Η Βόρεια Κορέα έχει πιθανότατα σχάσιμο υλικό για έως 90 πυρηνικές κεφαλές και ίσως έχει συναρμολογήσει περίπου 50, σύμφωνα με μη κυβερνητική εκτίμηση που παραθέτει η Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου των ΗΠΑ (CRS). Η έκθεση IF10472 με τίτλο «Τα προγράμματα πυρηνικών όπλων και πυραύλων της Βόρειας Κορέας» επικαιροποιήθηκε στις 13 Οκτωβρίου. «Την τελευταία δεκαετία η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας έχει προωθήσει τα προγράμματα πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων της, γεγονός που έχει αυξήσει την απειλή που συνιστά η Πιονγκγιάνγκ για τις Ηνωμένες Πολιτείες, τους συμμάχους τους στην Ανατολική Ασία και τα αμερικανικά συμφέροντα», αναφέρει.
Η έκθεση παραθέτει Αμερικανό αξιωματούχο του Απριλίου 2026, κατά τον οποίο «οι πυρηνικές δυνάμεις της Βόρειας Κορέας είναι όλο και πιο ικανές να πλήξουν το έδαφος των ΗΠΑ και οι πυραυλικές της δυνάμεις μπορούν να πλήξουν τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία με πυρηνικές ή συμβατικές κεφαλές». Παραθέτει επίσης την έκθεση του 9ου Συνεδρίου του Κόμματος, που γράφει ότι «η θέση της ΛΔΚ ως πυρηνικού κράτους έχει παγιωθεί ως μη αναστρέψιμη και μόνιμη».
Τα νούμερα
Η Βόρεια Κορέα έχει κάνει έξι πυρηνικές δοκιμές στο Πουνγκιέ-ρι από το 2006, την τελευταία στις 3 Σεπτεμβρίου 2017. Κατά την Υπηρεσία Πληροφοριών Άμυνας των ΗΠΑ (DIA), το πεδίο έχει αποκατασταθεί και η χώρα είναι «έτοιμη να κάνει έβδομη πυρηνική δοκιμή όποτε το επιλέξει». Η DIA εκτιμά ότι η Πιονγκγιάνγκ διαθέτει «10 ή λιγότερους» διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM), που μπορεί να φτάσουν τους 50 έως το 2035. Ο νέος Hwasong-20, που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2025, φαίνεται να μην έχει δοκιμαστεί ακόμη σε πτήση. Η έκθεση καταγράφει δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων σε οκτώ μήνες του 2026, μεταξύ των οποίων η εκτόξευση από τη Γουονσάν στις 3 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με τον ΔΟΑΕ, εμπλουτισμός ουρανίου γίνεται στο Κανγκσόν και στο Γιονγκμπιόν, όπου, κατά τον διευθυντή της DIA, η Πιονγκγιάνγκ «χτίζει πιθανότατα πρόσθετη εγκατάσταση εμπλουτισμού». Η έκθεση σημειώνει ότι τον Οκτώβριο τα κρατικά μέσα της Βόρειας Κορέας ανακοίνωσαν δοκιμή ενός ακόμη ανώνυμου βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς, που περιέγραψαν ως «υπερ-υπερηχητικό στρατηγικό οπλικό σύστημα». Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι η χώρα δοκίμασε τον Σεπτέμβριο Hwasong-11E-1 και τον Οκτώβριο πύραυλο μέσου βεληνεκούς με υπερ-υπερηχητικό όχημα ολίσθησης (HGV), ενώ άλλοι θεωρούν την ανάπτυξη των HGV ακόμη σε πρώιμο στάδιο.
Η διαμάχη για την «αιθάλη»
Την ίδια ημέρα το υπουργείο Άμυνας της Νότιας Κορέας απέρριψε τον ισχυρισμό του επικεφαλής της Διοίκησης Πυραύλων της Βόρειας Κορέας Τζανγκ Τσανγκ-χα ότι το νοτιοκορεατικό HGV ίσως δεν πέτυχε υπερ-υπερηχητική πτήση, επειδή στις φωτογραφίες η εξωτερική του επιφάνεια «δεν ήταν λερωμένη με αιθάλη». Κατά το Yonhap, το υπουργείο απάντησε ότι το όχημα διαθέτει προηγμένη τεχνολογία θερμικής προστασίας και ότι ορατή «αιθάλη» είναι αδύνατη σε υπερ-υπερηχητική πτήση, προσθέτοντας ότι ο στρατός «σχεδιάζει να αναπτύξει περαιτέρω τις τεχνολογίες για την οπλοποίηση του HGV». Η πρώτη δοκιμή του νοτιοκορεατικού HGV έγινε στις 8 Οκτωβρίου από τον Οργανισμό Αμυντικής Ανάπτυξης.
