Η Πολεμική Αεροπορία βρίσκεται όπως μαθαίνουμε σε προχωρημένες συζητήσεις για την απόκτηση ενός νέου πακέτου πυρομαχικών και συστημάτων, το οποίο θα αφορά τόσο τα εκσυγχρονισμένα F-16V όσο και τα μελλοντικά F-35. Το πρόγραμμα αυτό, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις, προγραμματίζεται να οριστικοποιηθεί με ορίζοντα το 2027-2028, ώστε να υπάρξει ο απαιτούμενος δημοσιονομικός χώρος. Ωστόσο, πηγές αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιταχυνθεί και να προχωρήσει νωρίτερα. Φυσικά οι συζητήσεις και οι διαπραγματεύσεις δεν είναι απαραίτητο ότι θα καταλήξουν στην ίδια λίστα όπλων καθώς όσο περνάει ο καιρός νέες προτάσεις έρχονται στο τραπέζι και αλλάζουν οι συνθήκες.
Στο επίκεντρο του υπό διαπραγμάτευση πακέτου βρίσκεται μια σειρά από όπλα που θα κλείσουν αρκετά επιχειρησιακά κενά. Στις συζητήσεις περιλαμβάνεται ως αναγκαία η προμήθεια του ατρακτιδίου στοχοποίησης Sniper Advanced Targeting Pod, γνωστό και ως AN/AAQ-33, το οποίο προσφέρει εντυπωσιακές δυνατότητες αναγνώρισης και καθοδήγησης όπλων ημέρα και νύχτα ή κάποιου παρεμφερές. Πρόκειται για ένα σύστημα που συνδυάζει αισθητήρες υπέρυθρων, οπτική κάμερα υψηλής ευκρίνειας και καταδείκτη λέιζερ, δίνοντας τη δυνατότητα στα μαχητικά να εντοπίζουν και να προσβάλουν στόχους με ακρίβεια από μεγάλες αποστάσεις.
Την ίδια στιγμή, η ενίσχυση της αερομαχίας πέραν του οπτικού ορίζοντα αποτελεί βασική προτεραιότητα για την «ομογενοποίηση» των ρυθμών εμπλοκής μετά την έλευση των RAFALE που είναι οπλισμένα με πυραύλους METEOR. Για τον σκοπό αυτό εξετάζεται η απόκτηση της πιο εξελιγμένης έκδοσης του γνωστού πυραύλου AIM-120D AMRAAM αλλά και η πιθανότητα αύξησης του οπλοστασίου των METEOR αν αυτός τελικά πιστοποιηθεί στα F-35.
Παράλληλα, προωθείται έντονα η εισαγωγή όπλων στρατηγικής κρούσης. Ο πύραυλος cruise JASSM-ER (Joint Air-to-Surface Standoff Missile – Extended Range) ξεχωρίζει, καθώς μπορεί να πλήξει στόχους στρατηγικής σημασίας σε αποστάσεις περίπου 1000 χιλιομέτρων, διατηρώντας χαμηλό ίχνος ραντάρ. Στο ίδιο πακέτο σε προχωρημένο επίπεδο βρίσκονται οι διαδικασίες παραλαβής για τους πυραύλους RAMPAGE από το Ισραήλ που διαθέτει πολεμική κεφαλή περίπου 150 κιλών και εμβέλεια 150-250 χιλιομέτρων ανάλογα το προφίλ πτήσης. Έτσι, τα ελληνικά μαχητικά θα μπορούν να επιφέρουν πλήγματα χωρίς να εισέρχονται σε ζώνες ισχυρής αεράμυνας, μια δυνατότητα που αλλάζει τα δεδομένα στο επιχειρησιακό περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου.
Σημαντικό βάρος δίνεται και στη ναυτική κρούση, με τον παρωχημένο αλλά πιστοποιημένο AGM-84 Harpoon, να παραμένει κομμάτι της συζήτησης. Εδώ να πούμε ότι έχουν εκφραστεί διάφορες ενστάσεις για τις οποίες έχουμε μιλήσει ΕΔΩ και έχουν πέσει προτάσεις για τον ICE BREAKER/ SEA BREAKER από το Ισραήλ τον οποίο πλέον εξελίσσει και η General Atomics υπό το όνομα Bullseye.
Οι πύραυλοι αυτοί, με την ικανότητα sea-skimming και ενεργού καθοδήγησης, αποτελούν λύση για την αντιμετώπιση εχθρικών πλοίων κάτι που τώρα είναι πολύ δύσκολο να γίνει καθώς τα αμερικανικής κατασκευής μαχητικά μας χρησιμοποιούν τους εντελούς ξεπερασμένους Maverick των 25 χλμ.
