Μετάβαση στο περιεχόμενο
LIVE ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Αθήνα · Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2026

LIVE

Τρίτο αμερικανικό αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή: Το USS Theodore Roosevelt ενώνεται με τα George Washington και George H.W. Bush – Πηγές Ιαπωνία: Σε υψηλό σχεδόν πενταετίας οι απογειώσεις μαχητικών για κινεζικά αεροσκάφη, 94 scrambles τον Οκτώβριο Το Πεντάγωνο ετοιμάζει δίωξη κατά του στρατηγού Μπρετ Σίλβια που απέλυσε ο Χέγκσεθ για διαρροές – Πηγές Υεμένη: Οι Χούθι 60 χλμ. από το Άντεν, κατηγορούν τη Σαουδική Αραβία για πλήγματα με τρεις νεκρούς – Πηγές Ιράν: Καμία πρόσβαση στους επιθεωρητές του ΔΟΑΕ στις βομβαρδισμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος Ο ισραηλινός στρατός έπληξε φορτίο όπλων της Χεζμπολάχ από τη Συρία στην κοιλάδα Μπεκάα – Γουόλτς: Να αφοπλιστεί «εθελοντικά» Πλήγμα στη Γέφυρα της Κριμαίας για πρώτη φορά από τον Ιούνιο του 2025 – Η Μόσχα λέει ότι κατέρριψε ρεκόρ 1.336 ουκρανικών drones Απόθεμα πυρομαχικών: Πόσο αντέχει η Ελλάδα σε σύγκρουση υψηλής έντασης και τι αλλάζει με Λαύριο και Αίγιο Νάρκες στο Αιγαίο: Τι διδάσκει το Ορμούζ και γιατί δύο ναρκοθηρευτικά στον κατάλογο του ΓΕΝ δεν αρκούν Το πρώτο F-15EX Eagle II με μόνιμη έδρα εκτός ΗΠΑ έφτασε στην Αεροπορική Βάση Καντένα (Kadena) της Οκινάουα

Ανάλυση Άμυνα και Εξοπλισμοί

Απόθεμα πυρομαχικών: Πόσο αντέχει η Ελλάδα σε σύγκρουση υψηλής έντασης και τι αλλάζει με Λαύριο και Αίγιο

Μια σύγκρουση υψηλής έντασης κρίνεται στις εβδομάδες μετά τις πρώτες βολές, όταν τα αποθέματα αδειάζουν. Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία ΗΠΑ και ΕΕ και πού βρίσκεται η ελληνική παραγωγή βλημάτων με το Λαύριο και το Αίγιο.

Διαφήμιση

Η αποτροπή μιας χώρας μετριέται συνήθως σε αεροσκάφη, φρεγάτες και εκτοξευτές, όμως μια σύγκρουση υψηλής έντασης κρίνεται τελικά από κάτι πολύ λιγότερο φωτογενές: από το πόσα βλήματα, ρουκέτες και πυραύλους μπορεί να ρίξει ένας στρατός μετά την πρώτη εβδομάδα, όταν τα αρχικά αποθέματα έχουν ήδη αραιώσει. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται χρόνια για να αναπληρώσουν όσα δαπάνησαν, και ότι η Ευρώπη, από το 2022 και μετά, χρειάστηκε ειδικά κονδύλια μόνο και μόνο για να ξαναβρεί ικανότητα σε πυρίτιδα και εκρηκτικά. Για την Ελλάδα, που σχεδιάζει την άμυνά της απέναντι σε μια Τουρκία με πολύ μεγαλύτερη βιομηχανική βάση, το ζήτημα είναι πρακτικό. Η χώρα ξαναστήνει σε βιομηχανική κλίμακα την παραγωγή βλημάτων μεγάλου διαμετρήματος, με την κοινοπραξία του Λαυρίου και τον διαγωνισμό του Αιγίου, όμως η αξία των δύο έργων θα κριθεί από το αν θα δεθούν με εθνικούς στόχους αποθέματος και πολυετείς παραγγελίες, και όχι μόνο με εξαγωγές.

Τα ακριβή ελληνικά αποθέματα είναι, όπως παντού, διαβαθμισμένα, και κανένας σοβαρός αναλυτής δεν μπορεί να πει δημόσια «πόσες ημέρες» αντέχει το Ελληνικό Πυροβολικό. Μπορεί όμως να δείξει με επίσημα στοιχεία τρία πράγματα: πόσο γρήγορα αδειάζουν τα αποθέματα σε πραγματικό πόλεμο, πόσο αργά ξαναγεμίζουν ακόμη και στις μεγαλύτερες βιομηχανίες του κόσμου και τι ακριβώς μπορεί να παράγει αυτή τη στιγμή η ελληνική βιομηχανία, κυρίως τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ). Από αυτά προκύπτει και τι πρέπει να ζητήσει το ΓΕΕΘΑ από τα νέα βιομηχανικά σχήματα, πριν τα χρήματα του SAFE και του 12ετούς προγράμματος μοιραστούν σε άλλες προτεραιότητες.

Το βίντεο είναι από το επίσημο κανάλι της MSM GROUP, της σλοβακικής εταιρείας πυρομαχικών πυροβολικού του τσεχικού ομίλου CSG, και δείχνει την οικογένεια βλημάτων 155 χιλ. που παράγει. Η σύνδεση με την Ελλάδα είναι άμεση: κατά τη CSG, η MSM έχει αναλάβει για 25 χρόνια τη διοίκηση του εργοστασίου του Λαυρίου μέσα από την κοινοπραξία Hellenic Ammunition με τα ΕΑΣ. Το διαμέτρημα είναι το ίδιο με των αυτοκινούμενων πυροβόλων PzH 2000 και M109 του Ελληνικού Στρατού, και γι’ αυτό η παραγωγή του Λαυρίου, εφόσον πιστοποιηθεί για τα ελληνικά πυροβόλα, αφορά άμεσα το Ελληνικό Πυροβολικό.

