Η Ουκρανία πρέπει να εγκαταλείψει τις ελπίδες για ανάκτηση όλων των κατεχόμενων από τη Ρωσία εδαφών και να επικεντρωθεί αντ’ αυτού σε μια στρατηγική επιβίωσης βασισμένη στην υψηλή τεχνολογία και στην αποδοτική χρήση των πόρων, σύμφωνα με τον πρώην αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων και νυν πρέσβη της Ουκρανίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, Βάλερι Ζαλούζνι.
Μιλώντας μέσω βίντεο σε φόρουμ στο Κίεβο την Πέμπτη, ο Ζαλούζνι παρουσίασε μια ρεαλιστική αποτίμηση της κατάστασης, υποστηρίζοντας ότι η χώρα του δεν διαθέτει τη δημογραφική και οικονομική δυνατότητα για έναν μακροχρόνιο συμβατικό πόλεμο. Οι δηλώσεις του σηματοδοτούν αλλαγή πλεύσης από την προηγούμενη ρητορική της ουκρανικής ηγεσίας, η οποία εστίαζε στην πλήρη απελευθέρωση των εδαφών, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας και του Ντονμπάς.
«Ελπίζω να μην υπάρχουν πλέον άνθρωποι σε αυτή την αίθουσα που να περιμένουν κάποιο θαύμα — έναν λευκό κύκνο που θα φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία, θα αποκαταστήσει τα σύνορα του 1991 ή του 2022 και ύστερα θα έρθει μεγάλη ευτυχία στη χώρα», δήλωσε σύμφωνα με το RBK Ukraine.
Ο Ζαλούζνι τόνισε ότι η Ουκρανία πρέπει να διεξαγάγει έναν “πόλεμο επιβίωσης υψηλής τεχνολογίας”, αξιοποιώντας ελάχιστους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για τη μέγιστη δυνατή απόδοση. Αυτό, υποστήριξε, είναι αναγκαίο καθώς η Ρωσία συνεχίζει να διατηρεί τις δυνατότητες να διεξάγει επιθετικές επιχειρήσεις, παρά τις σοβαρές απώλειές της.
«Η Ουκρανία δεν είναι ικανή για άλλον πόλεμο από άποψη δημογραφίας και οικονομίας, και δεν θα έπρεπε καν να το σκεφτόμαστε», πρόσθεσε.
Οι δηλώσεις του συνάδουν με την πρόσφατη προσπάθεια Ουκρανών αξιωματούχων να επαναπροσδιορίσουν τις προσδοκίες, ενόψει ενός πολέμου που συνεχίζεται για πάνω από τρία χρόνια. Η αποτυχία της αντεπίθεσης του 2023 στο Ρομπότινε και η μετατόπιση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής έχουν επίσης περιπλέξει τη στρατηγική του Κιέβου.
Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι παραδέχτηκε τον Φεβρουάριο πως οποιαδήποτε άμεση λύση απαιτεί τουλάχιστον την αποχώρηση της Ρωσίας στα προπολεμικά σύνορα του 2022 — κάτι που συνιστά σημαντική υπαναχώρηση από την αρχική επιμονή στην αποκατάσταση των συνόρων του 1991, που περιλαμβάνουν την Κριμαία.
Ο Ζαλούζνι κατέληξε λέγοντας πως η πραγματική νίκη δεν θα προέλθει από την εδαφική ανακατάληψη, αλλά από την καταστροφή της ικανότητας της Ρωσίας να διεξάγει πόλεμο, στρατιωτικά και οικονομικά.
Οι δηλώσεις του τονίζουν μια ευρύτερη αλλαγή στρατηγικής της ηγεσίας της Ουκρανίας. Με τη διεθνή στρατιωτική βοήθεια να καθίσταται λιγότερο βέβαιη και τους εγχώριους πόρους περιορισμένους, το Κίεβο ίσως προετοιμάζει τους πολίτες του για μια μακροχρόνια σύγκρουση για την επιβίωση της Ουκρανίας και όχι πλήρους απελευθέρωσης.
Κοιτάζοντας προς το μέλλον, η ικανότητα της Ουκρανίας να αναπτύξει και να ενσωματώσει προηγμένες στρατιωτικές τεχνολογίες — όπως drones, κυβερνοπόλεμο και αυτοματοποιημένα συστήματα άμυνας — μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Ταυτόχρονα, η διπλωματία ενδέχεται να αποκτήσει νέο βάρος μέσω των προσπαθειών για ειρηνευτικές συνομιλίες.




