Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, μιλώντας από την Κοζάνη, δήλωσε: «Ό,τι απειλείται δεν αποστρατικοποιείται. Η Ελλάδα δεν προκαλεί, δεν θίγει κυριαρχικά δικαιώματα άλλων, αλλά δεν της αρέσει να προκαλείται και να προσβάλλονται τα δικά της δίκαια». Συμπλήρωσε ότι η χώρα δεν πρόκειται να εμπλακεί στρατιωτικά στη Λιβύη.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος πρόσθεσε: «Εάν χρειαστεί, θα απαντήσουμε, εάν κρίνουμε ότι έχουν ξεπεραστεί οι κόκκινες γραμμές, πράγμα που σημαίνει ότι εξετάζουμε όλα τα σενάρια, ακόμη και αυτό της στρατιωτικής εμπλοκής».
Απαντώντας σε ερώτηση, διευκρίνισε ότι «η εντολή στρατιωτικής απάντησης ή εμπλοκής θα είναι του πρωθυπουργού και, εάν δεν μπορεί ο ίδιος, της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Άμυνας. Όλα αυτά είναι ανοιχτά, αλλά εύχομαι να μην έρθει ποτέ αυτή η ώρα. Η προσπάθειά μας για ισχυρές ένοπλες δυνάμεις κατατείνει ακριβώς στο να μην υπάρξει η στιγμή που θα μπορέσει να συμβεί ένα τέτοιο γεγονός».
Ο υπουργός επεσήμανε ότι «ουδέποτε στο πρόσφατο παρελθόν έχει επιδειχθεί από πλευράς της Τουρκίας τέτοια προκλητική συμπεριφορά», σημειώνοντας ότι οι προκλήσεις αυτές είναι «κλιμακούμενες, μεθοδικές και γίνονται βάσει συστήματος».
Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο προσφυγής της Τουρκίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, επεσήμανε την αντίφαση της γειτονικής χώρας, η οποία, ενώ δεν έχει αναγνωρίσει το δίκαιο της θάλασσας, θα προσέφευγε στο δικαστήριο ζητώντας να εκδικαστεί θέμα που αφορά την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. «Με βάση ποιο δίκαιο θα ζητήσει να κριθεί το αίτημά της;», αναρωτήθηκε, καταλήγοντας ότι «έχουμε μέλλον όσον αφορά την προσφυγή στη Χάγη» και ότι τα περισσότερα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι από την τουρκική πλευρά.
Για το ζήτημα της Λιβύης, απέκλεισε τη στρατιωτική εμπλοκή της χώρας, δηλώνοντας ότι «η Ελλάδα δεν θέλει να εμπλακεί στο πεδίο αντιπαράθεσης της Λιβύης όσον αφορά το στρατιωτικό κομμάτι, έχει όμως υποστηρίξει πολιτικά τον Χαφτάρ και αυτό προκύπτει από την επίσκεψή του στην Αθήνα».
Υπογράμμισε ότι η υπόθεση, όπως εξελίσσεται μετά το σύμφωνο συνεργασίας Τουρκίας – κυβέρνησης Τρίπολης, δεν μπορεί να προχωρήσει ερήμην της Ελλάδας και ότι αυτό αρχίζει να το αντιλαμβάνεται και η διεθνής κοινότητα. Κατέληξε λέγοντας ότι η Τουρκία κάνει τη δουλειά της και η Ελλάδα θα κάνει τη δική της, υπερασπιζόμενη τα συμφέροντά της.