Διαφήμιση

Απόθεμα πυρομαχικών: τι σημαίνει και γιατί ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέτρεψε κάθε σχεδιασμό

Ως απόθεμα πολέμου (war reserve, δηλαδή τα πυρομαχικά που φυλάσσονται αποκλειστικά για χρήση σε σύγκρουση και όχι για εκπαίδευση) ορίζεται η ποσότητα που επιτρέπει σε μια δύναμη να πολεμά με τον προβλεπόμενο ρυθμό για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μέχρι να αρχίσει να φτάνει νέα παραγωγή ή βοήθεια από συμμάχους. Στο ΝΑΤΟ οι στόχοι αποθέματος καθορίζονται μέσα από τη Διαδικασία Αμυντικού Σχεδιασμού, και η ενημερωμένη έκδοση του Σχεδίου Δράσης για την Αμυντική Παραγωγή, που εγκρίθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2025, ζητά από τους συμμάχους να εφαρμόζουν τα πρότυπα πυρομαχικών του ΝΑΤΟ στις βιομηχανικές συμβάσεις τους και να προτιμούν τις κοινές προμήθειες, ώστε η ζήτηση να συγκεντρώνεται και να δικαιολογεί νέες γραμμές παραγωγής. Το ίδιο κείμενο ορίζει ότι το συμβούλιο βιομηχανικής παραγωγής της Συμμαχίας θα επικεντρωθεί βραχυπρόθεσμα στα γενικά πυρομαχικά και στην αεράμυνα.

Το πρόβλημα είναι ότι οι στόχοι αυτοί σχεδιάστηκαν σε μια εποχή που κανείς δεν περίμενε πόλεμο φθοράς στην Ευρώπη. Τα πιο καθαρά επίσημα νούμερα για το τι σημαίνει αυτό δίνει η έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας (που χρησιμοποιεί πλέον και τον δευτερεύοντα τίτλο «υπουργείο Πολέμου»), με αριθμό DOWIG-2026-095 και ημερομηνία 9 Ιουλίου 2026. Κατά την έκθεση για την παραγωγή βλημάτων 155 χιλ., οι ΗΠΑ έδωσαν στην Ουκρανία πάνω από 3 εκατομμύρια βλήματα μέσω προεδρικών εκχωρήσεων από τα αποθέματά τους, περίπου 217.857 διατέθηκαν μέσω πωλήσεων FMS και άλλα 111.637 δαπανήθηκαν σε εκπαίδευση και δοκιμές. Το αμερικανικό απόθεμα 155 χιλ. μειώθηκε έτσι κατά περισσότερα από 3,6 εκατομμύρια βλήματα σε τέσσερα χρόνια.

Απέναντι σε αυτή τη μείωση, η ίδια έκθεση καταγράφει ότι η αμερικανική παραγωγή ανέβηκε από 14.000 βλήματα τον μήνα, που ήταν και ο αρχικός στόχος ικανότητας, σε 36.000 τον μήνα τον Μάρτιο του 2026, δηλαδή 432.000 τον χρόνο, ενώ ο στόχος είχε οριστεί στα 100.000 τον μήνα ως τον Οκτώβριο του 2025. Ο στρατός των ΗΠΑ είχε επενδύσει 4,5 δισ. δολάρια στην παραγωγή 155 χιλ. μεταξύ Φεβρουαρίου 2022 και Σεπτεμβρίου 2025, και παρ’ όλα αυτά ο περιοριστικός παράγοντας παραμένει η κατασκευή των μεταλλικών κορμών των βλημάτων. Αν διαιρέσει κανείς τους δύο αριθμούς της έκθεσης, ακόμη και με τον σημερινό ρυθμό, που είναι υπερδιπλάσιος του αρχικού, η αναπλήρωση όσων έφυγαν από τις αμερικανικές αποθήκες θα απαιτούσε περίπου οκτώ χρόνια παραγωγής, χωρίς καμία νέα κατανάλωση στο μεταξύ. Ο υπολογισμός είναι δικός μας και καθαρά θεωρητικός, όχι επίσημη πρόβλεψη του Πενταγώνου, γιατί ο ρυθμός παραγωγής θα αλλάξει όσο μπαίνουν σε λειτουργία νέες γραμμές και οι ανάγκες της επόμενης δεκαετίας δεν θα είναι ίδιες με εκείνες της προηγούμενης. Δείχνει όμως την τάξη μεγέθους του προβλήματος.

Χαλύβδινοι κορμοί βλημάτων πυροβολικού στο εργοστάσιο πυρομαχικών του Σκράντον
Έτοιμοι χαλύβδινοι κορμοί βλημάτων πυροβολικού μεγάλου διαμετρήματος στη γραμμή παραγωγής του κρατικού εργοστασίου πυρομαχικών του Σκράντον στην Πενσιλβάνια, το 2022. Φωτογραφία: Dori Whipple, US Army / Δημόσιος τομέας

Για μια μικρότερη χώρα αυτό έχει συγκεκριμένη συνέπεια. Σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης, το αρχικό απόθεμα δεν είναι ένα «μαξιλάρι» που θα αναπληρωθεί γρήγορα από την αγορά, γιατί την ίδια στιγμή θα το ζητούν όλοι. Ό,τι υπάρχει στις αποθήκες την πρώτη ημέρα, μαζί με ό,τι μπορεί να παραχθεί στη χώρα ή να εξασφαλιστεί με συμβάσεις προτεραιότητας, είναι στην πράξη ό,τι θα υπάρχει για μήνες. Η Ελλάδα, σε μια κρίση με την Τουρκία, δεν μπορεί να σχεδιάζει με την υπόθεση ότι θα έχει τη μαζική ροή συμμαχικών πυρομαχικών που είχε η Ουκρανία, και γι’ αυτό η εξάρτηση από εισαγωγές είναι στρατηγική ευπάθεια και όχι απλό ζήτημα προμηθειών.

