Ανάλυση αναγνώστη του nemesishd.gr
- Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε χώρα η πρώτη πτήση του πρώτου αναβαθμισμένου F-16V.
- Το νέο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης APG-83, με πολλαπλάσιες δυνατότητες από το υφιστάμενο, καθιστά τη συνεργασία του με το ASPIS 2 αμφίβολη.
- Πρόκειται για ζήτημα πολιτικής και στρατιωτικής βούλησης.
- Απευθύνεται έκκληση στο προσωπικό και στην πολιτική ηγεσία που λαμβάνουν τις αποφάσεις να εξετάσουν το πρόβλημα.
- Τότε ήταν το Αιγαίο.
Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε χώρα η πρώτη πτήση του πρώτου αναβαθμισμένου F-16V.
Πρόκειται για πολύ σημαντικό γεγονός τόσο για την Πολεμική Αεροπορία όσο και για τη δυνατότητα της χώρας να αναλαμβάνει προγράμματα υψηλών και σύνθετων απαιτήσεων, παραμένοντας εντός χρονοδιαγραμμάτων, κάτι που προκαλεί έκπληξη με βάση τα δεδομένα των τελευταίων 47 ετών.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στο προσωπικό της ΕΑΒ, της ΠΑ και της Lockheed Martin, καθώς και σε όσους εμπλέκονται ενεργά στη διαδικασία, από το πολιτικό και το επιτελικό προσωπικό.
Παρά την ικανοποιητική μέχρι τώρα απόδοση του προγράμματος, σε αυτό εμπεριέχεται ένας κίνδυνος που μπορεί να το οδηγήσει σε αποτυχία: το Σύστημα Αυτοπροστασίας (ΣΑ).
Στο σύγχρονο πεδίο των επιχειρήσεων, ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος (ΗΠ) αποτελεί και θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα. Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, έχοντας αναγνωρίσει τη σημασία του ΗΠ, επενδύουν σεβαστά ποσά στην έρευνα και ανάπτυξη συστημάτων (KORAL), τα οποία και δοκιμάζουν. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να δοθεί μεγάλη βαρύτητα στο ΣΑ.
Το ΣΑ των αεροσκαφών F-16 αποτελεί προϊόν ανάπτυξης της δεκαετίας του 2000, έχει σχεδιαστεί να αντιμετωπίζει ανάλογες απειλές και να συνεργάζεται με το ραντάρ APG-68 V9 των F-16.
Το νέο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης APG-83, με πολλαπλάσιες δυνατότητες από το υφιστάμενο, καθιστά τη συνεργασία του με το ASPIS 2 αμφίβολη.
Το ζήτημα αυτό είναι γνωστό στο ΓΕΑ. Στο πρόγραμμα αναβάθμισης δεν υπήρχε αρχικά πρόβλεψη για αναβάθμιση του ΣΑ. Ο λόγος ήταν καθαρά οικονομικός, καθώς έπρεπε να διατηρηθεί το κόστος όσο το δυνατόν χαμηλότερα.
Το ερώτημα αν είναι δυνατόν να μην συμπεριληφθεί η αναβάθμιση ενός τέτοιου συστήματος στον εκσυγχρονισμό έχει καταφατική απάντηση, καθώς η απόφαση ελήφθη υπό συγκεκριμένες πολιτικές συνθήκες και σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Επειδή όμως δεν είναι ποτέ αργά, προτείνεται η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία να εξετάσουν το ζήτημα έγκαιρα και να το διορθώσουν. Η πρόταση είναι ο σχεδιασμός εκ νέου ενός συστήματος αυτοπροστασίας (ASPIS 3), με βάση τις απειλές όπως αυτές θα έχουν διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου, όπως θα κρίνει το επιτελείο, με δυνατότητα προσαρμογής σε δυναμικό περιβάλλον, τεχνητή νοημοσύνη, δυνατότητα προγραμματισμού και παρεμβολή ραντάρ AESA, σε μια πολύ γενική προσέγγιση.
