ιστορική αναδρομή οπλικής βιομηχανίας τουρκίας uav, Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΟΠΛΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΑ, NEMESIS HD

Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΟΠΛΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΑ

Του Ξενοφώντα Αριστοκλή

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και τον συνεχή Τουρκικό επεκτατισμό , θα ήθελα να κάνω μια ιστορική αναδρομή αναφορικά με την επιτυχή ανασύσταση της οπλικής βιομηχανίας της Τουρκίας καθώς και την ενσωμάτωση τεχνολογιών από μια χώρα που ουδέποτε θα μπορούσαμε να φανταστούμε.

Όλα αρχίζουν από το έτος 1996, όταν η Τουρκία αγόρασε τα πρώτα άοπλα αεροσκάφη της από τις Η.Π.Α. Αγόρασε έξι αεροσκάφη GNAT 750, κατασκευασμένα από την General Atomics, τα οποία ήταν σε θέση να τραβήξουν μόνο εικόνες βίντεο και να τις στείλουν σε σταθμό εδάφους.

Το 2006, η Τουρκία παρήγγειλε 10 άοπλα ισραηλινά αεροσκάφη. Ωστόσο, χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να τους τα παραδώσει το Ισραήλ και αποδείχθηκε ότι δεν λειτουργούσαν καλά. Επιπλέον, τα αεροσκάφη λειτουργούσαν από ισραηλινό προσωπικό.

Οι Τούρκοι αξιωματούχοι υποψιάστηκαν ότι οι εικόνες που συλλέχθηκαν προωθούνταν στην ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών.

Αυτό τους ανάγκασε να πάρουν μέτρα για να εξασφαλίσουν την διαβάθμιση
πληροφοριών και αποφάσισαν να τα φτιάξουν μόνοι τους.

Μέχρι το 2009, η Τουρκία εξακολουθούσε να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ξένα drone. Ο στρατός επιχειρούσε με μια χούφτα ηλικιωμένων
Αμερικανικών Gnat 750 που αγόρασε το 1995, καθώς και με αρκετά Ισραηλινά IAI Herons, τα οποία εισήχθησαν το 2010. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως το ενδιαφέρον για εξαγορά επιθετικών drones από τις ΗΠΑ θα έπεφτε στο κενό, λόγω της συνεχούς αυξανόμενης έντασης με το Ισραήλ, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων εγχώρια.

Οι δύο βασικοί παίκτες ήταν οι Turkish Aerospace Industries (TAI) και η Baykar Makina. Η TAI είχε λάβει άδεια από την αμερικανική εταιρεία General Dynamics για την κατασκευή τουρκικών μαχητικών F-16, πράγμα που σήμαινε ότι είχε ήδη χρήσιμες γνώσεις για την κατασκευή επιθετικών
αεροσκαφών. Επιπλέον, η εταιρεία είχε ήδη συνάψει σύμβαση για την ανάπτυξη ενός επιθετικού drone το 2004.

Ορισμένες από τις πρώτες προσπάθειες της Τουρκίας για την ανάπτυξη εγχώριων
drones δεν πήγαν όπως περίμεναν. Η Άγκυρα ανέθεσε στην Turkish Aerospace Industries σύμβαση το 2004 για την ανάπτυξη του Anka, ενός αεροσκάφους μεγάλης αντοχής μεσαίου υψομέτρου.

Το Anka έκανε την πρώτη του πτήση το 2010, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες έπεσε μέσα σε 15 λεπτά. Καθώς η Τουρκία εργαζόταν για το εγχώριο πρόγραμμά της, η χώρα δυσκολευόταν να αποκτήσει αεροσκάφη από το εξωτερικό.

Οι προσπάθειες της Άγκυρας να εισαγάγει από τις ΗΠΑ Predator και
αργότερα Reapers τελικά σταμάτησε εν μέσω αντιπολίτευσης στο Κογκρέσο.

Τελικά, η πιο σημαντική εταιρεία όπως αποδείχτηκε θα ήταν η Baykar Makina. Η Baykar είναι μια τουρκική αμυντική βιομηχανία που ειδικεύεται σε UAV, C4I και τεχνητή νοημοσύνη την οποία διευθύνει ο Selçuk Bayraktar, ο οποίος είχε σπουδάσει ηλεκτρολογία στο περίφημο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης της Αμερικής και το 2005 επέστρεψε στην Τουρκία σε ηλικία 26 ετών για να “φέρει” μαζί του όσα γνώριζε για τα drones.

Το 2007, διέκοψε τις διδακτορικές του σπουδές για να αφιερωθεί πλήρως στην ανάπτυξη οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών στην Τουρκία. Δύο χρόνια αργότερα, κέρδισε συμβόλαιο για την παραγωγή και πώληση ενός
οπλισμένου drone: του Bayraktar TB2. Εισήγαγε εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας που δεν μπορούσε να παράξει η εταιρεία του, όπως ο κινητήρας και οι αισθητήρες.

Πολλά από αυτά τα μέρη θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε πολιτικές καθώς και σε στρατιωτικές εφαρμογές και ως εκ τούτου δεν υπόκεινται σε περιορισμούς εξαγωγής.

