Επί δεκαετίες δημοσιεύονται στον ηλεκτρονικό αλλά και στον έντυπο Τύπο άρθρα που περιγράφουν μια ουτοπική κατάσταση, με τίτλους όπως ότι έρχεται ο Ρώσος, ο Γάλλος, ο Αμερικανός ή ακόμα και ο εξωγήινος για να διώξει τους Τούρκους και να πολεμήσει για λογαριασμό της Ελλάδας.
Δεν είναι λίγες οι φορές που αρθρογράφοι συνδέουν ανοιχτά προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων με τη στήριξη της εκάστοτε χώρας (προστάτη), υποστηρίζοντας ότι, αν δεν αγοραστούν πλοία από τη Γαλλία ή την Αμερική, θα χαλάσουν οι σχέσεις και αυτές οι χώρες θα στραφούν εναντίον της Ελλάδας.
Ωστόσο, ούτε η Γαλλία με ΑΕΠ 3 τρισ., ούτε οι ΗΠΑ με 22 τρισ., ούτε η Ιταλία με 2 τρισ. περιμένουν το πρόγραμμα φρεγατών 5 δισ. της Ελλάδας για να διαμορφώσουν την εξωτερική τους πολιτική απέναντι στη χώρα ή υπολογίζουν σε αυτά τα χρήματα για να υπογράψουν αμυντικές συμφωνίες που θα «σώσουν» την Ελλάδα.
Κανείς δεν πρόκειται να πολεμήσει για λογαριασμό της Ελλάδας· όπως ο Έλληνας δεν θα πολεμούσε για τον Γάλλο ή τον Αμερικανό αν δεν θίγονταν και τα δικά του συμφέροντα, έτσι και ο ξένος δεν θα ενδιαφερθεί.
Σύμφωνα με την άποψη αυτή, δεν πρέπει να καλλιεργούνται στους πολίτες ψεύτικες ελπίδες, καθώς η Ελλάδα δεν χρειάζεται τη βοήθεια καμίας ξένης δύναμης για να λύσει τα προβλήματά της.
Το σημαντικό είναι η χώρα να διατηρεί συμμαχίες, ώστε όταν χρειαστεί να έχει πρόσβαση στα κρίσιμης σημασίας logistics, δηλαδή στον άμεσο εφοδιασμό του στρατού, και στην άμεση πληροφόρηση από συμμαχικές μυστικές υπηρεσίες, δύο παράγοντες που κρίνουν συχνά το αποτέλεσμα ενός πολέμου.
