Οι τελευταίες αεροπορικές επιθέσεις του Ισραήλ σε περιοχές του Νότιου Λιβάνου επαναφέρουν στο προσκήνιο την εύθραυστη φύση της εκεχειρίας με τη Χεζμπολάχ, η οποία παραμένει κρίσιμη για τη σταθερότητα στο βόρειο μέτωπο της Μέσης Ανατολής. Παρά το πλαίσιο αποκλιμάκωσης που θεμελιώθηκε το 2024 με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια βίας υπονομεύουν τις προοπτικές μιας πιο δομημένης συμφωνίας ασφαλείας.
Σύμφωνα με το Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων του Λιβάνου, τα ισραηλινά πλήγματα το βράδυ της Δευτέρας έπληξαν το όρος Σάφι, την Τζμπάα, την Κοιλάδα Ζέφτα και την περιοχή ανάμεσα σε Άζα και Ρουμίν Άρκι. Αν και δεν αναφέρθηκαν τραυματίες, οι καταστροφές σε κατοικημένες ζώνες έχουν εντείνει τη δυσφορία σε μια κοινωνία που ήδη ταλανίζεται από βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση.
Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι στόχος των επιχειρήσεων ήταν εγκαταστάσεις της Χεζμπολάχ, όπως ειδικό κέντρο εκπαίδευσης της ελίτ μονάδας Ραντβάν (Radwan), η οποία θεωρείται η πιο επιθετική δύναμη της οργάνωσης, σχεδιασμένη για επιχειρήσεις εντός ισραηλινού εδάφους. Επίσης, ο IDF ανακοίνωσε καταστροφή θέσης εκτόξευσης ρουκετών, στοιχείο που εντάσσεται στη στρατηγική του Τελ Αβίβ να περιορίσει τις μεσαίου βεληνεκούς δυνατότητες της οργάνωσης.
Οι επιδρομές σημειώνονται σε περίοδο κατά την οποία Ισραήλ και Λίβανος έχουν μόλις αποστείλει πολιτικούς απεσταλμένους σε στρατιωτική επιτροπή επιτήρησης της εκεχειρίας, ανταποκρινόμενοι στις πιέσεις της Ουάσινγκτον για θεσμοθετημένο διάλογο. Η αμερικανική διπλωματία επιδιώκει σταθερές γραμμές επικοινωνίας, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος παρερμηνειών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν δήλωσε την Παρασκευή ότι η χώρα του «έχει υιοθετήσει την επιλογή των συνομιλιών με το Ισραήλ», επισημαίνοντας πως ο στόχος είναι η ανακοπή των συνεχιζόμενων ισραηλινών επιθέσεων. Ωστόσο, το βαθύτερο εμπόδιο παραμένει ο ρόλος της Χεζμπολάχ, η οποία λειτουργεί ταυτόχρονα ως πολιτικό κόμμα, παραστρατιωτική δύναμη και περιφερειακός βραχίονας του Ιράν, και απορρίπτει κάθε συζήτηση αφοπλισμού όσο θεωρεί ότι υφίσταται ισραηλινή απειλή.
Το πάγιο αίτημα του Ισραήλ για αποστρατιωτικοποίηση της Χεζμπολάχ συγκρούεται με την πραγματικότητα στον Λίβανο, καθώς η κυβέρνηση της Βηρυτού δεν διαθέτει την ισχύ να επιβάλει μονομερώς λύση. Ως αποτέλεσμα, ο Νότιος Λίβανος παραμένει ένα πεδίο διαρκούς αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την υποστηριζόμενη από την Τεχεράνη, Χεζμπολάχ.
Σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον, ο κίνδυνος ευρείας αποσταθεροποίησης είναι πολυεπίπεδος: μια πιθανή αναζωπύρωση των συγκρούσεων δεν θα περιοριστεί στα σύνορα, αλλά μπορεί να επιβαρύνει τις ήδη λεπτές εσωτερικές ισορροπίες του Λιβάνου, ενώ μια νέα σύγκρουση Ισραήλ–Χεζμπολάχ θα απειλούσε την ασφάλεια σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, από τη Συρία μέχρι τον Κόλπο.
