Ο απόστρατος Σαουδάραβας Υποστράτηγος Μοχάμεντ Σάλεχ Αλ-Χάρμπι με ισχυρές σχέσεις με τη Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας, τοποθετήθηκε με τρόπο που ανατρέπει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο αναλυτής μιλώντας στο Al Jazeera χαρακτήρισε την Τουρκία ως έναν «αξιόπιστο εταίρο και σύμμαχο», ενώ ταυτόχρονα αποδόμησε πλήρως τις προοπτικές του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC), εξέλιξη που επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου.
Η παρέμβαση του Αλ-Χάρμπι φέρει ιδιαίτερο βάρος, καθώς ο απόστρατος στρατηγός διατηρεί στενούς δεσμούς με το καθεστώς του Ριάντ και το περιβάλλον της βασιλικής οικογένειας του Οίκου των Σαούντ.
Ο Μοχάμεντ Σάλεχ Αλ-Χάρμπι υπογράμμισε το εξαιρετικά προηγμένο επίπεδο των διμερών σχέσεων μεταξύ Ριάντ και Άγκυρας, εστιάζοντας ιδιαίτερα στον τομέα της άμυνας. «Η Τουρκία αποτελεί έναν αξιόπιστο εταίρο και σύμμαχο. Οι σαουδοτουρκικές σχέσεις είναι ιδιαίτερα προηγμένες, καθώς υλοποιούμε μεγάλα τουρκικά έργα και διατηρούμε μια στρατιωτική εταιρική σχέση με την εταιρεία Bayraktar», σημείωσε ο Σαουδάραβας αναλυτής.
Στον αντίποδα, ο Σαουδάραβας στρατηγός εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του IMEC, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί προόδου του φιλόδοξου εμπορικού σχεδίου.
«Η πρόοδος του IMEC είναι μια άγονη προπαγάνδα. Δεν πρέπει να δοθεί στο Ισραήλ πρόσθετη οικονομική αξία», δήλωσε κατηγορηματικά ο Αλ-Χάρμπι. Η τοποθέτησή του αντανακλά τη βαθιά δυσφορία του Ριάντ απέναντι στην κυβέρνηση του Τελ Αβίβ λόγω των παρατεταμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα.
Ο διάδρομος IMEC, τον οποίο προώθησαν ενεργά οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Λευκός Οίκος ως αντίβαρο στην κινεζική πρωτοβουλία Belt and Road, βασίζεται στη σιδηροδρομική και θαλάσσια σύνδεση της Ινδίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας και της Ιορδανίας με το ισραηλινό λιμάνι της Χάιφα. Από εκεί, το ευρωπαϊκό σκέλος της διαδρομής προέβλεπε ως πρώτους θαλάσσιους σταθμούς την Κύπρο και το λιμάνι του Πειραιά στην Ελλάδα.
Η αδρανοποίηση του IMEC καταφέρει καίριο πλήγμα στους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Αθήνας και της Λευκωσίας. Η Ελλάδα και η Κύπρος προσδοκούσαν να εδραιωθούν ως η κύρια πύλη εισόδου του ασιατικού εμπορίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη γεωπολιτική τους αξία απέναντι στις αναθεωρητικές τάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Την ίδια στιγμή, η Τουρκία αξιοποιεί το πάγωμα του IMEC για να προωθήσει τον δικό της ανταγωνιστικό «Δρόμο Ανάπτυξης» (Development Road) μέσω Ιράκ. Η διαδρομή αυτή στοχεύει στη σύνδεση του Περσικού Κόλπου με την Ευρώπη αποκλειστικά μέσω του τουρκικού εδάφους. Έτσι, παρακάμπτονται πλήρως τόσο το Ισραήλ όσο και ο συνδυασμός Κύπρου – Ελλάδας, στερώντας από τον ελληνισμό έναν κρίσιμο διαμετακομιστικό ρόλο.
