Η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) βρίσκεται μπροστά σε μία από τις σημαντικότερες αλλαγές δόγματος των τελευταίων δεκαετιών. Η έλευση των F-35A Lightning II δεν αφορά μόνο την απόκτηση ενός ακόμη προηγμένου μαχητικού, αλλά ανοίγει τον δρόμο για μια εντελώς διαφορετική αντίληψη αεροπορικών επιχειρήσεων, όπου επανδρωμένα μαχητικά θα συνεργάζονται με αυτόνομα Collaborative Combat Aircraft (CCA) σε πραγματικό χρόνο.
Σε αυτό το περιβάλλον, το MQ-28 Ghost Bat της Boeing αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Η ΠΑ έχει εξετάσει τη συγκεκριμένη πλατφόρμα (σήμερα επιβεβαιώθηκε η πληροφορία και από την Καθημερινή) στο πλαίσιο των μελλοντικών δυνατοτήτων Manned-Unmanned Teaming (MUM-T), με το Ghost Bat να αποτελεί μία από τις πλέον ώριμες λύσεις διεθνώς για συνεργασία με μαχητικά πέμπτης γενιάς.
Το πλέον αποκαλυπτικό στοιχείο, όμως, δεν προέρχεται από την ίδια την Ελλάδα αλλά από τη Γερμανία.
Η Luftwaffe έχει θέσει ως στόχο την ανάπτυξη επιχειρησιακής ικανότητας CCA μέχρι το 2029, με τη Boeing Defence Australia να επισημαίνει ότι απαιτούνται τουλάχιστον περίπου τρία χρόνια προετοιμασίας για να ενταχθεί πραγματικά ένα τέτοιο σύστημα στο επιχειρησιακό δόγμα μιας Πολεμικής Αεροπορίας.
Και εδώ βρίσκεται η ελληνική διάσταση.
Το γερμανικό χρονοδιάγραμμα συμπίπτει ουσιαστικά με τον χρονικό ορίζοντα κατά τον οποίο η Ελλάδα θα αρχίσει να εισέρχεται στην εποχή των F-35A. Αυτό σημαίνει ότι, εάν η ΠΑ επιθυμεί να αποκτήσει πραγματική ικανότητα συνεργασίας επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μαχητικών στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, η προετοιμασία πρέπει να αρχίσει πολύ πριν παραδοθεί το πρώτο CCA.
Απαιτείται νέο δόγμα, νέες τακτικές, νέα αρχιτεκτονική διοίκησης και ελέγχου, πιστοποίηση οπλικών συστημάτων, εκπαίδευση ιπταμένων και χειριστών, αλλά και πλήρης διασύνδεση των CCA με F-35A, Rafale και F-16 Viper.
Το «σμήνος» γύρω από το ελληνικό F-35
Σε ένα τέτοιο επιχειρησιακό μοντέλο, ένα ελληνικό F-35A δεν θα επιχειρεί απαραίτητα μόνο του.
Θα μπορεί να λειτουργεί ως κεντρικός αισθητήρας και κόμβος διοίκησης, μεταδίδοντας δεδομένα σε ένα ή περισσότερα CCA που θα πετούν δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα μπροστά από το επανδρωμένο μαχητικό.
Ένα MQ-28 Ghost Bat θα μπορούσε θεωρητικά να αναλάβει αποστολές αναγνώρισης, ηλεκτρονικού πολέμου, καταστολής εχθρικής αεράμυνας ή ακόμα και μεταφοράς όπλων, επιτρέποντας στο F-35A να παραμένει σε ασφαλέστερη θέση.
Η αξία μιας τέτοιας δυνατότητας για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι προφανής.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να αυξήσει δραματικά τον αριθμό των «κόμβων μάχης» στον αέρα χωρίς να χρειάζεται αντίστοιχη αύξηση επανδρωμένων μαχητικών και, κυρίως, χωρίς να εκθέτει πάντα ανθρώπινα πληρώματα στις πλέον επικίνδυνες αποστολές.
