Μετά το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, που ανέπτυξε η Άγκυρα για τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της, σε τουρκικούς κύκλους τέθηκε προς συζήτηση το καθεστώς κυριαρχίας της Κρήτης και κάποιων νησιών του Αιγαίου.
Σύμφωνα με τουρκικούς ισχυρισμούς, η συμφωνία του Λονδίνου της 30ής Μαΐου 1913 παραχώρησε τα τρία τέταρτα της Κρήτης στην Τουρκία, αλλά η Ελλάδα, κατά παράβαση των συνθηκών, «κατέλαβε» ολόκληρο το νησί.
Για τον λόγο αυτό, τουρκικές μη κυβερνητικές οργανώσεις ετοιμάζονται, όπως αναφέρει το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Τουρκίας, Anadolu, σε άρθρο του την Τετάρτη 13 Μαΐου, να προσφύγουν στη διεθνή δικαιοσύνη διεκδικώντας την «επιστροφή» της Κρήτης και κάποιων νησιών του Αιγαίου στην Τουρκία.
Ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης Ιλίας Τοπσακάλ και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αλληλεγγύης και Αλληλοστήριξης του Τουρκικού Κόσμου Χαλίτ Κανάκ, μιλώντας στο πρακτορείο για την προσφυγή που προετοιμάζεται, υποστηρίζουν ότι ο «γείτονας» που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο είναι η Ελλάδα, η οποία, όπως ισχυρίζονται, έχει μεταφέρει στρατεύματα στα Δωδεκάνησα.
«Αυτές οι ενέργειες της Ελλάδας έχουν αυξηθεί πολύ τελευταία. Ειδικά στην ανατολική Μεσόγειο, τα αποθέματα του φυσικού αερίου και ο υποθαλάσσιος πλούτος γύρω από την ΤΔΒΚ ώθησαν την Ελλάδα να αναζητήσει συνεργάτες. Προς την ίδια κατεύθυνση άρχισαν να κινούνται και η Αίγυπτος, το Ισραήλ, ακόμη και ο Λίβανος και κάποιες άλλες χώρες, χωρίς να έχουν δικαιώματα στην περιοχή με βάση το διεθνές δίκαιο και χωρίς καμία συμφωνία να προβλέπει κάτι τέτοιο. Κάποιες διεθνείς εταιρείες προσπάθησαν επίσης να το εκμεταλλευτούν, ενώ κάποιες άλλες χώρες δεν έβγαλαν μιλιά. Αντιθέτως, η Τουρκία, με την πολύ σημαντική συμφωνία που υπέγραψε με τη Λιβύη για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, εξασφάλισε την ασφάλεια και το μέλλον της στην περιοχή», υποστηρίζει ο κ. Τοπσακάλ, ο οποίος σημειώνει ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας και το πολεμικό ναυτικό έχουν εκπονήσει ειδική έκθεση για τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.
Πάνω από 100 ΜΚΟ θα προσφύγουν για την Κρήτη
Σύμφωνα με τον κ. Τοπσακάλ, πάνω από 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις που στηρίζονται από τον Σύνδεσμο Αλληλεγγύης και Αλληλοστήριξης του Τουρκικού Κόσμου αποφάσισαν να ασχοληθούν με την υπόθεση και να διεκδικήσουν δικαστικώς δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή.
«Την υπόθεση έχουν αναλάβει οι νομικοί σύμβουλοι του συνδέσμου μας. Σκεφτόμαστε να φέρουμε την υπόθεση ενώπιον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η υπόθεση αυτή δεν θα περιοριστεί μόνο στα δικαιώματα της Τουρκίας, αλλά θα περιλαμβάνει και τα δικαιώματα της ΤΔΒΚ.
Οι ΜΚΟ θα ενεργήσουν από κοινού. Στην κίνηση αυτή θα συμμετάσχουν και ΜΚΟ από το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Αζερμπαϊτζάν, παρακολουθώντας και στηρίζοντας τη νομική διαδικασία. Υπάρχουν επίσης αρκετές αδελφές ΜΚΟ στα Βαλκάνια, που θα συμμετάσχουν. Η έναρξη της διαδικασίας θα γίνει με μια συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί σύντομα», ανέφερε ο κ. Τοπσακάλ.