Διαφήμιση

Παραγωγή απέναντι σε κατανάλωση: ΗΠΑ, Ευρώπη και Ρωσία στους αριθμούς

Η Ευρωπαϊκή Ένωση άργησε να αντιδράσει, αλλά από το 2023 έβαλε χρήματα απευθείας στη βιομηχανία. Ο κανονισμός ASAP (Act in Support of Ammunition Production, ο κανονισμός για τη στήριξη της παραγωγής πυρομαχικών) διέθεσε 500 εκατ. ευρώ, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όταν ανακοίνωσε τα επιλεγμένα έργα στις 15 Μαρτίου 2024, σημείωσε ότι η ευρωπαϊκή ικανότητα για βλήματα 155 χιλ. είχε ήδη φτάσει το 1 εκατομμύριο τον χρόνο τον Ιανουάριο του 2024, με στόχο τα 2 εκατομμύρια ως το τέλος του 2025. Η κατανομή των χρημάτων είναι αποκαλυπτική: 248 εκατ. ευρώ πήγαν στην πυρίτιδα και 124 εκατ. στα εκρηκτικά, γιατί εκεί βρισκόταν το πραγματικό σημείο πνιγμού της ευρωπαϊκής παραγωγής. Όπως σημειώνει και η ίδια η CSG στην ανακοίνωσή της για το Λαύριο, η παραγωγή εκρηκτικών στην Ευρώπη περιορίστηκε επί χρόνια επειδή οι ενεργοβόρες διεργασίες είχαν μεταφερθεί εκτός της ηπείρου.

Στις 27 Αυγούστου 2025, στα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της Rheinmetall στο Unterlüß της Κάτω Σαξονίας, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε ανέφερε ότι η ετήσια ευρωπαϊκή ικανότητα παραγωγής βλημάτων πυροβολικού ήταν πλέον έξι φορές μεγαλύτερη από ό,τι δύο χρόνια νωρίτερα και αναμενόταν να φτάσει τα δύο εκατομμύρια ως το τέλος του έτους. Όπως είπε ο ίδιος, το συγκεκριμένο εργοστάσιο σχεδιάζει να παράγει μόνο του 350.000 βλήματα τον χρόνο. Τα δύο εκατομμύρια εμφανίζονται και στη διακήρυξη των ΕΑΣ για το Αίγιο, εκεί όμως ως ετήσια ζήτηση στην Ευρώπη, με παραπομπή στη Λευκή Βίβλο της ΕΕ για την ευρωπαϊκή άμυνα του Μαρτίου 2025.

Ο Μαρκ Ρούτε μιλά στα εγκαίνια του εργοστασίου πυροβολικού της Rheinmetall στο Unterlüß με βλήματα 155 χιλ. και PzH 2000 πίσω του
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε μιλά στα εγκαίνια του νέου εργοστασίου πυρομαχικών πυροβολικού της Rheinmetall στο Unterlüß της Γερμανίας, στις 27 Αυγούστου 2025. Πίσω του βλήματα 155 χιλ. και αυτοκινούμενο πυροβόλο PzH 2000. Φωτογραφία: NATO

Η Ρωσία κινήθηκε σε άλλη κλίμακα. Το Ινστιτούτο SIPRI της Στοκχόλμης, στην έκθεσή του για τις 100 μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανίες του 2024, αναφέρει ότι η Ρωσία φέρεται να παρήγαγε το 2024 1,3 εκατομμύρια βλήματα 152 χιλ., έναντι 250.000 το 2022. Η ίδια έκθεση καταγράφει τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση εσόδων στον κόσμο για την τσεχική Czechoslovak Group, μητρική της MSM, με +193% που αποδίδεται εν μέρει στην τσεχική πρωτοβουλία για βλήματα προς την Ουκρανία. Επισημαίνει επίσης έναν νέο κίνδυνο: στα τέλη του 2024 η Κίνα περιόρισε κατά 97% τις εξαγωγές αντιμονίου, κρίσιμης πρώτης ύλης για τα πυρομαχικά, και η τιμή του αυξήθηκε κατά 200%. Μια γραμμή βλημάτων λοιπόν μπορεί να σταματήσει και από έλλειψη πρώτων υλών, ακόμη κι αν τα μηχανήματα είναι στη θέση τους.

Παραγωγός / στόχοςΜέγεθοςΠηγή
ΗΠΑ, βλήματα 155 χιλ., αφετηρία (αρχικός στόχος ικανότητας)14.000 τον μήναΓενικός Επιθεωρητής, έκθεση DOWIG-2026-095
ΗΠΑ, βλήματα 155 χιλ., Μάρτιος 202636.000 τον μήνα (432.000 τον χρόνο)Γενικός Επιθεωρητής, έκθεση DOWIG-2026-095
ΗΠΑ, στόχος100.000 τον μήνα ως τον Οκτώβριο 2025 (δεν επιτεύχθηκε)Γενικός Επιθεωρητής, έκθεση DOWIG-2026-095
ΗΠΑ, μείωση αποθέματος 2022–2026πάνω από 3,6 εκατ. βλήματαΓενικός Επιθεωρητής, έκθεση DOWIG-2026-095
Ευρώπη, ικανότητα 155 χιλ.1 εκατ. τον χρόνο (Ιανουάριος 2024), στόχος 2 εκατ. ως το τέλος του 2025Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΝΑΤΟ
Rheinmetall, νέο εργοστάσιο Unterlüß350.000 βλήματα τον χρόνο (σχεδιασμός)Ομιλία Γενικού Γραμματέα ΝΑΤΟ, 27/8/2025
Ρωσία, βλήματα 152 χιλ.φέρεται να παρήγαγε περίπου 1,3 εκατ. το 2024 (έναντι 250.000 το 2022)SIPRI, Top 100 για το 2024
Αίγιο, κριτήριο προεπιλογής του ιδιώτη επενδυτήαποδεδειγμένη δυναμικότητα τουλάχιστον 300.000 οβίδων στην τριετία, δηλαδή κατά μέσο όρο 100.000 τον χρόνο (μετά την τροποποίηση του Σεπτεμβρίου 2026). Δεν είναι στόχος παραγωγής του νέου εργοστασίου, που θα οριστεί στη δεύτερη φάση του διαγωνισμούΔιακήρυξη ΕΑΣ 01/ΚΔ/2026 και τροποποιητικές προσκλήσεις

Πόσο κρατά μια σύγκρουση υψηλής έντασης στο ελληνικό θέατρο επιχειρήσεων

Ένας πόλεμος στο Αιγαίο και στον Έβρο δεν θα έμοιαζε με το μέτωπο του Ντονμπάς, αλλά θα είχε δύο χαρακτηριστικά που κάνουν τα αποθέματα ακόμη πιο κρίσιμα. Το πρώτο είναι η γεωγραφία: οι νησιωτικές φρουρές θα έπρεπε να πολεμήσουν με ό,τι είναι ήδη προωθημένο στα νησιά, γιατί ο θαλάσσιος και ο εναέριος εφοδιασμός θα βρισκόταν από την πρώτη ώρα υπό απειλή πυραύλων, drones και υποβρυχίων. Το δεύτερο είναι η ένταση των πρώτων ημερών: σε μια σύντομη αλλά βίαιη σύγκρουση, η μεγαλύτερη κατανάλωση συγκεντρώνεται στην αρχή, όταν κάθε πλευρά προσπαθεί να επιβάλει τετελεσμένα. Αυτό σημαίνει ότι η «διάρκεια» ενός αποθέματος δεν μετριέται σε συνολικό αριθμό βλημάτων αλλά σε ποσότητα διαθέσιμη στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή.

