Η πρόσφατη δήλωση της Μαρίας Ζαχάροβα, εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ, προκάλεσε έντονη αντίδραση στην Αθήνα, καθώς η Μόσχα κατηγόρησε την Ελλάδα για τη συνεργασία της με την Ουκρανία στη συμπαραγωγή μη επανδρωμένων θαλάσσιων συστημάτων (USV). Η Ζαχάροβα έκανε λόγο για «ανοικτά εχθρικές ενέργειες» και υποστήριξε ότι η Αθήνα προχωρά σε πρωτοβουλίες που στρέφονται κατά των ρωσικών συμφερόντων, αναφερόμενη ρητά στην κοινή ελληνοουκρανική αμυντική παραγωγή απειλώντας μάλιστα με «απάντηση».
Στη δήλωσή της σημείωσε ότι η Ελλάδα «ήταν από τις πρώτες χώρες που απέστειλαν οπλισμό στην Ουκρανία», ενώ συνέδεσε τη νέα αμυντική συνεργασία με ρωσικούς ισχυρισμούς περί χρήσης δυτικών όπλων σε περιοχές υπό ρωσικό έλεγχο. Η τοποθέτηση της Ζαχάροβα παρουσιάστηκε από τη ρωσική πλευρά ως “απάντηση” στο νέο βήμα αμυντικής σύμπραξης Αθήνας–Κιέβου.
Ωστόσο, αυτό που προκαλεί αίσθηση είναι η απόλυτη απουσία οποιασδήποτε αντίστοιχης κριτικής από τη Μόσχα όταν πρόκειται για τη συνεργασία της Τουρκίας με την Ουκρανία. Παρά το γεγονός ότι η Άγκυρα και η ουκρανική κυβέρνηση έχουν αναπτύξει εδώ και χρόνια στενή αμυντική σχέση με την Baykar να παράγει UAV και να υπογράφει συμφωνίες για συμπαραγωγή όπλων και κινητήρων με ουκρανικές εταιρείες η Ρωσία δεν έχει διατυπώσει καμία ιδιαίτερα απειλητική δημόσια θέση.
Αντιθέτως, σε προηγούμενες τοποθετήσεις της, η Ζαχάροβα έχει φτάσει ακόμη και να εκφράσει «ευχαριστίες» προς την Τουρκία για τον ρόλο της σε διπλωματικές διαδικασίες, αποφεύγοντας με συνέπεια οποιαδήποτε αναφορά στη διευρυμένη τουρκοουκρανική αμυντική συνεργασία. Η αντίθεση αυτή αναδεικνύει μια εμφανή επιλεκτικότητα στη ρητορική της Μόσχας: σκληρή και επιθετική προς την Ελλάδα, αλλά πλήρως σιωπηλή για την Τουρκία, παρά το πολλαπλάσια ανεπτυγμένο πρόγραμμα αμυντικής συνεργασίας Άγκυρας–Κιέβου.
Για την Αθήνα, η στάση αυτή επιβεβαιώνει ότι η κριτική της Ρωσίας δεν στηρίζεται σε ενιαία αρχή, αλλά διαμορφώνεται ανάλογα με τις πολιτικές και γεωστρατηγικές της προτεραιότητες. Το ελληνικό ΥΠΕΞ έχει ήδη απαντήσει, τονίζοντας ότι η Ελλάδα ασκεί «το αυτονόητο κυριαρχικό της δικαίωμα» να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες, επισημαίνοντας πως η συνεργασία με την Ουκρανία ενισχύει την ευρωπαϊκή και περιφερειακή ασφάλεια.
