Στις 30 Οκτωβρίου 1967, αεροσκάφος της CIA πέταξε σε ύψος 84.000 ποδιών πάνω από το Ανόι, στο Βόρειο Βιετνάμ, με ταχύτητα άνω των τριών φορών την ταχύτητα του ήχου, μεγαλύτερη από εκείνη μιας σφαίρας τουφεκιού.
Μια κάμερα υψηλής ανάλυσης στην κοιλιά του γωνιώδους μαύρου τζετ κατέγραψε πλάνα του εδάφους, μεταξύ των οποίων και 190 θέσεις σοβιετικών πυραύλων S-75.
Το αεροσκάφος ήταν ένα A-12 «Oxcart», μια μικρότερη, ταχύτερη και μονοθέσια πρόδρομη εκδοχή του θρυλικού SR-71 Blackbird της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.
Ο πιλότος, Ντένις Σάλιβαν (Dennis Sullivan), είχε πετάξει στο παρελθόν εκατοντάδες αποστολές με την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Δεν ήταν πλέον στρατιωτικός πιλότος, αφού είχε τεθεί προσωρινά σε διαθεσιμότητα για να πετάξει το τζετ υψηλής τεχνολογίας της CIA.
Καθόταν στο στενό πιλοτήριο φορώντας ειδική στολή, ενώ οι τριβές στις ταχύτητες Mach 3 του αεροσκάφους ανέβαζαν τη θερμοκρασία στο πιλοτήριο πάνω από τους 260 βαθμούς Κελσίου.
Ο Σάλιβαν σημειώνει ότι οι προειδοποιήσεις άναψαν στον πίνακα οργάνων του, καθώς τα ραντάρ της βιετναμέζικης αντιαεροπορικής άμυνας τον είχαν κλειδώσει. Οι αντίπαλοι όμως δεν πρόλαβαν να εκτοξεύσουν πυραύλους. Σε δώδεκα λεπτά είχε ολοκληρώσει την πορεία του και έκανε κύκλο πάνω από την Ταϊλάνδη, όπου έλαβε εναέριο ανεφοδιασμό. Στη συνέχεια ξεκίνησε για ένα δεύτερο πέρασμα.
Οι Βορειοβιετναμέζοι όμως τον περίμεναν. Ειδοποίηση εκτόξευσης πυραύλου τον προειδοποίησε ότι πύραυλος κατευθυνόταν προς το αεροσκάφος του.
Δεκαετίες αργότερα, ο Σάλιβαν περιέγραψε σε ομιλία του πώς είδε έναν από τους πυραύλους να περνά δίπλα του, σε απόσταση 200 μέτρων:
«Περνά ένας πύραυλος δεξιά από το πιλοτήριο και πηγαίνει κατευθείαν μπροστά. Αυτό είναι ενδιαφέρον…
Συνέχισα την πορεία μου και δεν έβλεπα τίποτα, μέχρι που έχασα ύψος και τότε μπόρεσα να δω πίσω μου να με ακολουθούν τουλάχιστον τέσσερις πύραυλοι.
Ανέβηκαν περίπου στα 90.000 με 95.000 πόδια και όλοι έστριψαν και κατευθύνθηκαν προς το τέλος της ουράς μου.»
Το A-12 είχε επισήμως μέγιστη ταχύτητα 3,2 Mach, ενώ τα βλήματα που ακολούθησαν τον Σάλιβαν μπορούσαν να φτάσουν τα 3,5 Mach.
Ο Σάλιβαν διέφυγε και προσγειώθηκε στην αεροπορική βάση της Καντένα, όπου πέρασε αρκετές ώρες στην άσφαλτο μέχρι να μπορέσουν οι μηχανικοί να αγγίξουν το αεροπλάνο, το οποίο είχε θερμανθεί από την τριβή με την ατμόσφαιρα. Όταν κάθισε να συζητήσει με τους μηχανικούς, εκείνοι του έδειξαν δύο μεταλλικά θραύσματα από τον κώνο μύτης πυραύλου, τα οποία είχαν χτυπήσει το χαμηλό αριστερό μέρος της πτέρυγάς του.
Η θερμότητα και οι υψηλές ταχύτητες επέβαλλαν μεγάλη σωματική επιβάρυνση στους πιλότους των A-12, οι οποίοι έχαναν κατά μέσο όρο πέντε κιλά βάρους μετά από αποστολές διάρκειας τριών έως τεσσάρων ωρών.
Το A-12 πέταξε για πρώτη φορά το 1962 και οι επιδόσεις του παραμένουν εντυπωσιακές.
- www.nemesishd.eu