Διαφήμιση

Το ελληνικό οπλοστάσιο έχει επίσης τρεις πολύ διαφορετικές κατηγορίες πυρομαχικών. Η πρώτη είναι τα πυρομαχικά όγκου: βλήματα πυροβολικού 155 και 105 χιλ., βλήματα όλμων, πυρομαχικά φορητού οπλισμού, οπλοβομβίδες. Αυτά καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες, είναι σχετικά φθηνά και μπορούν να παραχθούν στην Ελλάδα. Η δεύτερη είναι τα κατευθυνόμενα πυρομαχικά ακριβείας, όπως οι αντιαρματικοί και οι ναυτικοί πύραυλοι, που αγοράζονται από το εξωτερικό, και στο άμεσο μέλλον οι κατευθυνόμενες ρουκέτες του συστήματος PULS, το οποίο έχει παραγγελθεί με τη διακρατική συμφωνία της 6ης Απριλίου 2026 αλλά δεν έχει ακόμη παραδοθεί, άρα δεν προσμετράται στο σημερινό απόθεμα. Η τρίτη είναι οι πύραυλοι αεράμυνας, από τα Patriot ως τα ESSM των φρεγατών, όπου η Ελλάδα εξαρτάται πλήρως από ξένες γραμμές παραγωγής, οι οποίες μετά την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή δουλεύουν με μεγάλες εκκρεμείς παραγγελίες.

Η διάκριση αυτή καθορίζει και τη ρεαλιστική πολιτική. Για τους πυραύλους αεράμυνας και τα όπλα ακριβείας, η μόνη λύση είναι αποθέματα που αγοράζονται εκ των προτέρων και συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας σε ευρωπαϊκές κοινοπραξίες, όπως συμβαίνει ήδη με τη μονάδα των ΕΑΣ που κατασκευάζει κεφαλές μάχης για τον πύραυλο IRIS-T. Για τα πυρομαχικά όγκου, αντίθετα, η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να έχει εγχώρια παραγωγή που να αυξάνεται γρήγορα σε κρίση. Στην Ουκρανία οι περίοδοι έλλειψης βλημάτων πυροβολικού συνέπεσαν με απώλεια πρωτοβουλίας στο μέτωπο, και τα drones, όσο κι αν πολλαπλασιάστηκαν, λειτούργησαν ως συμπλήρωμα των πυρών όγκου και όχι ως υποκατάστατό τους.

Η σύγκριση με την Τουρκία είναι εδώ δυσάρεστη. Στη λίστα του SIPRI για το 2024 μπήκε η κρατική MKE, στην 93η θέση με έσοδα από πωλήσεις όπλων 1,21 δισ. δολαρίων (ήταν 102η τον προηγούμενο χρόνο), και έτσι οι τουρκικές εταιρείες στις 100 μεγαλύτερες έφτασαν τις πέντε, τον υψηλότερο αριθμό που έχει καταγραφεί, με συνολικά έσοδα 10,1 δισ. δολαρίων. Η MKE είναι ο κρατικός κατασκευαστής πυρομαχικών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, από φυσίγγια μέχρι βλήματα πυροβολικού. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να αντιγράψει την τουρκική κλίμακα, αλλά δεν μπορεί να βασίζεται σε μια βιομηχανία που, όπως παραδέχονται τα ίδια τα ΕΑΣ, λειτουργεί πλέον με απαρχαιωμένο εξοπλισμό στο οβιδουργείο της.

Πυροβολαρχία αυτοκινούμενων πυροβόλων M109 του Ελληνικού Στρατού βάλλει σε πεδίο βολής της Κρήτης
Τα M109 παραμένουν ο κορμός του ελληνικού αυτοκινούμενου πυροβολικού. Πυροβολαρχία M109 σε βολές στο Πεδίο Βολής Κρήτης. Φωτογραφία: ΓΕΣ

ΕΑΣ: τα τέσσερα εργοστάσια και τι μπορούν να παράγουν

Τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα προέκυψαν από τη συγχώνευση του 2004 δύο ιστορικών κρατικών εταιρειών, του Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου (ΠΥΡΚΑΛ) και της Ελληνικής Βιομηχανίας Όπλων (ΕΒΟ). Κύριος μέτοχος είναι το υπουργείο Οικονομικών και η εποπτεία ανήκει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Κατά την εταιρεία, το συγκρότημα του Υμηττού παράγει πυρομαχικά φορητού οπλισμού, βόμβες ασκήσεων αεροπορίας, μεταλλικά μέρη πυρομαχικών μεσαίων και μεγάλων διαμετρημάτων, καθώς και κεφαλές μάχης για τους πυραύλους Stinger και IRIS-T. Το Λαύριο κάνει γόμωση (πλήρωση του βλήματος με εκρηκτικό) και συναρμολόγηση πυρομαχικών μεσαίων και μεγάλων διαμετρημάτων, βομβών αεροπορίας και κεφαλών μάχης, και παράγει προωθητικές πυρίτιδες.

