Microsoft: Πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης σαρώνουν το GitHub για εκτεθειμένα μυστικά – Σε μία επίθεση έφτασαν στο Azure Key Vault σε πέντε λεπτά

Σε μία τουλάχιστον περίπτωση, πέντε λεπτά χρειάστηκαν σε έναν πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης για να περάσει από την αναζήτηση μυστικών στο GitHub στην εξαγωγή δεδομένων από το Azure Key Vault, την υπηρεσία του Azure για τη φύλαξη κλειδιών και μυστικών. Το στοιχείο περιλαμβάνεται στην ανάλυση που δημοσίευσε την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου η Microsoft Threat Intelligence, η ομάδα της εταιρείας που παρακολουθεί τις κυβερνοαπειλές, και δείχνει πόσο έχει επιταχυνθεί μια παλιά τεχνική.

Η Microsoft περιγράφει στο αρχικό της κείμενο επιτιθέμενους που χρησιμοποιούν πλαίσιο επιθετικών ενεργειών με πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης (agentic AI, δηλαδή λογισμικό που παίρνει μόνο του αποφάσεις και εκτελεί διαδοχικά βήματα) για να ψάχνουν σε δημόσια αποθετήρια του GitHub εκτεθειμένα μυστικά: διαπιστευτήρια χρηστών και εφαρμογών και κλειδιά API υπηρεσιών τεχνητής νοημοσύνης. Εργαλεία όπως το ARTEX σαρώνουν πολλά αποθετήρια πιο γρήγορα, αναλύουν μόνα τους τα ευρήματα και προχωρούν σε επόμενες επιθέσεις, χωρίς να χρειάζεται συνεχής παρουσία του επιτιθέμενου. Η δραστηριότητα καταγράφεται από τον Αύγουστο του 2026, με ερωτήματα που περιείχαν συχνά το όνομα του οργανισμού-στόχου και λέξεις-κλειδιά για μυστικά, υπηρεσίες cloud ή άλλους παρόχους τεχνητής νοημοσύνης.

Από τις 28 Οκτωβρίου 2026, η Microsoft είδε επιτυχείς συνδέσεις με «κύριο υπηρεσίας» (service principal, την ταυτότητα με την οποία μια εφαρμογή αποκτά πρόσβαση στους πόρους που της επιτρέπονται) σε πελάτες της. Προέρχονταν κυρίως από τις διευθύνσεις IP 199.19.77[.]84 και 199.19.77[.]18, με τη δεύτερη να είναι κόμβος εξόδου του δικτύου Tor. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το διαπιστευτήριο που παραβιάστηκε ανήκε σε εφαρμογή προμηθευτή και έδωσε πρόσβαση σε πολλούς πελάτες του. Ο πράκτορας συνδέθηκε σε δεκάδες εφαρμογές σε πολλούς ενοικιαστές (tenants), αναζήτησε κλειδιά λογαριασμών αποθήκευσης, ρυθμίσεις App Service και διαπιστευτήρια του Azure Kubernetes Service, και μέσω των εφαρμογών έφτασε σε αρχεία και αλληλογραφία στα SharePoint και OneDrive.

Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο είναι η προσαρμοστική συμπεριφορά. Σε αίτημα προς το Azure Resource Manager για μεταδεδομένα μυστικών σε πολλά Key Vault, η απάντηση ήταν HTTP 400, επειδή είχε δηλωθεί έκδοση API του ίδιου του Key Vault αντί για έκδοση του Azure Resource Manager. Περίπου 28 δευτερόλεπτα αργότερα η ίδια δέσμη αιτημάτων εκτελέστηκε ξανά με την έκδοση 2023-07-01 και πήρε HTTP 200. Αντίστοιχες διορθώσεις έγιναν μετά από περίπου 60 δευτερόλεπτα σε αίτημα για τους κανόνες τείχους προστασίας ενός διακομιστή Azure SQL και μετά από περίπου 80 σε αίτημα προς το Application Insights. Και στις δύο περιπτώσεις η διόρθωση αφορούσε μόνο την έκδοση του API.

Σε πολλές περιπτώσεις οι πράκτορες απέκτησαν διακριτικό (token) για εφαρμογή OAuth ενός μόνο ενοικιαστή στον ίδιο οργανισμό-στόχο και τη χρησιμοποίησαν για να απογράψουν τους υπόλοιπους πόρους, να εξαγάγουν μυστικά από το Key Vault και να ψάξουν στο Azure DevOps. Χρησιμοποίησαν και τη λειτουργία Run Command, που εκτελεί σενάρια εντολών σε εικονικά μηχανήματα του Azure. Έδειξαν σταθερό ενδιαφέρον για κλειδιά API μεγάλων παρόχων τεχνητής νοημοσύνης και για εφαρμογές με πρόσβαση στα Foundry Tools, παλαιότερα Azure Cognitive Services. Η Microsoft εντόπισε επίσης την 65.87.223[.]26, από την οποία έγιναν απόπειρες απόκτησης διακριτικών του App Service, και την 157.22.126[.]128, που έκανε αναγνώριση σε φόρτους εργασίας τεχνητής νοημοσύνης. Παρόμοια εκστρατεία με τις ίδιες διευθύνσεις IP είχε αναφέρει και η Todyl.

Η Microsoft συστήνει να θεωρείται παραβιασμένο κάθε μυστικό που έχει εκτεθεί δημόσια, ακόμη και αν το περιεχόμενο διορθωθεί ή διαγραφεί, και να αλλάζει αμέσως. Προτείνει επίσης σάρωση του κώδικα στο GitHub, μετάβαση σε διαχειριζόμενες ταυτότητες αντί για μακρόβια μυστικά και αποκλεισμό της 199.19.77[.]84 μέσω πολιτικών πρόσβασης υπό όρους (Conditional Access). Εξηγεί ότι τα σφάλματα σύνδεσης AADSTS7000215 (μη έγκυρο μυστικό) και AADSTS7000222 (ληγμένο μυστικό) δείχνουν ότι κάποιος έχει στα χέρια του διαπιστευτήριο της εφαρμογής, και ότι μια αποτυχημένη σύνδεση που ακολουθείται από επιτυχημένη θέλει άμεση αντίδραση. Ύποπτη είναι και μία διεύθυνση που ταυτοποιείται σε τρεις ή περισσότερους κύριους υπηρεσίας. Επειδή οι επιτιθέμενοι αλλάζουν εύκολα IP, η εταιρεία δίνει βάρος στη συμπεριφορά: πολλά διαφορετικά αιτήματα σε λίγο χρόνο και μετάβαση στο επόμενο στάδιο με ταχύτητα μηχανής. Στις δοκιμές της Microsoft, οι παγίδες (honeypots) και τα δολώματα μείωσαν την επιθετική κίνηση που έφτανε σε πραγματικούς πόρους.

Η Microsoft εντάσσει τη δραστηριότητα σε μια ευρύτερη τάση: οι επιτιθέμενοι επιταχύνουν κάθε στάδιο της επίθεσης με πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης και οι υπερασπιστές καλούνται να κάνουν το ίδιο. Την ίδια εβδομάδα η εταιρεία είχε δημοσιεύσει ανάλυση για την εκμετάλλευση ευπαθειών στην πράξη και στοιχεία για το κύμα phishing του γ΄ τριμήνου.