Η Δεκαετία των Τουρκικών προκλήσεων και η στάση της Ελλάδας

Πριν ξεκινήσουμε το άρθρο να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ειδικός και απλά παραθέτω μερικές σκέψεις και απόψεις με βάση ανοικτές πηγές πληροφορίων για την κατάσταση με την Τουρκία τουλάχιστον όπως εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια.

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα επέλεξε απ’ ό,τι φαίνεται να ακολουθήσει το δόγμα του Ισραήλ, δίνοντας προτεραιότητα στην αναβάθμιση των αεροπορικών της δυνάμεων αντι να επενδύσει πρώτα σε νέες φρεγάτες.

Η κίνηση αυτη δεν ειναι τυχαία, με την ενίσχυση της αεροπορικής δυνάμεως εχεις γρήγορα εναν πολλαπλασιαστή ισχύος που μπορεί να ανατρέψει οποιαδήποτε ισσορροποία δυνάμεων σε Αιγαίο και Ανατολική μεσόγειο.

Εδω τίθεται το ερώτημα, οι απέναντι δεν βλέπουν οτι η κατάσταση θα ξεφύγει δραματικά εναντίον τους?

Φυσικά και το βλέπουν, όμως στην πραγματικότητα αυτην την στιγμή δεν μπορούν να κανουν κατι σημαντικό. Τα τελευταία χρόνια επένδυσαν τεράστιους πόρους στην ανάπτυξη δικών τους πλοίων, πυραύλων αλλα και προσπάθησαν να εχουν κομμάτι απο την πίτα της παραγωγής καθε οπλικού συστήματος που οι ενοπλές δυνάμεις τους χρησιμοποιούν.

Τα λεφτά ομως δεν ειναι απεριόριστα και οι εξαγωγές τους είναι προς το παρόν εντελώς ασήμαντες μπροστά στο κόστος της έρευνας και ανάπτυξης των οπλικών συστημάτων τους.

Σε πολλά προγράμματα τους πέτυχαν αλλα απέτυχαν στα σημαντικότερα.

Η αναβάθμιση των Τουρκικών F16 BL40 σε επίπεδο Βlock 50+ απέτυχε παταγωδώς και εχει καθυστερήσει τρομερά η ανάπτυξη του τουρκικού ραντάρ τύπου AESA απο την ASELSAN.

Μάλιστα το όλο πρόγραμμα δημιουργίας τέτοιου τύπου ραντάρ θεωρείται προπαγάνδα της Τουρκίας για να δείξει οτι δεν υπάρχει πρόβλημα με την Ελληνική αναβάθμιση των F16V που θα είναι εξοπλισμένα ολα με ραντάρ AESA.

Παράλληλα, οι ναυπηγήσεις πλοίων της Τουρκίας αν και αποτελούν απειλή για την Ελλάδα δεν διακρίνονται απο σημαντικές καινοτομίες και ειδικά στον τομέα των οπλικών συστημάτων με τα οποία τις εξοπλίζουν που ειναι στο επίπεδο των ελληνικών φρεγατών MEKO200.

Τώρα στο κομμάτι των χερσαίων δυνάμεων η Τουρκία εχει πετύχει αξιοσημείωτα αποτελέσματα αναβαθμίζοντας συνεχώς τον στρατό ξηράς της με σύγχρονα συστήματα οπως τις νέες μονάδες πυροβολικού της Τουρκίας τύπου FIRTINA 155M και την ανάπτυξη πολλαπλών βαλλιστικών πυραυλικών συστημάτων με αρκετα μεγάλη εμβέλεια.

Εδώ όμως ειναι το σημείο που μιλάνε τα Ελληνικά σχέδια.

Ο Στάλιν εύστοχα ειχε πεί:

Αν ένας υπουργός εξωτερικών αρχίζει να υπερασπίζεται μέχρι θανάτου μια «συμφωνία ειρήνης», πρέπει να είστε βέβαιοι ότι η κυβέρνησή του έχει ήδη παραγγείλει νέα θωρηκτά και αεροπλάνα.

Η Ελλάδα εδω και τουλάχιστον μια δεκαετία οικονομικής κρίσης αν και προσπάθησε να κρατήσει αξιόμαχες τις Ενοπλες δυνάμεις της και το πέτυχε κυρίως λόγω των τεράστιων προσπαθειών του προσωπικού που σε πολλές περιπτώσεις έβαζε ακόμα και απο την τσέπη του για την συντήρηση των οπλικών συστημάτων, είχε πολλές ελλείψεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παραίτηση του Δοικητή της 114 Πτέρυγας Μάχης που είχε αφήσει να εννοηθεί οτι τα MIRAGE 2000 που αποτελούσαν την μοίρα του ειχαν καταντήσει να ειναι καθηλωμένα λογω ελλείψεως ανταλλακτικών και μειωμένου προσωπικού.