Διαφήμιση

Το Αίγιο είναι το παλαιό εργοστάσιο της ΕΒΟ, όπου κατασκευάστηκαν τα τυφέκια G3A3 και A4 και τα οπλοπολυβόλα Minimi, και πλέον, όπως γράφουν τα ΕΑΣ στη διακήρυξη για την παραχώρηση, μπορεί να παράγει μόνο ελαφρύ οπλισμό και απάρτια πυρομαχικών. Η Μάνδρα ασχολείται με οπλικά συστήματα, εξωτερικά φορτία αεροσκαφών, ναυτικούς πύργους με πυροβόλα 30 χιλ., το σύστημα ASRAD-HELLAS, τη συναρμολόγηση του αντιαρματικού Kornet-E και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος αεράμυνας Βέλος. Το Λαύριο έχει επίσης πιστοποιηθεί από το ΝΑΤΟ ως εγκατάσταση συναρμολόγησης και αποσυναρμολόγησης πυραύλων (MADF), μία από τις πέντε τέτοιες εγκαταστάσεις παγκοσμίως όπως αναφέρει η εταιρεία, ικανότητα που έχει αξία για τη συντήρηση των πυραυλικών αποθεμάτων της χώρας.

Εργοστάσιο ΕΑΣΤι παράγει (κατά την εταιρεία)Τι αλλάζει
ΥμηττόςΠυρομαχικά φορητού οπλισμού, μεταλλικά μέρη βλημάτων, κεφαλές μάχης Stinger και IRIS-T, βόμβες ασκήσεωνΜεταφορά έδρας, μηχανουργείου πυρομαχικών και μονάδας IRIS-T, μεταφορά οβιδουργείου και καλυκοποιείου στο Αίγιο
ΛαύριοΓόμωση και συναρμολόγηση πυρομαχικών, προωθητικές πυρίτιδες, πιστοποίηση MADF του ΝΑΤΟHellenic Ammunition S.A. με τη MSM (CSG), βλήματα 155 χιλ., base bleed, TNT
ΑίγιοΕλαφρύς οπλισμός και απάρτια πυρομαχικώνΔιαγωνισμός παραχώρησης για οβιδουργία και καλυκοποιία, διάρκεια τουλάχιστον 25 ετών
ΜάνδραΟπλικά συστήματα, ναυτικοί πύργοι 30 χιλ., ASRAD-HELLAS, Kornet-E, εκσυγχρονισμός ΒέλοςΔεν έχει ανακοινωθεί αλλαγή

Στον κατάλογο προϊόντων των ΕΑΣ περιλαμβάνονται το βλήμα 155 χιλ. M107, τα βλήματα μακρού βεληνεκούς 155 χιλ. ERA/BB και ΕΡΜΗΣ, τα προωθητικά γεμίσματα και εμπυρεύματα 155 χιλ., η φυσίγγη 105 χιλ. M1, βλήματα όλμων 81 χιλ. και 4,2 ιντσών, οπλοβομβίδες 40 χιλ. και το αντιαρματικό βλήμα 84 χιλ. Ο κατάλογος όμως δεν λέει πόσα μπορούν να παραχθούν. Η ίδια η εταιρεία, στη διακήρυξη για το Αίγιο, γράφει ότι το οβιδουργείο και το καλυκοποιείο του Υμηττού έχουν μειωμένη παραγωγική δυναμικότητα, κυρίως λόγω απαρχαιωμένου εξοπλισμού και έλλειψης κεφαλαίων και τεχνογνωσίας για την παραγωγή καλύκων μεγάλου διαμετρήματος, και ότι ο εξοπλισμός παραγωγής μεγάλων βλημάτων «δεν χρησιμοποιείται». Δημόσιος αριθμός ετήσιας παραγωγής βλημάτων δεν υπάρχει ούτε για τα ΕΑΣ ούτε για τη νέα κοινοπραξία.

Λαύριο και Αίγιο: τα δύο σχήματα που θα κρίνουν την ελληνική παραγωγή βλημάτων

Η πρώτη κίνηση ήρθε από το Λαύριο. Στις 12 Μαΐου 2023, όπως είχε ανακοινώσει τότε το ΥΠΕΘΑ και είχαμε καταγράψει, επιτελείς του ΓΕΣ συναντήθηκαν με εκπροσώπους των ΕΑΣ και της σλοβακικής MSM Nováky για πρόταση δωρεάν παραχώρησης 40 βλημάτων 155 χιλ. για δοκιμαστικές βολές. Το 2024 τα έργα των ΕΑΣ με τη MSM Export εγκρίθηκαν για χρηματοδότηση από το ASAP: 23,39 εκατ. ευρώ για το έργο TNTrion στα εκρηκτικά και 9,69 εκατ. ευρώ για το έργο LAVGRAIN στην πυρίτιδα, όπως φαίνεται στον επίσημο κατάλογο έργων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τα δύο ποσά μαζί, περίπου 33 εκατ. ευρώ, αφορούν ακριβώς τα δύο σημεία πνιγμού που είχε εντοπίσει η Επιτροπή, τα εκρηκτικά και την πυρίτιδα, και έθεσαν τη βάση για το σχήμα που ακολούθησε.

Στις 30 Ιανουαρίου 2026 υπογράφηκαν στην Αθήνα το καταστατικό και η σύμβαση παραχώρησης για τη σύσταση της Hellenic Ammunition S.A. Με βάση την ανακοίνωση του ομίλου CSG, η MSM αποκτά τη διοικητική ευθύνη του εργοστασίου του Λαυρίου για 25 χρόνια, στο εργοστάσιο εργάζονταν τότε περίπου 120 άτομα και προγραμματίζονταν 180 προσλήψεις μέσα στο 2026, ώστε το προσωπικό να φτάσει περίπου τα 300 ως το τέλος της χρονιάς. Η CSG ανέφερε ότι το εργοστάσιο ήδη παράγει βλήματα 155 χιλ. και ότι άλλα διαμετρήματα θα προστεθούν μέσα στη χρονιά, ότι η παραγωγή μεγάλου διαμετρήματος θα λειτουργεί σε πολλές βάρδιες μέσα στο 2026, ότι η παραγωγή κόκκων base bleed (σύνθετη προωθητική ύλη στη βάση του βλήματος που μειώνει την οπισθέλκουσα και αυξάνει το βεληνεκές) ήταν προγραμματισμένη για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 και ότι η παραγωγή TNT θα ξεκινούσε στο γύρισμα του 2026 προς το 2027. Ο όμιλος δεσμεύτηκε για επενδύσεις έως 50 εκατ. ευρώ μακροπρόθεσμα.

