Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν σχολίασε με δήλωσή του τη συμφωνία για το Αρτσάχ, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους την υπέγραψε.
«Υπογράφοντας αυτό το θλιβερό έγγραφο, ήξερα ότι απειλούμαι όχι μόνο πολιτικά, αλλά και σωματικά. Για εμένα ήταν πιο σημαντικό να σώσω τις ζωές 25 χιλιάδων στρατιωτών μας. Γιατί δεν παραιτήθηκα για να μην υπογράψω; Αυτό θα ήταν λιποταξία και προσπάθεια να αφήσω μια δύσκολη κατάσταση σε άλλον ηγέτη».
«Το έγγραφο δεν συνιστά ουσιαστική λύση της σύγκρουσης του Καραμπάχ· αφορά τον τερματισμό του πολέμου. Η σύγκρουση δεν επιλύθηκε τότε και δεν έχει επιλυθεί ως τώρα. Ο πρόεδρος του Καραμπάχ και εγώ δεν παρείχαμε πλήρεις πληροφορίες για τη δυσμενή κατάσταση, ώστε να μην προκληθεί πανικός στον λαό. Όλοι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να διατηρήσουμε κάθε εκατοστό του Καραμπάχ. Πολεμήσαμε εναντίον τριών στρατών, αλλά δυστυχώς δεν μπορέσαμε να υποστηρίξουμε πλήρως τον στρατό μας. Ναι, το έγγραφο που υπογράφηκε είναι πολύ δυσμενές για την Αρμενία, αλλά δεν πρέπει να γίνει χειρότερο».
«Οι ρωσικές ειρηνευτικές δυνάμεις θα διασφαλίσουν την ασφάλεια των κατοίκων του Καραμπάχ σε όλη την επικράτεια, καθώς και τη σταθερότητα της οδικής σύνδεσης μεταξύ Στεπανακέρτ και Ερεβάν. Καθήκον μας είναι να διασφαλίσουμε τη σταθερότητα στη χώρα. Δεν θα αφήσουμε εκπροσώπους της προηγούμενης κυβέρνησης να δημιουργήσουν χάος. Έχουμε μέλλον. Πρέπει να βγάλουμε συμπεράσματα, να κατανοήσουμε τα λάθη μας και να δημιουργήσουμε μια ισχυρή Αρμενία».
«Η πιο σημαντική λειτουργία του διοικητή είναι να θέτει ένα καθήκον στον στρατιώτη. Όταν όμως ο στρατιώτης δεν μπορεί πλέον να επηρεάσει με κανέναν τρόπο τα γεγονότα, δεν είναι ο στρατιώτης που πρέπει να πεθάνει, αλλά η πατρίδα πρέπει να κάνει θυσίες για χάρη της ζωής του. Γι’ αυτό υπέγραψα αυτή τη συμφωνία. Προτίμησα τη ζωή 25 χιλιάδων στρατιωτών από την καριέρα και τη ζωή μου».
«Γιατί δεν συμβουλεύτηκα τον λαό πριν υπογράψω; Αν απευθυνόμουν δημόσια, θα έπρεπε να παρουσιάσω ειλικρινά την αντικειμενική κατάσταση, πράγμα που θα σήμαινε παροχή λεπτομερών πληροφοριών και στον αντίπαλο. Υπήρχε λεπτομερές σχέδιο περικύκλωσης των 25 χιλιάδων στρατιωτών μας, σε θέμα ωρών».
