πολεμική περίπτωση, για να επιχειρεί ένα αεροσκάφος σε πολεμικές επιχειρήσεις πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένο εξοπλισμό. Αυτός περιλαμβάνει, πέρα από τα οπλικά συστήματα, ασυρμάτους με frequency hopping, secure voice, συστήματα αυτοπροστασίας και αισθητήρες, ώστε να εξασφαλίζονται η επιτυχία της αποστολής και η επιβιωσιμότητα των μέσων.
Επιπλέον, για να καταρρίψει TB2, το αεροσκάφος πρέπει να έρθει σε παραμέτρους βολής πυροβόλων. Στην παραμεθόριο και σε επιχειρήσεις μπορεί, συνεπώς, να απαιτηθεί να επιχειρήσει και μέσα από τα εχθρικά σύνορα. Θα απαιτηθεί επομένως ειδική εκπαίδευση σε όλα τα ανωτέρω αντικείμενα και συμμετοχή σε συνδυασμένες διακλαδικές επιχειρήσεις.
Για όποιον κατέχει στοιχειώδη γνώση των ζητημάτων αυτών, η άποψη ότι τα Τ-6 μπορούν να αναλάβουν τέτοιο ρόλο δεν στέκει λογικά και προκαλεί την ειρωνεία ειδικών της αντίπαλης πλευράς. Η προοπτική αξιοποίησής τους σε πολεμικές επιχειρήσεις είναι, κατά τον συγγραφέα, σενάριο άλογο.
Το σενάριο σε περιόδους ειρήνης ενδέχεται να χρήζει περισσότερης προσοχής, με τα Τ-6 Texan II να αναλαμβάνουν υπηρεσίες αντίστοιχες των readiness που εκτελούν τα μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας. Τα μαχητικά αεροσκάφη αναλαμβάνουν τις υπηρεσίες αυτές οπλισμένα με διαμορφώσεις αέρος-αέρος.
Τα Τ-6 Texan II θα μπορούσαν να αναλαμβάνουν αναγνωρίσεις πιθανών στόχων χαμηλής ταχύτητας (TB2, ελικόπτερα, CN235) και χωρίς οπλισμό, αφού σκοπός είναι η αναγνώριση με το ελάχιστο κόστος. Αυτό όμως θα σήμαινε ότι ένας αριθμός Τ-6 Texan II θα έπρεπε να δεσμεύεται 24 ώρες το 24ωρο για τις επιχειρήσεις αυτές, αφαιρούμενος από την εκπαίδευση.
Η εναλλακτική των μη επανδρωμένων
Ακόμη και αν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό υπό προϋποθέσεις, που αφορούν τεχνικά ζητήματα του εξοπλισμού των Τ-6 Texan II, αποτελεί λύση που δεν είναι καινοτόμος. Η λύση, κατά τον συγγραφέα, βρίσκεται στην επένδυση στα μη επανδρωμένα συστήματα.
Τη λύση αυτή την αναπτύσσουν με μέθοδο και επιμονή οι αντίπαλοι, έχοντας κατανοήσει την εξέλιξη της τεχνολογίας και, πάνω από όλα, δοκιμάζοντάς την, αντλώντας πολύτιμη εμπειρία με την οποία βελτιστοποιούν τα μέσα και τους μηχανισμούς των επιχειρήσεών τους.
Μια επένδυση στον εκσυγχρονισμό των Τ-6 Texan II, εάν δεν υλοποιηθεί υπό πολύ «προνομιακές» συνθήκες, ενδέχεται να στερήσει πολύτιμους πόρους από ένα πιο υποσχόμενο πρόγραμμα, όπως ο «Τηλέμαχος», και να εκθέσει όσους βρίσκονται στα υψηλότερα κλιμάκια λήψης αποφάσεων.
Στην αλυσίδα λήψης αποφάσεων, οι ενδιάμεσοι κρίκοι οφείλουν να αξιολογούν τις απόψεις και τις προτάσεις που λαμβάνουν, καθώς οι προθέσεις πολλών δεν κινούνται κατά κύριο λόγο από το εθνικό συμφέρον. Οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν θα πρέπει να αναλώνονται σε επιχειρήματα αμφίβολης αποτελεσματικότητας.
Ο συγγραφέας εκφράζει την ευχή το 2021 να αποτελέσει μια πραγματική «Επανάσταση» της ελληνικής λογικής και σκέψης και όχι αφορμή για μια απλή πανήγυρη που σύντομα θα λησμονηθεί. Η ιστορία και η κληρονομιά τιμώνται από ενεργούς «Πολίτες», οι οποίοι γνωρίζουν πότε πρέπει να εκφράσουν άποψη, πότε να πράξουν και σε ποιον χρόνο.