Διαφήμιση

Η ανακοίνωση της CSG δεν αναφέρει τα ποσοστά των εταίρων, αυτά όμως είναι δημόσια: σύμφωνα με τη συμφωνία μετόχων της 21ης Μαΐου 2025, όπως καταγράφεται στις οικονομικές καταστάσεις των ΕΑΣ για το 2024, τα ΕΑΣ κατέχουν το 51% της Hellenic Ammunition και η MSM Export το 49%. Για τη συμμετοχή τους, τα ΕΑΣ εισφέρουν το δικαίωμα χρήσης για 25 χρόνια του μηχανολογικού εξοπλισμού και των κτιρίων του Λαυρίου, μέρους του εξοπλισμού του Υμηττού και των αποθηκών στα Δερβενοχώρια, με λογιστική αξία περίπου 52 εκατ. ευρώ. Ετήσια ποσότητα βλημάτων δεν έχει δημοσιευτεί. Ο μόνος δημόσιος αριθμός για ποσότητες είναι ότι, όπως αναφέρει η ίδια η Hellenic Ammunition, η MSM Export και τα ΕΑΣ έχουν εκτελέσει από το 2024 συμβάσεις για τη γόμωση 130.000 βλημάτων πυροβολικού στο Λαύριο, με τεχνικούς της MSM να βοηθούν στην επανενεργοποίηση της γραμμής γόμωσης. Ο αριθμός δείχνει ότι η εγκατάσταση δουλεύει ξανά, δεν είναι όμως ετήσιος ρυθμός παραγωγής ούτε σημαίνει ότι 130.000 βλήματα κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα, αφού η γόμωση είναι ένα στάδιο της διαδικασίας, η πλήρωση έτοιμων κορμών με εκρηκτικό.

Αν τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα της CSG, το Λαύριο θα έχει ξανά ολόκληρη την αλυσίδα της χημείας: εκρηκτικό, προωθητική πυρίτιδα, base bleed και γόμωση, δηλαδή ακριβώς τα στάδια που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτήρισε σημείο πνιγμού. Η επιλογή ενός εταίρου με εδραιωμένη θέση στην αγορά εξηγεί την ταχύτητα, όμως θέτει το ερώτημα ποιος θα έχει προτεραιότητα στην παραγωγή του Λαυρίου σε περίοδο κρίσης, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ή οι πελάτες με τις μεγαλύτερες παραγγελίες. Το ΥΠΕΘΑ έχει ήδη απαντήσει. Στη γραπτή του απάντηση στη Βουλή, στις 5 Σεπτεμβρίου 2025, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας ανέφερε ότι η συμφωνία προβλέπει «σαφές και δεσμευτικό πλαίσιο» για την προτεραιότητα και την επάρκεια στις κρίσιμες προμήθειες πυρομαχικών, τόσο στην κανονική λειτουργία όσο και σε κρίση ή απειλή για τη χώρα, ότι το Δημόσιο έχει δικαίωμα μονομερούς παρέμβασης, ακόμη και διακοπής της λειτουργίας της κοινής εταιρείας. Οι γραμμές για τα Patriot και τα IRIS-T, κατά την ίδια απάντηση, μένουν αποκλειστικά στα ΕΑΣ. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πλέον πώς αυτή η προτεραιότητα κατοχυρώνεται στο κείμενο της σύμβασης, σε ποια προϊόντα εφαρμόζεται και με ποιον μηχανισμό ενεργοποιείται σε κρίση, γιατί η σχετική ρήτρα δεν έχει δημοσιευτεί.

Το δεύτερο σχήμα αφορά το Αίγιο και είναι λιγότερο γνωστό. Στις 17 Ιουνίου 2026 τα ΕΑΣ προκήρυξαν δημόσιο διεθνή διαγωνισμό με ανταγωνιστικό διάλογο (διακήρυξη 01/ΚΔ/2026, αναρτημένη στη Διαύγεια και στο ΚΗΜΔΗΣ) για την παραχώρηση της οβιδουργίας και της καλυκοποιίας, δηλαδή της κατασκευής των χαλύβδινων κορμών των βλημάτων και των καλύκων, σε κοινή εταιρεία με ιδιώτη στρατηγικό επενδυτή. Τα ΕΑΣ θα έχουν τουλάχιστον 51% και θα παραχωρήσουν μέρος των εγκαταστάσεων του Αιγίου και τον αχρησιμοποίητο εξοπλισμό του Υμηττού, ενώ ο επενδυτής θα φέρει κεφάλαια, τεχνογνωσία, προσωπικό και πελάτες. Η διάρκεια εκτιμάται ενδεικτικά σε τουλάχιστον 25 έτη, και στο τέλος της το εργοστάσιο θα επιστρέψει στα ΕΑΣ. Η αρχική προθεσμία της 22ας Ιουλίου παρατάθηκε διαδοχικά, και με τη δεύτερη τροποποιητική πρόσκληση της 15ης Οκτωβρίου οι αιτήσεις συμμετοχής κατατέθηκαν ως τις 26 Οκτωβρίου 2026, με αποσφράγιση την ίδια ημέρα. Αποτέλεσμα της προεπιλογής δεν είχε αναρτηθεί στη Διαύγεια ως τα μέσα Νοεμβρίου.

Διαφήμιση

Τα κριτήρια της διακήρυξης δείχνουν το μέγεθος που επιδιώκεται. Ο υποψήφιος πρέπει να έχει ετήσιο κύκλο εργασιών τουλάχιστον 100 εκατ. ευρώ από οβιδουργία και καλυκοποιία, καθαρή θέση τουλάχιστον 50 εκατ. ευρώ και πιστοληπτική αξιολόγηση τουλάχιστον «ΑΑ». Τα τεχνικά κριτήρια χαλάρωσαν με την πρώτη τροποποιητική πρόσκληση του Σεπτεμβρίου, «με σκοπό τη διεύρυνση του ανταγωνισμού»: η ελάχιστη ικανότητα κατασκευής χαλύβδινων κορμών έπεσε από 20.000 σε 7.000 τόνους τον χρόνο και η ελάχιστη δυναμικότητα από 300.000 οβίδες τον χρόνο σε 300.000 στην τριετία, δηλαδή κατά μέσο όρο 100.000 τον χρόνο, ενώ παρέμεινε η απαίτηση να έχει ο υποψήφιος παραδώσει τουλάχιστον 300.000 οβίδες την τελευταία τριετία. Ζητείται ακόμη εμπειρία στη λειτουργία υδραυλικής πρέσας σφυρηλάτησης (forging, η διαμόρφωση του χαλύβδινου κορμού υπό πίεση) της EUMUCO της δεκαετίας του 1980, ίδιας με αυτή που υπάρχει στον Υμηττό. Κατά τη διακήρυξη, για να ολοκληρωθεί η γραμμή λείπουν μηχανήματα για τη διαμόρφωση της μύτης (nosing) και του πυθμένα (heading), για ανόπτηση και για κατεργασία CNC. Το τελικό αντικείμενο και ο παραγωγικός στόχος θα οριστούν στη δεύτερη φάση.

Χρήματα και προτεραιότητες: SAFE, 12ετές πρόγραμμα και ο στόχος αποθέματος που λείπει

Η χρηματοδότηση, αυτή τη φορά, δεν είναι το κύριο εμπόδιο. Ο κανονισμός SAFE (Security Action for Europe, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα δανείων 150 δισ. ευρώ για αμυντικές επενδύσεις) εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 27 Μαΐου 2025, και κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η Ελλάδα έχει συνολικό κονδύλι 787,7 εκατ. ευρώ, από το οποίο εκταμιεύτηκε στις 23 Ιουλίου 2026 η πρώτη δόση των 118,2 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 15%. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός παρουσίασε στη Βουλή στις 2 Απριλίου 2025 το 12ετές πρόγραμμα εξοπλισμών των 25 δισ. ευρώ, με ρητή δέσμευση για «ελληνική προστιθέμενη αξία» και συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας σε όλα τα προγράμματα, όπως έχουμε αναλύσει στον οδηγό για τα εξοπλιστικά από το 2019. Δημόσια ανάλυση για το πόσο από αυτά τα ποσά πηγαίνει σε πυρομαχικά δεν έχει δοθεί.

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό κενό. Οι νέες γραμμές του Λαυρίου και του Αιγίου είναι σχεδιασμένες ως εμπορικές επενδύσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό: η διακήρυξη για το Αίγιο μιλά για «κερδοφόρο ανάπτυξη» και για «παγκόσμια αγορά». Αυτό είναι λογικό, γιατί καμία γραμμή παραγωγής βλημάτων δεν επιβιώνει μόνο με τις ειρηνικές ανάγκες ενός στρατού του μεγέθους του ελληνικού. Ακριβώς γι’ αυτό όμως η Πολιτεία πρέπει να εξασφαλίσει δύο πράγματα στις συμβάσεις, τόσο στο Αίγιο, όπου η σύμβαση δεν έχει ακόμη συνταχθεί, όσο και στο Λαύριο, όπου η προτεραιότητα έχει δηλωθεί αλλά οι όροι της δεν είναι γνωστοί. Πρώτον, ρήτρα προτεραιότητας για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε περίοδο κρίσης ή επιστράτευσης, και δεύτερον, πολυετείς συμβάσεις-πλαίσιο που θα γεμίζουν σταθερά τις αποθήκες με τον ρυθμό που ορίζει ο σχεδιασμός του ΓΕΕΘΑ και όχι με τον ρυθμό των ετήσιων προϋπολογισμών.

Οι ΗΠΑ κινούνται ήδη έτσι. Στις 5 Νοεμβρίου 2026 το Πεντάγωνο ανακοίνωσε σύμβαση-πλαίσιο 4,17 δισ. δολαρίων του αμερικανικού στρατού με έντεκα εταιρείες για τον εκσυγχρονισμό των κρατικών εργοστασίων πυρομαχικών του, όπως καταγράψαμε, ανάμεσά τους και η MSM Group North America, η αμερικανική θυγατρική του ομίλου CSG. Η Βρετανία και η Πολωνία έκαναν τα πυρομαχικά μεγάλου διαμετρήματος βασικό σκέλος της διμερούς τους συνεργασίας. Στη Σύνοδο Κορυφής της Χάγης, τον Ιούνιο του 2025, οι σύμμαχοι δεσμεύτηκαν σε αμυντικές δαπάνες 5% του ΑΕΠ ως το 2035, από τις οποίες 3,5% για βασικές αμυντικές ανάγκες, και το ενημερωμένο Σχέδιο Δράσης του ΝΑΤΟ για την Αμυντική Παραγωγή ζητά ρητά σαφή σήματα ζήτησης προς τη βιομηχανία, μακροπρόθεσμες παραγγελίες και πολυετείς πολυεθνικές συμβάσεις. Η κοινή λογική είναι ότι η βιομηχανία επενδύει όταν βλέπει βέβαιες παραγγελίες.

Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η ενίσχυση του αποθέματος πυρομαχικών πρέπει να γίνει ξεχωριστό, ορατό σκέλος του 12ετούς προγράμματος, με αριθμούς που μπορεί να είναι διαβαθμισμένοι ως προς το περιεχόμενο αλλά όχι ως προς την ύπαρξή τους. Υπάρχουν και ευκαιρίες περιφερειακής συνεργασίας, όπως η συμπαραγωγή πυρομαχικών με γειτονικές χώρες που έχει προταθεί στις σελίδες μας, ενώ η ενιαία πιστοποίηση βλημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να μειώσει τον χρόνο που χρειάζεται ένα ελληνικό βλήμα για να γίνει δεκτό από άλλον στρατό. Όσο για τα πυρομαχικά ακριβείας και αεράμυνας, όπως τα PAC-3 MSE που εξετάσαμε στον οδηγό μας για τα Patriot, η λύση είναι παραγγελίες με επαρκή χρόνο πριν τη ζήτηση, γιατί σε κρίση δεν θα υπάρχουν διαθέσιμα στην αγορά.

