Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο επίσημο μήνυμά του για την 29η Οκτωβρίου, Ημέρα της Τουρκικής Δημοκρατίας επέλεξε να συνδέσει τη γέννηση του σύγχρονου τουρκικού κράτους με μια αδιάλειπτη συνέχεια «πολεμικών επιτυχιών και θυσιών» που, όπως είπε, «έκαναν αυτά τα εδάφη πατρίδα (για τους Τούρκους)».
Η διατύπωση αυτή αποτελεί άμεση παραδοχή ότι τα σημερινά εδάφη της Τουρκίας αποκτήθηκαν μέσω κατάκτησης, με αναφορά στις μάχες και τις εκστρατείες που οδήγησαν στη σταδιακή επικράτηση των τουρκικών φύλων στη Μικρά Ασία, αλλά και στα γεγονότα των αρχών του 20ού αιώνα, τα οποία συνοδεύτηκαν από γενοκτονίες και εκτοπισμούς Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.
Στο μήνυμά του, ο Ερντογάν ανέφερε επί λέξει:
«Από τις πρώτες εκστρατείες στο Ματζικέρτ μέχρι το έπος της Καλλίπολης, από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας έως την αντίσταση της 15ης Ιουλίου, τιμούμε τους ήρωες που με το αίμα και τη ζωή τους έκαναν αυτά τα εδάφη πατρίδα μας».
Ο Τούρκος πρόεδρος έκανε επίσης αναφορά στον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, και στα μέλη της «Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης» που «άνοιξαν τον δρόμο προς τη Δημοκρατία καθοδηγώντας τον Εθνικό Αγώνα».
«Σε αυτή την ημέρα, που αποτελεί κορυφαία στιγμή της ιστορίας μας, συγχαίρω ολόψυχα τους 86 εκατομμύρια πολίτες μας, τον τουρκικό λαό της Κύπρου και όλους τους αδελφούς μας στο εξωτερικό για την Ημέρα της Δημοκρατίας», πρόσθεσε.
Η αναφορά στον «τουρκικό λαό της Κύπρου» και στους «αδελφούς στο εξωτερικό» θεωρείται επίσης μήνυμα με γεωπολιτική διάσταση, καθώς υπογραμμίζει τη διαρκή αξίωση της Άγκυρας να εμφανίζεται ως προστάτης όλων των Τουρκογενών πληθυσμών, εντός και εκτός συνόρων, κάτι που στην Κύπρο δείχνει μέσω της παράνομης κατοχής της Βόρειας Κύπρου. Γεγονός που με βάση την προηγούμενη παραδοχή του, πιθανότατα δείχνει και την πρόθεση της Άγκυρας για μόνιμη κατοχή των εδαφών αυτών.
Με τη φράση «από το Ματζικέρτ έως τη 15η Ιουλίου», ο Ερντογάν επιδιώκει να παρουσιάσει την ιστορία της Τουρκίας ως αδιάλειπτη αλυσίδα στρατιωτικών επιτυχιών, ξεκινώντας από τη νίκη των Σελτζούκων εναντίον του βυζαντινού στρατού το 1071, γεγονός που σηματοδότησε την είσοδο των τουρκικών φύλων στη Μικρά Ασία, έως το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο η Άγκυρα χαρακτηρίζει «ηρωική αντίσταση του λαού».
Η επιλογή αυτής της ιστορικής αλληλουχίας εντάσσεται στη σταθερή πολιτική του Ερντογάν να αναθερμαίνει την οθωμανική και ισλαμική ταυτότητα της Τουρκίας, προβάλλοντας παράλληλα το αφήγημα της «διαρκούς κατάκτησης» ως στοιχείο εθνικής υπερηφάνειας.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη ρητορική αναδεικνύει και τη σκοτεινή πλευρά της ιστορίας: οι κατακτήσεις στη Μικρά Ασία συνοδεύτηκαν από εκτοπισμούς και γενοκτονίες χριστιανικών πληθυσμών, γεγονότα που αναγνωρίζονται διεθνώς ως τραγωδίες. Στο ελληνικό και αρμενικό ιστορικό πλαίσιο, η φράση «έκαναν αυτά τα εδάφη πατρίδα» παραπέμπει ευθέως στη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 αλλά και στις πρότερες σφαγές, που οδήγησαν στον ξεριζωμό και αφανισμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής.
