ΗΠΑ
ΗΠΑ και Τουρκία: πώς διαχειρίζονται την κρίση στις σχέσεις τους
Το ερώτημα που τίθεται τις τελευταίες ημέρες είναι αν θα βελτιωθούν οι σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, κάτι τέτοιο είναι απίθανο να συμβεί σύντομα, για τρεις βασικούς λόγους.
Πρώτον, όπως δείχνει η προμήθεια του ρωσικού συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει αρχίσει να στρέφει την Τουρκία περισσότερο προς τη Μόσχα παρά προς την Ουάσινγκτον. Ο Τούρκος πρόεδρος και ο Βλαντίμιρ Πούτιν συναντήθηκαν αυτοπροσώπως επτά φορές το 2018 και μίλησαν τηλεφωνικά 18 φορές εκείνη τη χρονιά, γεγονός που υποδεικνύει μια στενή και αναπτυσσόμενη σχέση.
Η Τουρκία παραμένει στο ΝΑΤΟ και κανένας ειδικός δεν εκτιμά ότι θα αποχωρήσει σύντομα. Οι στενότεροι δεσμοί Τουρκίας-Ρωσίας επηρεάζουν ωστόσο τη σχέση της Άγκυρας με τους συμμάχους της, και ιδίως με τις ΗΠΑ. Όπως επισημαίνεται, η Τουρκία δεν θα εμπιστεύεται ποτέ τη Ρωσία όσο το ΝΑΤΟ, επειδή εξακολουθεί να επωφελείται από τη στρατιωτική συμμαχία. Επομένως, ενδέχεται να μην υπάρξει πλήρης ρήξη ΗΠΑ-Τουρκίας σε αυτό το μέτωπο, αν και θα παραμείνει πιθανότατα ένας σημαντικός παράγοντας έντασης.
Δεύτερον, ο Ερντογάν δεν δείχνει σημάδια ότι επιθυμεί να τερματίσει την αντιαμερικανική του στάση. Συνεχίζει να προβάλλει θεωρίες συνωμοσίας εναντίον των ΗΠΑ και να τις κατηγορεί ανοιχτά για πολλά από τα προβλήματα της Τουρκίας. Παράλληλα, σύμφωνα με τους αναλυτές, έχει επιταχυνθεί η δημοκρατική οπισθοδρόμηση στη χώρα, ενώ η κυβέρνησή του εξακολουθεί να εγείρει ανησυχίες για την ασφάλεια Αμερικανών πολιτών, δημοσιογράφων και κυβερνητικών αξιωματούχων.
Τρίτον, ο Πρόεδρος Τραμπ, από την πλευρά του, δεν έχει κάνει πολλά για να αμβλύνει τις εντάσεις. Έχει επιβάλει δασμούς σε τουρκικά προϊόντα και έχει επικρίνει δημόσια την Άγκυρα για την κράτηση Αμερικανών πολιτών. Σε κάποιο σημείο δεσμεύθηκε επίσης να «καταστρέψει» την τουρκική οικονομία, εάν η Τουρκία επιτεθεί στους Κούρδους στη Συρία.
«Πρόκειται για ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα σε αργή κίνηση», δήλωσε ο Άαρον Στάιν, ειδικός σε θέματα Τουρκίας στο Ινστιτούτο Έρευνας Εξωτερικής Πολιτικής (FPRI) της Φιλαδέλφειας.




