Ανάλυση Άμυνα και Εξοπλισμοί
M270 MLRS: Το βαρύ «σφυρί» του Πυροβολικού, ο φορέας αναχορήγησης και το ερώτημα του PrSM
Ο πολλαπλός εκτοξευτής M270 και ο φορέας αναχορήγησης στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης.
Ο ερπυστριοφόρος πολλαπλός εκτοξευτής M270. Φωτογραφία: NemesisHD
Ο M270 είναι εδώ και δεκαετίες το βαρύ «σφυρί» του Ελληνικού Πυροβολικού: ένας ερπυστριοφόρος εκτοξευτής που μπορεί να ρίξει δώδεκα ρουκέτες σε λιγότερο από ένα λεπτό ή να εκτοξεύσει βαλλιστικούς πυραύλους ATACMS σε απόσταση περίπου 165 χιλιομέτρων, και μετά να φύγει πριν απαντήσει ο αντίπαλος. Στη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2026 στη Θεσσαλονίκη πέρασε λίγο πριν από τον PULS, και η σειρά δεν ήταν τυχαία: ο νέος ισραηλινός εκτοξευτής δεν έρχεται να αντικαταστήσει τον M270, αλλά να τον συμπληρώσει. Μαζί του πέρασε και ο οκτάτροχος φορέας αναχορήγησης που μεταφέρει τους εφεδρικούς εκτοξευτές με τις ρουκέτες, το λιγότερο εντυπωσιακό αλλά εξίσου κρίσιμο κομμάτι του συστήματος, γιατί χωρίς αυτόν ο M270 μένει άδειος μετά την πρώτη ομοβροντία.
Τι είναι ο M270 και πώς βάλλει
Ο M270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) της αμερικανικής Lockheed Martin είναι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της εταιρείας, αυτοματοποιημένο σύστημα πυραύλων και ρουκετών πάνω σε επιμηκυμένο πλαίσιο του Bradley, με ικανότητα κίνησης εκτός δρόμου αντίστοιχη ενός άρματος μάχης. Ζυγίζει έως περίπου 30 τόνους, έχει μήκος 7 μέτρα και πλήρωμα τριών ατόμων, που μπορούν να οδηγήσουν τον εκτοξευτή στη θέση βολής, να σταματήσουν, να εκτελέσουν την αποστολή πυρός και να φύγουν αμέσως, την τακτική που οι Αμερικανοί αποκαλούν «shoot and scoot». Ο εκτοξευτής φέρει δύο εκτοξευτές (launch pod containers) με έξι ρουκέτες των 227 χιλ. ο καθένας, και το σύστημα ελέγχου πυρός ξαναστοχεύει αυτόματα μετά από κάθε βολή, ώστε όλο το φορτίο των δώδεκα κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS να μπορεί να βληθεί σε λιγότερο από ένα λεπτό. Ο ίδιος ο εκτοξευτής ξέρει πάντα με ακρίβεια τη θέση του, χωρίς να χρειάζεται τοπογραφική προετοιμασία. Αντί για έξι ρουκέτες, κάθε θέση μπορεί να φέρει έναν πύραυλο ATACMS, και αυτός είναι ο λόγος που ο M270 αποτελεί για την Ελλάδα σύστημα κρούσης σε βάθος από το έδαφος, όπως έχουμε αναλύσει και στο σενάριο άμυνας της Λήμνου.
Ο φορέας αναχορήγησης που είδαμε στη Θεσσαλονίκη είναι ένα βαρύ οκτάτροχο φορτηγό που μεταφέρει τους εφεδρικούς εκτοξευτές σφραγισμένους από το εργοστάσιο. Ο M270 έχει ενσωματωμένο σύστημα φόρτωσης: ο βραχίονας κατεβαίνει, «πιάνει» τον κενό εκτοξευτή, τον αφήνει στο έδαφος και σηκώνει τον γεμάτο, με το πλήρωμα να μένει κοντά στο όχημα. Η διαδικασία παίρνει λίγα λεπτά, και αυτό σημαίνει ότι η πραγματική ισχύς πυρός μιας μοίρας M270 δεν μετριέται στα οχήματα αλλά στο πόσες εφεδρικές ρουκέτες μπορούν να φτάσουν στο πεδίο μετά την πρώτη και τη δεύτερη βολή. Στον Ελληνικό Στρατό, οι εκτοξευτές ανήκουν σε μονάδες όπως η 193 Μοίρα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΜΠΕΠ), που εμφανίζεται με τη σήμανση «MLRS» και στις αποφάσεις του Υπουργείου στη Διαύγεια, ενώ η υποστήριξη γίνεται από τον εξειδικευμένο 323 Λόχο Επισκευών.