Όσον αφορά το ASPIS II, που έχει ήδη πληρωθεί, θα συνεχίσει να εξοπλίζει τα F-16 που δεν ανήκουν στην έκδοση Viper, δημιουργώντας παράλληλα μελλοντικό απόθεμα για τα F-16 Block 50+ και Block 30. Έτσι ολόκληρος ο στόλος θα παραμείνει πλήρως αξιόμαχος, ακόμη και στην περίπτωση που η εταιρεία δεν υποστηρίζει στο μέλλον το ASPIS 2.
Πρόκειται για ζήτημα πολιτικής και στρατιωτικής βούλησης.
Σε αντίθετη περίπτωση, με την εφαρμογή ημίμετρων λύσεων και χωρίς εγγύηση καλής απόδοσης, η απαξίωση του συστήματος ASPIS 2 στα F-16V φαίνεται σχεδόν βέβαιη. Το ζήτημα μοιάζει με την τοποθέτηση νέου επεξεργαστή σε υπολογιστή χωρίς αλλαγή της κάρτας γραφικών ή με την αύξηση της ιπποδύναμης ενός αυτοκινήτου χωρίς αλλαγή των υποσυστημάτων που πρέπει να την αντέξουν.
Η αναβάθμιση θα απαιτήσει χρήματα, το κόστος των οποίων όμως θα πρέπει να εξεταστεί σε βάθος εικοσαετίας. Υπάρχει το ενδεχόμενο η διαδικασία, ενώ επιχειρεί να εξοικονομήσει χρήματα, να καταλήξει να κοστίσει περισσότερο και τελικά το σύστημα να απαξιωθεί εντελώς, με αποτέλεσμα να επανέλθουν οι γνωστές καταγγελίες για πρόσωπα και διαδικασίες. Σε κανένα σοβαρό κράτος δεν νοείται αεροσκάφος να επιχειρεί χωρίς σύστημα αυτοπροστασίας.
Ένα ακόμη στοιχείο είναι ότι η υποστήριξη του ASPIS 2 ενδέχεται σε λίγα χρόνια να μην υφίσταται. Σε αυτή την περίπτωση το ΣΑ θα απαξιωθεί, καθώς θα βγαίνουν σταδιακά εκτός τα υποσυστήματά του, και η χώρα θα βρεθεί σε θέση ανάλογη με εκείνη που είχε διαμορφωθεί παλαιότερα με το ASPIS 1.
Απευθύνεται έκκληση στο προσωπικό και στην πολιτική ηγεσία που λαμβάνουν τις αποφάσεις να εξετάσουν το πρόβλημα.
Οι επιτελείς θα πρέπει να παρουσιάσουν την πλήρη εικόνα στο πολιτικό προσωπικό, προστατεύοντάς το. Οι τεχνικές δυσκολίες που ενδεχομένως επικαλεστούν κάποιοι μπορούν να ξεπεραστούν, καθώς το ζητούμενο είναι η συνολική εικόνα. Αν το ζήτημα δεν επιλυθεί, το 2025 ενδέχεται να συζητείται σκάνδαλο, και το πρόγραμμα να χαρακτηριστεί όχι αναβάθμιση αλλά υποβάθμιση, με ευθύνες για όσους πήραν την απόφαση.
Σε αυτή την περίπτωση, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, δεν θα υπάρχει η δικαιολογία της απειρίας, γιατί πλέον υπάρχει γνώση και εικόνα στο θέμα. Συνεπώς δεν αποκλείεται να υπάρξουν συνέπειες για τους εμπλεκομένους.
Η συζήτηση θυμίζει τα δημοσιεύματα της εποχής που αγοράστηκε το ΑΒΕΡΩΦ για μίζες. Το όνομά του εξακολουθεί να προκαλεί αίσθηση σε όσους έχουν τα 12 ναυτικά μίλια ως casus belli.
Τότε ήταν το Αιγαίο.
Σήμερα είναι και η Ανατολική Μεσόγειος. Το ερώτημα που τίθεται στον ελληνικό λαό και στο πολιτικό προσωπικό είναι αν η χώρα θα ρισκάρει και με ποιο πολιτικοοικονομικό κόστος. Όποια απόφαση κι αν ληφθεί, θα πρέπει να ληφθεί με πολλή προσοχή.
Αποκλειστικά για το «nemesishd.gr», από τον αναγνώστη «Τιμολέων».
