Η επιβεβαίωση των διεργασιών για την προμήθεια νέων αρμάτων μάχης φέρνει στο προσκήνιο το μέλλον της θωρακισμένης ισχύος της Εθνικής Φρουράς. Μετά από μια περίοδο έντονης παραφιλολογίας, το Υπουργείο Άμυνας της Κύπρου φαίνεται να επανεξετάζει με ρεαλισμό τις επιλογές ανάμεσα σε επιλογές από την Γαλλία, την Γερμανία και το Ισραήλ.
Η επιβεβαίωση των πληροφοριών και η δημοσιογραφική πραγματικότητα
Το πρόσφατο και εξαιρετικό άρθρο του Ανδρέα Πογιατζή στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» έρχεται να επικυρώσει στην πράξη τα όσα μετέδιδε εδώ και καιρό το nemesishd.gr, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των τεθωρακισμένων της Εθνικής Φρουράς όχι μόνο δεν εγκαταλείφθηκε, αλλά βρίσκεται σε φάση ενεργών διαβουλεύσεων.
Ενώ στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν φωνές που έκαναν λόγο για «αβάσιμες πληροφορίες» και «όνειρα», επικαλούμενες ανώνυμες κυβερνητικές πηγές, οι σημερινές εξελίξεις δικαιώνουν την έρευνα που βασίστηκε σε πραγματικά στοιχεία των διαπραγματεύσεων. Η Λευκωσία φαίνεται πλέον να κινείται προσεκτικά, με στόχο μια απόφαση που θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του στόλου για τις επόμενες δεκαετίες.
Το δίλημμα των ευρωπαϊκών λύσεων: Κόστος έναντι επιδόσεων
Η ευρωπαϊκή αγορά παραμένει στο κάδρο, προσφέροντας πλατφόρμες με τεράστιο τεχνολογικό βάθος, όπως το γαλλικό Leclerc. Παρά την αναμφισβήτητη επιχειρησιακή τους ικανότητα, το κόστος απόκτησης και, κυρίως, η μακροπρόθεσμη υποστήριξη των γαλλικών αρμάτων ίσως είναι παράγοντες απαγορευτικοί για τα οικονομικά δεδομένα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ακόμη και με τη χρήση χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως το πρόγραμμα SAFE, η επιλογή αυτή παραμένει οικονομικά δυσβάστακτη.
Από την άλλη πλευρά, το εξαιρετικό σε δυνατότητες γερμανικό Leopard 2 (LEO2A7/A8) χαρακτηρίζεται ως η «λογική και ταυτόχρονα παράλογη» επιλογή. Η λογική έγκειται στην απόλυτη διαλειτουργικότητα με τον Ελληνικό Στρατό, την κοινή εφοδιαστική αλυσίδα και τις υφιστάμενες υποδομές. Το «παράλογο» εντοπίζεται στο κόστος, το οποίο δεν παρουσιάζει εύκολα ελαστικότητα, εκτός εάν προκριθεί μια ειδική διακρατική συμφωνία με την Αθήνα για παραχώρηση παλαιότερων μονάδων με ταυτόχρονη ανάληψη μέρους του κόστους προμήθειας νέων για την ελληνική πλευρά.
Η ισραηλινή πρόταση: Η κυριαρχία της επιχειρησιακής και οικονομικής λογικής
Στον αντίποδα, η λύση των ισραηλινών αρμάτων Merkava (Mk III και Mk IV) προκρίνεται ως η πλέον αποδοτική. Η πρόταση αυτή δεν βασίζεται μόνο στην οικονομική πτυχή, αλλά σε μια σειρά από στρατιωτικά πλεονεκτήματα με το κρισιμότερο πλεονέκτημα να παραμένει η δυνατότητα διατήρησης ικανού αριθμού αρμάτων στο πεδίο μάχης μετά την απόσυρση των T-80U των οποίων η αναβάθμιση δεν έχει αποφασιστεί προς το παρόν (μια ακόμη οικονομικά αποδοτική επιλογή αν βρεθεί κάποιος να τα αναλάβει).
Οι τιμές που έχουν κατατεθεί αποτελούν ανώτατα όρια για όλες τις πλευρές, εμείς θα αποφύγουμε να δώσουμε συγκεκριμένα νούμερα καθώς αυτά είναι ακόμα αντικείμενο διαπραγματεύσεων. Η Ισραηλινή επιλογή πάντως με βάση τις ως τώρα συνομιλίες κοστίζει περίπου τα μισά χρήματα (ανάλογα τη διαμόρφωση) από τις υπόλοιπες, με μοναδικό ερωτηματικό αν μια Νοτιοκορεάτικη πρόταση μπορεί να την ανταγωνιστεί. Η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία αφήνει μάλιστα ανοιχτό το παράθυρο για περαιτέρω μειώσεις τιμών, ειδικά για το μοντέλο Mk IV σύμφωνα με απάντηση που έχει λάβει το NEMESISHD.GR από εκπρόσωπο των Ισραηλινών αμυντικών εταιρειών που το εκπροσωπούν.
Συμπέρασμα: Η επιστροφή στη λογική των αριθμών
Η Κύπρος καλείται να λάβει μια απόφαση που οφείλει να εδράζεται στη λογική, στα πραγματικά δεδομένα και στους αριθμούς, με μοναδικό κριτήριο την ουσιαστική επιχειρησιακή αξία και όχι πολιτικές σκοπιμότητες ή επικοινωνιακά αφηγήματα που αναπόφευκτα θα αναπτυχθούν. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο επιλέξαμε τον όρο «Αρματιάδα» για τον τίτλο του άρθρου, κατ’ αναλογία με τη «Φρεγατιάδα» που κυριάρχησε στον διαγωνισμό φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού και προκάλεσε έντονες αντιπαραθέσεις στον ειδικό Τύπο και ευρύτερα στον αμυντικό χώρο.
Εφόσον η τελική επιλογή βασιστεί στα πραγματικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες του κυπριακού θεάτρου επιχειρήσεων, το πρόγραμμα των αρμάτων μάχης μπορεί να εξελιχθεί στη σημαντικότερη αμυντική επένδυση των τελευταίων ετών, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης της λύσης.