Σχετικά με την έκβαση τέτοιων προσφυγών από ΜΚΟ διεθνώς, ο κ. Τοπσακάλ διευκρίνισε ότι, για παράδειγμα, την υπόθεση της Παλαιστίνης «τρέχει» εδώ και χρόνια μία ΜΚΟ, όπως και το ζήτημα του ανατολικού Τουρκεστάν ή της Κίνας, η οποία αναγκάστηκε να σταματήσει κάποιες ενέργειές της όταν ΜΚΟ αντέδρασαν εναντίον της πριν από 6-7 μήνες.
«Τα κατάφεραν; Υπάρχει αποτέλεσμα; Αυτό είναι συζητήσιμο. Ίσως κάποιες κυρίαρχες δυνάμεις να συνεχίσουν την ίδια συμπεριφορά, αλλά το σημαντικό είναι να ακουστούν οι φωνές μας. Κάθε αντίδραση στον κόσμο, είτε προέρχεται από μεμονωμένα άτομα είτε από ΜΚΟ, επιτυγχάνει κάποιο αποτέλεσμα. Να είστε σίγουροι ότι μετά την πανδημία οι αγωγές μέσω των ΜΚΟ θα είναι πολύ σημαντικές. Όταν αναλάβουμε κοινή δράση ο σύνδεσμός μας μαζί με άλλες 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις, θα φέρουμε εις γνώση της διεθνούς κοινότητας τα δικαιώματα που έχει, κατά τη δική μας εκτίμηση, η Τουρκία βάσει του διεθνούς δικαίου στα Δωδεκάνησα, στην Κρήτη, στη Λιβύη, στο Κιρκούκ και στη Μοσούλη, στην Κριμαία και στη δυτική Θράκη», υποστηρίζει ο κ. Τοπσακάλ.
Προσφυγή στη Χάγη
«Η Κρήτη είναι η ψυχή μας, έχουμε χύσει το αίμα μας γι’ αυτήν», δήλωσε ο κ. Κανάκ, λέγοντας ότι ξεκίνησαν αυτόν τον δικαστικό αγώνα για λόγους εθνικής συνείδησης.
«Ξεκινήσαμε αυτήν την υπόθεση με μια ομάδα 22 ατόμων υπό την ομπρέλα του συνδέσμου, ενώ λαμβάνουμε συμβουλές και από ακαδημαϊκούς. Χωρίσαμε τα τουρκικά έθνη και τις οθωμανικές περιοχές σε 8 μέρη και αντίστοιχα οι 8 περιφερειάρχες μας εργάζονται πάνω σε αυτό το ζήτημα, έχοντας ορίσει προέδρους σε 42 τουρκόφωνες χώρες στον Καύκασο και τα Βαλκάνια», εξήγησε ο κ. Κανάκ, σημειώνοντας ότι η διαδικασία θα επιταχυνθεί μετά την επιδημία του κορονοϊού και ότι οι επίσημες κινήσεις θα γίνουν από τον Ιούνιο.
«Θα προσφύγουμε σε διεθνείς οργανισμούς, όπως το Δικαστήριο της Χάγης και τα Ηνωμένα Έθνη, και θα στηρίξουμε αρκετά αυτή τη διαδικασία. Ορισμένες από αυτές τις προσφυγές θα αφορούν και περιπτώσεις γενοκτονίας. Στόχος μας είναι να πάρουμε πίσω τα δικαιώματα που θεωρούμε ότι μας έχουν αφαιρεθεί. Δεν πρόκειται για ένα συμβολικό βήμα, αλλά για ένα ουσιαστικό βήμα. Η άλλη πλευρά μπορεί να παρουσιάσει τα αντίθετα από εμάς, αλλά θα τους αντιμετωπίσουμε με τα στοιχεία και τα έγγραφά μας», υποστήριξε ο κ. Κανάκ, ισχυριζόμενος ότι «από όποια πλευρά κι αν το δείτε, έχουμε δικαιώματα στα τρία τέταρτα της Κρήτης και των 14 νησίδων που την περιβάλλουν».
