Το Πυροβολικό αποτελεί βασικό κομμάτι του Ελληνικού Στρατού και η έκβαση πολεμικών επιχειρήσεων θα εξαρτηθεί και από αυτό. Ο Στρατός Ξηράς είναι ο πιο παραμελημένος εκ των τριών κλάδων και άμεσα πρέπει να «τρέξουν» προγράμματα για την αναβάθμισή του.
Εκτός των προγραμμάτων όπως η αναβάθμιση των αρμάτων μάχης, η απόκτηση ΤΟΜΑ ή αντικατάσταση των παλαιών αντιαρματικών με νέα, η αναβάθμιση του Πυροβολικού είναι εξίσου σημαντική ενώ ίσως μπορεί να φέρει και καλύτερα αποτελέσματα επί του πεδίου.
Πυραυλικό πυροβολικό
Το πυραυλικό πυροβολικό και πόσο μάλλον συστήματα που αξιοποιούν πυραύλους ακριβείας, με τη δυνατότητα τους να πλήττουν τους στόχους υψηλής σημασίας, με ακρίβεια και από ασφαλή απόσταση να τα έχει αναδείξει σε πολλαπλασιαστές ισχύος.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι συστήματα μικρότερης ακρίβειας γίνονται πλέον αυτομάτως παρωχημένα. Έτσι, ενώ δεν έχουν, συνήθως, ούτε την ακρίβεια αλλά ούτε και την εμβέλεια των συστημάτων όπως τα M142 HIMARS με χρήση ρουκετών σαν τις GMLRS, μπορούν να προσφέρουν έναν πολύτιμο όγκο πυρός με σχετικά μικρό κόστος.
Αναβάθμιση των RM-70 και M270 MLRS
Τα M270 είναι οι ικανότεροι πολλαπλοί εκτοξευτές πυραύλων (ΠΕΠ) στο οπλοστάσιο του Στρατού Ξηράς και η αναβάθμισή τους είναι υψηλής σημασίας. Μαζί την αναβάθμιση των ίδιων των συστημάτων, το ίδιο σημαντική είναι και η επαναπιστοποίηση των πυρομαχικών που υπάρχουν ήδη μαζί με την προμήθεια νέων βλημάτων.
Η αξία που έχουν τα M270 για εμάς κάνει την αναβάθμισή τους επιβεβλημένη, είτε μέσω Γερμανίας είτε μέσω Αμερικής, με γνώμονα την αναλογία της επιχειρησιακής τους αξίας μετά την αναβάθμιση προς το κόστος αυτής.
Από την άλλη, τα παραπάνω από 100 RM-70 αποτελούν σημαντικό κομμάτι του πυροβολικού και τα βήματα που γίνονται είναι αρκετά θετικά. Η εγχώρια αναβάθμιση των ρουκετών τους από τα ΕΑΣ με βάση τις σερβικές G-2000 θα αυξήσει το βεληνεκές τους στα 30-40 χιλιόμετρα ενώ παράλληλα θα υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας.
Η αναβάθμιση αυτή όμως δεν θα βελτιώσει την ακρίβεια των ρουκετών (το οποίο δεν είναι απαραίτητα κακό). Για αυτό το ζήτημα θα μπορούσαμε είτε να αποκτήσουμε αριθμό καθοδηγούμενων ρουκετών όπως οι Accular 122, ακολουθώντας το παράδειγμα την Φινλανδίας. Παράλληλα, πάνω στις ήδη υπάρχουσες ρουκέτες θα μπορούσαν να τοποθετηθούν κιτ καθοδήγησης όπως τα Epik της Rafael.
Αναβάθμιση M109 και τα PzH-2000
Τα M109 αποτελούν το κορμό των Α/Κ πυροβόλων όμως αντιμετωπίζουν μερικά προβλήματα. Το ένα είναι η παλαιότητα ενός μεγάλου αριθμού αυτών ενώ και η πολυτυπία (5 υπό-εκδόσεις). Σε ένα ιδανικό σενάριο, τα M109 θα έπρεπε να αναβαθμιστούν σε ένα, όσο γίνεται, κοινό επίπεδο μεταξύ, καθώς και να έχουν στην διάθεσή τους βλήματα ακριβείας.