Με δεδομένο την κακή συντήρηση των οπλικών συστημάτων τόσο στην αεροπορία όσο και στο στρατό ξηράς ( για το πολεμικό ναυτικό δεν θα πούμε κάτι καθώς ακόμα έχει στην θάλασσα πλοία 40+ χρόνων) η Ελλάδα επέλεξε να αψηφά τις Τουρκικές προκλήσεις και να περιορίζεται σε ανακοινώσεις και διαβήματα προς την απέναντι πλευρά.

Προκλήσεις οι οποίες πολλές φορές αποτελούσαν σοβαρές αιτίες πολέμου.

Όπως για παράδειγμα η κρίση στις Οινούσσες αλλά και το μεταναστευτικό στον Έβρο όπου οργανωμένες μάζες από την Τουρκία προσπαθούσαν κυριολεκτικά να εισβάλουν στην Ελλάδα.

Τα τελευταία χρόνια όμως η κατάσταση και για τους απέναντι δεν ήταν τόσο καλή.

Εκεί ο ελληνικός σχεδιασμός πήρε το ρίσκο να περιμένει να δει το πώς θα εξελιχθεί η όλο και αυξανόμενη κόντρα της Τουρκίας με τις “μεγάλες δυνάμεις” όπως η Ρωσία, η Γαλλία και οι ΗΠΑ.

Πράγματι, ο Ερντογαν έχοντας πάρει αέρα από την κατάσταση στο Αιγαίο, την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο θεώρησε ότι μπορεί να κοντραριστεί με δυνάμεις μεγαλύτερες από αυτόν.

Το λάθος αυτό του Ερντογαν έδωσε στην Ελλάδα τον χρόνο να οργανωθεί και να ανασυντάξει τις δυνάμεις της.

Η Ελλάδα ξεκίνησε άμεσα την προμήθεια ανταλλακτικών για τα υπάρχοντα συστήματα με αποτέλεσμα να αναπληρωθούν ελλείψεις που είχαν δημιουργηθεί λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και το σημαντικότερο από όλα: ξεκίνησε προμήθειες και σχεδιασμούς νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων.

H προμήθεια νεων αεροσκαφών για την Πολεμικη αεροπορια ξεκίνησε τάχιστα και μεσα σε ελάχιστους μήνες εκλεισε η προμήθεια των 18 RAFALE, με κάποια απο αυτα να έρχονται άμεσα στην Ελλάδα αλλα και η αναβάθμιση των F-16 στην έκδοση VIPER που τα μετατρέπουν σε φονιάδες των Τουρκικών εναέριων σχηματισμών.

Παράλληλα, ξεκίνησε (με ρυθμούς χελώνας βέβαια) το πολυπόθητο πρόγραμμα για την επιλογή νέων φρεγατών για το Πολεμικό ναυτικό και μερικά υποπρογράμματα για τον Στρατό ξηράς. Εντυπωσιακά αποτελέσματα όμως είχε και η έκθεση DEFEA 2021 οπου πλήθος ελληνικών καινοτόμων όπλων παρουσιάστηκε αφήνοντας άφωνους ακόμα και τους ξένους γνώστες του αμυντικού χώρου.

Η Τουρκία προς το παρόν φαίνεται να έχει αποσύρει τα γεωτρύπανα και τα ερευνητικά σκάφη από την περιοχή και να προσπαθεί τελευταία να δείξει ένα “καλό πρόσωπο” προς τη Δύση και την Ελλάδα κάνοντας αρκετές σπασμοδικές κινήσεις μόνο προς το Ιράκ.

Δεν γνωρίζουμε πως θα καταλήξει όλη αυτή η κατάσταση, πάντως φαίνεται ότι ο Τουρκικός σχεδιασμός για “αποφασιστική νίκη εναντίον της Ελλάδας” και τα Οθωμανικά όνειρα του Ερντογάν να μπαίνουν στον “πάγο” για την ώρα.

  • Απαγορεύεται η αντιγραφή και επικόλληση του κειμένου χωρίς σχετική άδεια απο το NEMESISHD.GR
Share
Translate »