«Αν δεν μιλήσουμε για τα δικαιώματά μας στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα, που κατέλαβαν οι Ιταλοί και δεν μας τα παρέδωσαν ποτέ μέχρι σήμερα, τότε κάποιοι θα αμφισβητήσουν ακόμη και τη Γαλάζια Πατρίδα, την παρουσία μας στην Κύπρο ή τη στάση μας στη Συρία. Τώρα, με την παρουσία μας στη Μεσόγειο, που επί αιώνες είναι γνωστή ως τουρκική λίμνη, δηλώσαμε, κατόπιν εντολής του προέδρου μας, την ενεργή παρουσία μας. Άρα είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε εκεί και με βάση τον νόμο.»
Η ιστορική αναδρομή του Anadolu
Το πρακτορείο Anadolu προβαίνει παράλληλα σε ιστορική αναδρομή σχετικά με το καθεστώς της Κρήτης.
Σύμφωνα με την τουρκική εκδοχή, όπως παρουσιάζεται από το κρατικό πρακτορείο, η Κρήτη, η οποία απέχει 180 χιλιόμετρα από τις ακτές της Μούγλα (Αλικαρνασσός), βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Βενετίας μέχρι που κατακτήθηκε από τον οθωμανικό στόλο στις 27 Σεπτεμβρίου 1669, μετά από πόλεμο που διήρκεσε 24 χρόνια, 4 μήνες και 16 ημέρες.
Το πρακτορείο υποστηρίζει ότι οι κάτοικοι δέχθηκαν θετικά την οθωμανική κατάκτηση, ότι οι ορθόδοξες εκκλησίες που είχαν κλείσει οι Ενετοί άνοιξαν αμέσως και ότι Τούρκοι αγρότες που εγκαταστάθηκαν στο νησί με τις οικογένειές τους κατασκεύασαν τζαμιά, γέφυρες, βιβλιοθήκες και κρήνες. Όπως αναφέρει, το 1760 ζούσαν στο νησί 200 χιλιάδες μουσουλμάνοι και 60 χιλιάδες χριστιανοί.
Σύμφωνα με το Anadolu, η πρώτη εξέγερση στην Κρήτη ξέσπασε το 1770, καθοδηγούμενη από τους Ρώσους, και ακολούθησαν και άλλες κατά διαστήματα. Η Κρήτη έπαψε να είναι οθωμανική λίγο πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους, 241 χρόνια μετά την κατάκτησή της, όταν ο Μεγάλος Βεζίρης Φαζίλ Αχμέντ Πασάς είχε υψώσει την τουρκική σημαία στο κάστρο του Ηρακλείου.
Η ελληνική επανάσταση του 1821, όπως την αποκαλεί η Τουρκία «ελληνική εξέγερση», κατεστάλη το 1825, αλλά το 1830 ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Ελλάδα κατόπιν επιβολής των δυτικών κρατών. Αμέσως μετά ξέσπασε εξέγερση και στην Κρήτη, η οποία κατεστάλη, ενώ νέες εξεγέρσεις σημειώθηκαν το 1841 και το 1859. Το πρακτορείο αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων διενεργήθηκαν σφαγές εναντίον Τούρκων, με μεγαλύτερη εκείνη στο Σελίνο στις 16 Αυγούστου 1866.
Το νησί έγινε ελληνικό το 1909, συνεχίζει το Anadolu, προσθέτοντας ότι τότε εκατομμύρια άνθρωποι κατέβηκαν στις πλατείες των μεγάλων πόλεων της οθωμανικής αυτοκρατορίας για να διαμαρτυρηθούν, φωνάζοντας «Η Κρήτη είναι η ψυχή μας, το αίμα μας». Με τον τρόπο αυτό το τουρκικό πρακτορείο παρουσιάζει την Κρήτη ως υπό «ελληνική κατοχή».
Η Κρήτη αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ελλάδας από το 1913, όταν ενώθηκε επίσημα με την ελληνική επικράτεια.
Πηγή: Έθνος