Η Γερμανία μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και στα ευρωπαϊκά όπλα
Το γερμανικό πρόγραμμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν περιορίζεται στην ίδια την πλατφόρμα.
Η Rheinmetall αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο στην ενσωμάτωση του MQ-28 στο γερμανικό επιχειρησιακό οικοσύστημα, ενώ στο πρόγραμμα συμμετέχουν εταιρείες όπως οι Diehl Defence, HENSOLDT και Rohde & Schwarz.
Η Diehl Defence έχει ήδη αναλάβει την ενσωμάτωση γερμανικών όπλων, με το IRIS-T να βρίσκεται μεταξύ των επιλογών που έχουν δημόσια αναφερθεί.
Για την Ελλάδα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Εφόσον η Γερμανία πιστοποιήσει ευρωπαϊκής κατασκευής όπλα σε μια πλατφόρμα όπως το MQ-28, θα δημιουργηθεί μια πολύ πιο φιλική αρχιτεκτονική για ευρωπαϊκούς χρήστες που δεν θέλουν να περιοριστούν αποκλειστικά σε αμερικανικά όπλα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα θα μπορεί αυτόματα να χρησιμοποιήσει κάθε ευρωπαϊκό όπλο. Ωστόσο, η ύπαρξη ευρωπαϊκής γραμμής πιστοποίησης και ολοκλήρωσης μπορεί να μειώσει σημαντικά το τεχνικό και οικονομικό ρίσκο ενός μελλοντικού ελληνικού προγράμματος.
Ghost Bat, X-BAT, FQ-44 Fury και ο αγώνας για το ελληνικό Loyal Wingman
Στο NEMESIS HD έχουμε ήδη αναφερθεί στις πιθανές επιλογές για ένα μελλοντικό ελληνικό Loyal Wingman/CCA, εξετάζοντας το πώς η τεχνολογία MUM-T μπορεί να αλλάξει ριζικά την ισορροπία ισχύος στο περιβάλλον του Αιγαίου.
Το MQ-28 Ghost Bat αποτελεί σήμερα όντως μία από τις πιο ώριμες λύσεις.
Δεν είναι όμως η μοναδική.
Στις πλατφόρμες που βρίσκονται στο ελληνικό ραντάρ περιλαμβάνεται και το X-BAT της Shield AI για το οποίο ήδη έχουν γίνει συζητήσεις στο ΓΕΑ, ένα αυτόνομο αεροσκάφος με δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά σημαντικό για μια χώρα με εκτεταμένη νησιωτική γεωγραφία. Στο μενού υπάρχει και το CCA της Anduril (FQ-44 Fury (YFQ-44A)) το οποίο μάλιστα επιλέχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η δυνατότητα επιχειρήσεων χωρίς εξάρτηση από μεγάλους, ευάλωτους αεροδιαδρόμους θα μπορούσε να προσφέρει στην Ελλάδα εντελώς νέες επιλογές διασποράς και επιβίωσης.
Το πραγματικό στοίχημα, επομένως, δεν είναι απλώς ποιο CCA θα επιλέξει η Πολεμική Αεροπορία.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα κινηθεί αρκετά γρήγορα ώστε, όταν τα πρώτα F-35A φτάσουν σε πλήρη επιχειρησιακή ωριμότητα, να μην πετούν μόνα τους αλλά ως «ηγέτες» ενός δικτυωμένου σχηματισμού αυτόνομων μαχητικών.
Αν ο ελληνικός σχεδιασμός ακολουθήσει τον χρονικό ορίζοντα που σήμερα διαμορφώνει η Luftwaffe, τότε η επόμενη μεγάλη μεταμόρφωση της ελληνικής αεροπορικής ισχύος μπορεί ήδη να έχει αρχίσει. Και αυτή τη φορά, ο επόμενος «ιπτάμενος σύμμαχος» του Έλληνα χειριστή μπορεί να μην έχει πιλότο.
Διαβάστε σχετικά:
