Άποψη
Καθώς η ηττοπάθεια διαδίδεται σε σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης, αξίζει να δούμε το ζήτημα και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, όπου επίσης υπάρχουν φόβοι και ανησυχίες.
Λίγοι γνωρίζουν ότι στην Τουρκία αρκετοί αναλυτές φοβούνται μια μαζική και αιφνιδιαστική επίθεση (Blitzkrieg) των ελληνικών αρμάτων από τον Έβρο προς την Ανατολική Θράκη.
Το σχέδιο: άμυνα και αιφνιδιαστική αντεπίθεση προς την Αδριανούπολη και τις πεδιάδες της Ανατολικής Θράκης.
Η Ελλάδα και η Τουρκία διαθέτουν από τους μεγαλύτερους αριθμούς αρμάτων μάχης, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και παγκοσμίως. Οι αριθμοί διαμορφώνονται ως εξής: Ελλάδα: 1.345, Τουρκία: 2.445.
Το πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας είναι η γεωγραφική έκταση
Η Τουρκία είναι περίπου επτά φορές μεγαλύτερη σε έκταση από την Ελλάδα, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ασφαλείας στα σύνορά της.
Η διαφορά αυτή περιορίζει σημαντικά την αριθμητική υπεροχή της Τουρκίας, καθώς στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να διαθέσει μόνο το 40% έως 60% του στρατού της σε μια επιθετική κίνηση κατά της Ελλάδας (όπως σχεδιαζόταν μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου), ενώ η Ελλάδα θα μπορούσε να διαθέσει περίπου το 80% των δυνάμεών της.
Αυτό ακριβώς έχουν υπόψη τους οι Τούρκοι επιτελείς και γι’ αυτό, κατά την εκτίμηση, στοχεύουν μόνο σε 18 μικρά νησιά, περιορίζοντας την ακτίνα δράσης των τουρκικών δυνάμεων και την έκθεσή τους κοντά στις κύριες μονάδες του ελληνικού στρατού. Σκοπεύουν να δημιουργήσουν θερμά επεισόδια και όχι να ρισκάρουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με την Ελλάδα, επειδή φοβούνται ότι θα τον χάσουν.
Το κύριο βάρος της αντίδρασης σε μια επιθετική ενέργεια των Τούρκων στη Θράκη θα σηκώσει η 1η Ελληνική Στρατιά, με κεντρικό άξονα τον ισχυρότερο σχηματισμό του ελληνικού στρατού, το Δ΄ Σώμα Στρατού. Μετά την αναχαίτιση των τουρκικών επιθέσεων στον Έβρο, μέσω της καταστροφής των βουλγαρικών φραγμάτων, το Σώμα θα μεταφέρει τον πόλεμο στο τουρκικό έδαφος, στήνοντας γέφυρες από τις οποίες θα διέλθουν εκατοντάδες άρματα μάχης εναντίον των τουρκικών θέσεων.
Η αντεπίθεση που θα ακολουθούσε μετά από μια βαριά ήττα των Τούρκων στο ποτάμι θα έπληττε το ηθικό τους και θα οδηγούσε σε άτακτη υποχώρηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την Αδριανούπολη και αργότερα για την ίδια την Κωνσταντινούπολη.
Οι γεωπολιτικοί παράγοντες
Πριν συνεχίσουμε, ας λάβουμε υπόψη και τους γεωπολιτικούς παράγοντες.
1) Με μια τέτοια κίνηση ο τουρκικός στρατός θα έχανε σε ηθικό, ακόμα και αν είχε πετύχει την κατάληψη νησιών όπως το Καστελλόριζο, καθώς θα απειλούνταν ευθέως η συμπρωτεύουσα του τουρκικού κράτους και θα έπαυε να ισχύει το αφήγημα περί «αήττητου» τουρκικού στρατού. 2) Μια αιφνιδιαστική και σύντομη ελληνική προέλαση θα εμπόδιζε τον ανεφοδιασμό των τουρκικών δυνάμεων μέσω του Βοσπόρου. 3) Η Τουρκία θα μπορούσε να δεχθεί ταυτόχρονα πιέσεις από Κούρδους, Σύρους και Αρμενίους, κάτι που θα δυσκόλευε ακόμη περισσότερο την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ελληνικού στρατού.
Όλα τα κράτη έχουν τη δική τους «πτέρνα του Αχιλλέα»
Διαβάστε περισσότερα άρθρα γνώμης εδώ: ΓΝΩΜΗ – NEMESIS HD
