Ο Ντόναλντ Τραμπ, διεμήνυσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να ισοπεδώσουν τις κρίσιμες ενεργειακές υποδομές του Ιράν, εάν οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήξουν σύντομα σε συμφωνία. Με ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ έθεσε ως απαράβατο όρο το άμεσο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, απειλώντας με πρωτοφανή στρατιωτικά αντίποινα.
Ενώ οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό των πολεμικών επιχειρήσεων συνεχίζονται, ο Τραμπ ξεκαθάρισε ότι το περιθώριο του διαλόγου στενεύει επικίνδυνα. Ο Αμερικανός Πρόεδρος προειδοποίησε ότι, σε περίπτωση αδιεξόδου, οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν στην καταστροφή στρατηγικών στόχων που μέχρι σήμερα είχαν μείνει ανέπαφοι. Μάλιστα, πρόσθεσε ότι στο στόχαστρο ενδέχεται να βρεθούν και όλες οι μονάδες αφαλάτωσης της χώρας, υπογραμμίζοντας την πρόθεση των ΗΠΑ για πλήρη παράλυση των ιρανικών υποδομών.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής βρίσκονται σε σοβαρές συζητήσεις με ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ για τον τερματισμό των Στρατιωτικών Επιχειρήσεών μας στο Ιράν. Έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος, αλλά, εάν για οποιονδήποτε λόγο δεν επιτευχθεί σύντομα συμφωνία, κάτι που πιθανότατα θα γίνει, και εάν το Στενό του Ορμούζ δεν «ανοίξει για δουλειές» αμέσως, θα ολοκληρώσουμε την υπέροχη «παραμονή» μας στο Ιράν ανατινάζοντας και εξαφανίζοντας εντελώς όλους τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τις πετρελαιοπηγές και το νησί Kharg (και πιθανώς όλες τις μονάδες αφαλάτωσης!), τις οποίες σκόπιμα δεν έχουμε ακόμη “αγγίξει”» δήλωσε ο Τραμπ.
«Αυτό θα είναι αντίποινα για τους πολλούς στρατιώτες μας, και άλλους, που το Ιράν έχει σφαγιάσει και σκοτώσει κατά τη διάρκεια της 47χρονης «Βασιλείας του Τρόμου» του παλαιού καθεστώτος» πρόσθεσε.
Η δήλωση αυτή έρχεται ενώ οι ΗΠΑ έχουν ήδη αναπτύξει χιλιάδες στρατιώτες στην περιοχή, προετοιμαζόμενες για όλα τα ενδεχόμενα, συμπεριλαμβανομένης μιας χερσαίας εισβολής. Παρόλο που ο Τραμπ αναφέρεται σε επαφές με ένα «νέο και πιο λογικό καθεστώς», παραμένει ασαφές ποιοι αξιωματούχοι στην Τεχεράνη συμμετέχουν στις συνομιλίες.
Η στρατηγική του Λευκού Οίκου φαίνεται να εστιάζει στην άσκηση της μέγιστης πίεσης την ώρα των διαπραγματεύσεων, χρησιμοποιώντας την απειλή της οικονομικής και υποδομικής κατάρρευσης του Ιράν ως τελικό μοχλό πίεσης για την επίτευξη συμφωνίας.