Το ίδιο περίπου μπορεί να ειπωθεί για τα PzH-2000. Ενώ αποτελούν το ικανότερο Α/Κ πυροβόλο, ο αριθμός των 24 μονάδων μάλλον δεν αρκεί, ειδικά άμα τον συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα συστήματα της Τουρκίας, ενώ τα βλήματα μεγάλου βεληνεκούς για αυτά από την KMW παραμένουν «παγωμένα».
Απόκτηση νέων συστημάτων
Ο πρώτος στόχος που θα είχε η απόκτηση νέων συστημάτων θα ήταν λογικά η αντικατάσταση των ακόμα πιο παλιών Α/Κ πυροβόλων που έχουμε, όπως τα M110A2 ή και τα παλαιότερα M109. Σε αυτό το κομμάτι υπάρχουν πάρα πολλές αξιόλογες επιλογές που θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες του ΕΣ, ανάλογα με τις προδιαγραφές που έθετε ιδανικά σε έναν διαγωνισμό.
Η απόκτηση παραπάνω M109 ή/και PzH-2000 θα πατούσε πάνω στα θεμέλια που έχει θέσει το Πυροβολικό πάνω σε αυτούς του δύο τύπους. Από την άλλη υπάρχουν και πολύ αξιόλογα συστήματα όπως τα ATMOS, Caesar, Archer, Nora B-52 και προφανώς τα K9 Thunder. Παράλληλα, αν αποκτούσαμε ένα σύστημα όπως το K9, σε μεγάλους αριθμούς (170+) δεν θα μου φαινόταν παράλογο, εκτός των παλαιότερων πυροβόλων, να αντικαταστήσει ακόμα και τα PzH-2000 για να μείνουμε στους 2 βασικούς τύπους.
Από την άλλη, ΠΕΠ όπως τα K239 Chunmoo ή τα PULS θα μπορούσαν να πλαισιώσουν τέλεια τα M270 και RM-70 ή ακόμα και να τα αντικαταστήσουν αν η αναβάθμισή τους είναι ασύμφορη σε βάθος χρόνου.
Συστήματα αναγνώρισης και στοχοποίησης
Η πληροφορία έχει γίνει πλέον βασικό κομμάτι στην διεξαγωγή των επιχειρήσεων. Η αξία των νέων συστημάτων και των «έξυπνων» πυρομαχικών δεν θα είναι η ίδια αν δεν έχουμε και τα κατάλληλα μέσα αναγνώρισης και στοχοποίησης για το πυροβολικό. Αυτό από μόνο του είναι ένα θέμα που μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά μεγάλες συζητήσεις.
Σε παραδείγματα συστημάτων για αυτούς ρόλους μπορούμε να αναφέρουμε τα κυπριακά H-10 Poseidon, τα οποία έχουν εξαιρετική απόδοση με το ουκρανικό πυροβολικό, τα Orbiter που θα έχουν ανάλογο ρόλο με τους Spike NLOS ενώ ακόμα και κάποιο από τα εγχώρια UAV θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για αυτές τις αποστολές, με τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Συνοψίζοντας
Το πυροβολικό ήταν, είναι και θα παραμείνει από τους σημαντικότερους παράγοντες που θα κρίνουν την έκβαση μίας γενικευμένης σύγκρουσης. Θα παίξει κύριο ρόλο από τον Έβρο, μέχρι τα νησιά και την Κύπρο κάνοντας την αναβάθμισή του με τα απαραίτητα μέσα βασική ανάγκη.
Πείτε μας την γνώμη σας στα σχόλια.
Απαγορεύεται η αντιγραφή χωρίς άδεια του NEMESIS HD!
Για περισσότερα άρθρα του Βασίλης Κ.