Το συμπέρασμα: η αποτροπή χρειάζεται αποθήκες, όχι μόνο πλατφόρμες

Η Ελλάδα ξόδεψε την τελευταία επταετία δισεκατομμύρια σε μαχητικά, φρεγάτες και συστήματα αεράμυνας, και σωστά. Όμως ένα PzH 2000 χωρίς βλήματα, μια συστοιχία Patriot χωρίς πυραύλους και μια φρεγάτα με άδειο κάθετο εκτοξευτή είναι πανάκριβα έπιπλα. Το Λαύριο και το Αίγιο είναι η πιο σοβαρή απόπειρα των τελευταίων ετών να αποκτήσει η χώρα ξανά πραγματική παραγωγή βλημάτων μεγάλου διαμετρήματος, με εταίρο που ξέρει τη δουλειά και με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, και αξίζει στήριξη. Η απόφαση που θα κρίνει το αποτέλεσμα όμως ανήκει στον επιχειρησιακό σχεδιασμό: η Πολιτεία πρέπει να ορίσει στόχους αποθέματος, να τους χρηματοδοτήσει με πολυετείς παραγγελίες και να κλειδώσει νομικά την προτεραιότητα των Ενόπλων Δυνάμεων στην εγχώρια παραγωγή. Αν δεν γίνει αυτό, η Ελλάδα θα έχει φτιάξει μια επιτυχημένη εξαγωγική βιομηχανία πυρομαχικών και θα συνεχίσει να μην ξέρει πόσες εβδομάδες αντέχει.

Συχνές ερωτήσεις για το απόθεμα πυρομαχικών

Πόσες ημέρες πολέμου αντέχει το ελληνικό απόθεμα πυρομαχικών;

Ο αριθμός είναι διαβαθμισμένος και δεν έχει δημοσιευτεί, οπότε κάθε δημόσια εκτίμηση ημερών είναι εικασία. Τα επίσημα αμερικανικά στοιχεία δείχνουν πόσο γρήγορα αδειάζουν τα αποθέματα: οι ΗΠΑ μείωσαν το απόθεμα βλημάτων 155 χιλ. κατά πάνω από 3,6 εκατομμύρια σε τέσσερα χρόνια και παρήγαγαν 36.000 τον μήνα τον Μάρτιο του 2026.

Φτιάχνει η Ελλάδα βλήματα πυροβολικού 155 χιλ.;

Ναι. Η CSG ανέφερε τον Ιανουάριο του 2026 ότι το εργοστάσιο του Λαυρίου ήδη παράγει βλήματα 155 χιλ. και τα ΕΑΣ έχουν στον κατάλογό τους το M107 και βλήματα μακρού βεληνεκούς. Ετήσια ποσότητα παραγωγής δεν έχει δημοσιευτεί. Από το 2024 έχουν εκτελεστεί στο Λαύριο συμβάσεις γόμωσης 130.000 βλημάτων πυροβολικού, όπως αναφέρει η Hellenic Ammunition, αριθμός που δεν αντιστοιχεί σε ετήσια παραγωγή.

Τι είναι η Hellenic Ammunition S.A.;

Η κοινοπραξία των ΕΑΣ με τη MSM του τσεχικού ομίλου CSG για την παραγωγή πυρομαχικών μεγάλου διαμετρήματος στο Λαύριο. Τα ιδρυτικά έγγραφα υπογράφηκαν στις 30 Ιανουαρίου 2026, η MSM έχει τη διοίκηση του εργοστασίου για 25 χρόνια και, κατά τη CSG, ο όμιλος δεσμεύτηκε για επενδύσεις έως 50 εκατ. ευρώ. Τα ΕΑΣ κατέχουν το 51% και η MSM Export το 49%, σύμφωνα με τη συμφωνία μετόχων της 21ης Μαΐου 2025 που καταγράφεται στις οικονομικές καταστάσεις των ΕΑΣ.

Τι προβλέπει ο διαγωνισμός των ΕΑΣ για το Αίγιο;

Την παραχώρηση της οβιδουργίας και της καλυκοποιίας σε κοινή εταιρεία με ιδιώτη επενδυτή, με τα ΕΑΣ να έχουν τουλάχιστον 51% και ενδεικτική διάρκεια τουλάχιστον 25 ετών. Μετά την τροποποίηση του Σεπτεμβρίου 2026, ο επενδυτής πρέπει να έχει δυναμικότητα τουλάχιστον 300.000 οβίδων ανά τριετία και να έχει παραδώσει τουλάχιστον 300.000 οβίδες την τελευταία τριετία. Οι αιτήσεις συμμετοχής κατατέθηκαν ως τις 26 Οκτωβρίου 2026.

Πόσα χρήματα εγκρίθηκαν για την Ελλάδα από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ASAP για τα πυρομαχικά;

Τα έργα των ΕΑΣ με τη MSM Export εγκρίθηκαν για χρηματοδότηση περίπου 33 εκατ. ευρώ: 23,39 εκατ. για το έργο εκρηκτικών TNTrion και 9,69 εκατ. για το έργο πυρίτιδας LAVGRAIN. Τα χρήματα καταβάλλονται σταδιακά, όσο προχωρούν τα έργα.

Πόσα δικαιούται η Ελλάδα από το SAFE;

Κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 787,7 εκατ. ευρώ σε δάνεια, από τα οποία εκταμιεύτηκαν 118,2 εκατ. τον Ιούλιο του 2026. Δεν έχει δημοσιευτεί πόσα αφορούν πυρομαχικά.

Σχετικές αναλύσεις: Τι όπλα παρήγγειλε η Ελλάδα από το 2019 έως το 2026, Αμερικανικός Στρατός: σύμβαση 4,17 δισ. για τα εργοστάσια πυρομαχικών, Ελλάδα–Σερβία: συμπαραγωγή πυρομαχικών, Warsaw Defence Plan: πυρομαχικά μεγάλου διαμετρήματος και αεράμυνα, PATRIOT: η ελληνική διαμόρφωση και τα PAC-3 MSE

Ανάλυση Ερμηνεύει τις ειδήσεις και τι μπορεί να σημαίνουν, με βάση τα στοιχεία και την εξειδίκευση του συντάκτη.

Διαφήμιση

SAFE Αμυντική βιομηχανία ΕΑΣ Ελληνικός στρατός Λαύριο ΝΑΤΟ Πυροβολικό Πυρομαχικά