Στο ίδιο πακέτο περιλαμβάνεται και η εξέλιξη των πυραύλων αντιραντάρ AGM-88E που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία και συγκεκριμένα ο πολυσυζητημένος στο NEMESISHD, AARGM (AGM-88E Advanced Anti-Radiation Guided Missile), ο οποίος είναι σχεδιασμένος να καταστέλλει ή να καταστρέφει τα εχθρικά ραντάρ και τις συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων. Με τεχνολογία αισθητήρα MMW που του επιτρέπει να συνεχίζει την αποστολή του ακόμη κι αν ο αντίπαλος απενεργοποιήσει το ραντάρ, ο AARGM θεωρείται κρίσιμος για αποστολές SEAD/DEAD, ανοίγοντας τον δρόμο για τα υπόλοιπα μαχητικά.
Την ίδια ώρα, η ελληνική πλευρά εξετάζει συνολικά την αναβάθμιση των συστημάτων αυτοπροστασίας. Σε εξέλιξη βρίσκεται μελέτη αξιολόγησης και σειρά παρουσιάσεων για το νέο Viper Shield της L3 Harris, ένα πλήρως ψηφιακό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου που υπόσχεται να μετατρέψει τα F-16V σε μαχητικά ικανά να επιχειρούν με αυξημένη επιβιωσιμότητα στο σύγχρονο περιβάλλον έντονης ηλεκτρονικής απειλής. Παράλληλα, στο τραπέζι βρίσκεται και το Integrated Viper Electronic Warfare Suite (IVEWS), γνωστό ως AN/ALQ-257 της Northrop, το οποίο πέρασε πρόσφατα επιτυχώς τις δοκιμές ενσωμάτωσης στις ΗΠΑ. Το IVEWS, μπορεί να προσδώσει στα ελληνικά F-16 δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου που προσεγγίζουν αυτές μαχητικών πέμπτης γενιάς, με εξελιγμένους δέκτες προειδοποίησης και ισχυρά αντίμετρα.
*** Να προσθέσουμε ότι υπάρχουν και αρχικές σκέψεις για προμήθεια του MICA NG της νέας γενιάς του γνωστού ευρωπαϊκού πυραύλου αέρος-αέρος MICA, που χρησιμοποιείται ήδη από την Πολεμική Αεροπορία με τα Mirage 2000.
Η νέα έκδοση, MICA NG, αναπτύχθηκε από την MBDA ώστε να αντικαταστήσει σταδιακά τους παλαιότερους MICA από το 2026 και μετά. Ο πύραυλος διατηρεί εξωτερικά τις ίδιες διαστάσεις (ώστε να είναι πλήρως συμβατός με τα υφιστάμενα συστήματα εκτόξευσης), αλλά εσωτερικά είναι πλήρως επανασχεδιασμένος με νέα ηλεκτρονικά, νέο αισθητήρα και νέο κινητήρα για χρήση από τα ελληνικά RAFALE.
Αν και τα πακέτα οπλισμού περιλαμβάνουν διάφορες συμβάσεις που βρίσκονται υπό συζήτηση και αναμένεται να διευρυνθούν ή να μειωθούν ανάλογα με το δημοσιονομικό κενό, η κατεύθυνση του ΓΕΑ είναι σαφής: η Πολεμική Αεροπορία δεν επιδιώκει μια απλή προμήθεια όπλων αλλά μια συνολική αναβάθμιση της επιχειρησιακής της ισχύος. Ο συνδυασμός εξελιγμένων πυραύλων αέρος-αέρος, όπλων στρατηγικής κρούσης, δυνατοτήτων ναυτικής προσβολής και καταστολής εχθρικής αεράμυνας, πλαισιωμένων από κορυφαία συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, διαμορφώνει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο αποτροπής που θα διορθώσει τα τωρινά κενά.
Το χρονοδιάγραμμα για το 2027-2028 αφήνει περιθώρια προσαρμογής με προτάσεις από το Ισραήλ και ακόμη μια χώρα να αξιολογούνται, αλλά η συζήτηση για επιτάχυνση της διαδικασίας δείχνει πως το ΓΕΑ είναι αποφασισμένο να προσπαθήσει να βρεί τρόπο να εξοπλίσει τα ελληνικά μαχητικά με όλα τα μέσα που απαιτούνται ώστε να διασφαλίσουν ότι όσο προσγειώνονται τα νέα F-16V και τα νέα F-35, θα φτάνουν και τα σύγχρονα πυρομαχικά που χρειάζονται.