ATACMS, PrSM και το ερώτημα του εκσυγχρονισμού
Ο ATACMS, με βεληνεκές περίπου 165 χιλιομέτρων, ήταν για χρόνια το βασικό ελληνικό χερσαίο όπλο που μπορούσε να πλήξει στόχους στα μικρασιατικά παράλια από τα νησιά, όμως είναι σχεδίαση της δεκαετίας του 1980 και οι ΗΠΑ τον αντικαθιστούν πλέον με τον PrSM (Precision Strike Missile), που χωρά δύο σε κάθε θέση εκτοξευτή και φτάνει πολύ μακρύτερα, ενώ οι νέες ρουκέτες ER GMLRS ξεπερνούν τα 100 χιλιόμετρα. Για να τα βάλει όμως ο ελληνικός M270, χρειάζεται εκσυγχρονισμός. Η Lockheed Martin αναβαθμίζει τους M270 των ΗΠΑ και των συμμάχων στο πρότυπο M270A2, με νέο κινητήρα και κιβώτιο, νέο σύστημα φόρτωσης, βελτιωμένη θωρακισμένη καμπίνα και το νέο κοινό σύστημα ελέγχου πυρός (Common Fire Control System), που επιτρέπει τη βολή όλης της οικογένειας πυρομαχικών, από GMLRS έως ATACMS και PrSM. Ενδεικτικά, η Φινλανδία πήρε τον Αύγουστο του 2023 την έγκριση των ΗΠΑ για την αναβάθμιση των δικών της M270 σε A2, με εκτιμώμενο κόστος 395 εκατ. δολάρια.
M270 και PULS: δύο εκτοξευτές, ένα δίκτυο πυρός
Η απόφαση της Αθήνας να αγοράσει 36 PULS της Elbit, που φτάνουν τα 150 χιλιόμετρα με τις ρουκέτες EXTRA και τα 300 με τον Predator Hawk, έλυσε το πρόβλημα της εμβέλειας χωρίς εξάρτηση από αμερικανικές εγκρίσεις, και γι’ αυτό το μέλλον του M270 συνδέεται πλέον άμεσα με το αν οι ΗΠΑ θα εγκρίνουν τον PrSM για την Ελλάδα. Αν η έγκριση έρθει, ο εκσυγχρονισμός επιλεγμένων M270 θα δώσει στο Πυροβολικό δύο ανεξάρτητες «αλυσίδες» πυρομαχικών, μία αμερικανική και μία ισραηλινή, κάτι πολύτιμο σε έναν πόλεμο όπου τα αποθέματα εξαντλούνται γρήγορα. Αν δεν έρθει, είναι πιθανό τα χρήματα να πάνε σε περισσότερους PULS, και ο M270 θα μείνει ο εκτοξευτής των ρουκετών μικρότερου βεληνεκούς. Σε κάθε περίπτωση, το μάθημα από την Ουκρανία είναι ότι οι εκτοξευτές πολλαπλών ρουκετών κρίνονται από τρία πράγματα: ακρίβεια, κινητικότητα και διαθέσιμα πυρομαχικά, και ο φορέας αναχορήγησης που πέρασε στη Θεσσαλονίκη είναι η υπενθύμιση ότι το τρίτο είναι συχνά το πιο δύσκολο. Τα ισραηλινά συστήματα της παρέλασης δείχνουν πού κινείται η Ελλάδα, όμως ο M270 θα μείνει στη γραμμή για πολλά χρόνια ακόμη.
Συχνές ερωτήσεις
Ερπυστριοφόρος πολλαπλός εκτοξευτής ρουκετών και πυραύλων της Lockheed Martin, σε πλαίσιο Bradley, με πλήρωμα τριών ατόμων. Φέρει δύο εκτοξευτές με έξι ρουκέτες των 227 χιλ. ο καθένας ή πυραύλους ATACMS και μπορεί να ρίξει δώδεκα ρουκέτες GMLRS σε λιγότερο από ένα λεπτό.
Με πυραύλους ATACMS φτάνει περίπου τα 165 χιλιόμετρα. Οι νεότεροι PrSM και ER GMLRS απαιτούν εκσυγχρονισμό του εκτοξευτή, όπως το πρότυπο M270A2.
Όχι. Ο PULS συμπληρώνει τον M270 με πλήγματα ακριβείας έως 300 χιλιόμετρα, ενώ ο M270 παραμένει σε υπηρεσία. Ο εκσυγχρονισμός του συνδέεται με την έγκριση του PrSM από τις ΗΠΑ.