Στα τέλη του 2015, το TB2 είχε την πρώτη του επιτυχημένη δοκιμή με έναν τουρκικό
πύραυλο ακριβείας. Από σχεδόν 5.000 μέτρα ύψος, χτύπησε έναν στόχο οκτώ χιλιόμετρα μακριά, με ακρίβεια δύο τετραγωνικών μέτρων.

Σχεδόν αμέσως, τα αεροσκάφη αναπτύχθηκαν για τον αρχικό τους σκοπό: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και στοχευμένες ενέργειες εναντίον μαχητών του
ΡΚΚ.

Χρησιμοποιήθηκαν στη νοτιοανατολική Τουρκία και στην περιοχή κοντά στα σύνορα με το βόρειο Ιράκ, καθώς και στα σύνορα της βόρειας Συρίας, όπου οι Σύριοι Κούρδοι είχαν ελέγξει μεγάλες εκτάσεις γης από το ξέσπασμα του πολέμου. Όμως τα αεροσκάφη έγιναν γρήγορα χρήσιμα για πολύ περισσότερους λόγους από το κυνήγι επαναστατών.

Οι Τούρκοι προγραμματιστές drone έχουν επιτύχει σημαντικά τεχνικά ορόσημα τα
τελευταία χρόνια.
Τον Αύγουστο του 2018, το Anka πραγματοποίησε την πρώτη αεροπορική επίθεση της Τουρκίας σε διασύνδεση με δορυφόρο και τον Δεκέμβριο, το Anka ολοκλήρωσε την πρώτη του πτήση με κινητήρα εγχώριας παραγωγής, ένα κρίσιμο βήμα για τη δημιουργία μιας βιώσιμης εγχώριας κατασκευαστικής βάσης.

Το 2019, το Bayraktar TB2 καθώς και το Anka ξεπέρασαν κάθεπροηγούμενο ρεκόρ αντοχής, με το κάθε ένα να πετάει πάνω από 24 ώρες.

Δύο μεγάλοι παραγωγοί drone, η Baykar Makina και η Turkish Aerospace Industries, παρουσίασαν και τα δύο νέα μεγάλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, το Akinci και το Aksungur, αντίστοιχα. Δεδομένης τηςπρόσφατης προόδου του προγράμματος drones της Τουρκίας, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πρόσφατα διέθεσε χρηματοδότηση ύψους 105,5 εκατομμυρίων
δολαρίων για τη στήριξη της συνεχιζόμενης ανάπτυξης του Bayraktar TB2.

Από το 2018, η Τουρκία φαίνεται να έχει κατασκευάσει εγκαταστάσεις drone – υπόστεγα αεροσκαφών και καταφύγια αεροσκαφών, τροχοδρόμους και πύργους επικοινωνίας σε επτά αεροδρόμια, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των βάσεων drone σε τουλάχιστον εννέα.

Αυτές οι εγκαταστάσεις είναι απαραίτητες, επειδή η πλειονότητα των τουρκικών TB2 Bayraktar και Anka έχουν λειτουργικό εύρος που περιορίζεται σε περίπου 100 μίλια. (Μόνο το Anka-S, μια παραλλαγή του Anka, είναι προς το παρόν ικανό να πετάει πέρα από το οπτικό πεδίο “BLOS Beyonde Light of Sight” μέσω διασύνδεσης
με δορυφόρο “s – satelite” )

Πώς τα drones αλλάζουν τον πόλεμο όπως τον γνωρίσαμε ως σήμερα όμως?

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η Τουρκία αναπτύσσει αεροσκάφη όχι μόνο για καταδίωξη εναντίον ανταρτών, αλλά και για πόλεμο εναντίον στρατών άλλων χωρών, λέει η Άρντα Μεβλουτόγλου, ειδικός άμυνας από την Άγκυρα.

Η Τουρκία αναπτύσσει αεροσκάφη σε συντονισμό με τον ηλεκτρονικό πόλεμο, μπλοκάρει εχθρικές αντιαεροπορικές και επικοινωνιακές επιχειρήσεις, έτσι ώστε τα αεροσκάφη να μπορούν να επιτεθούν ανεμπόδιστα.

Ταυτόχρονα, αναπτύσσει και μη επανδρωμένα αεροσκάφη για άλλες στρατιωτικές μονάδες όπως είναι το πυροβολικό και η αεροπορία.

Ο συνδυασμός αυτός επιτρέπει στον τουρκικό στρατό να επιτεθεί γρήγορα και αποτελεσματικά σε εχθρούς που δεν διαθέτουν σύγχρονες τεχνολογίες όπλων, λέει ο Μεβλούτογλου.. Το πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό αποδείχθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου 2020, όταν ο συριακός στρατός με τη ρωσική αεροπορική
υποστήριξη, ήθελε να πραγματοποιήσει επιχείρηση στον τελευταίο προμαχώνα που ελέγχεται από τους αντάρτες στη συριακή επαρχία του Idlib.

Τότε ήταν που ο τουρκικός στόλος αεροσκαφών επιτέθηκε ανελέητα.

Σε λίγες μέρες, 2.557 Σύριοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και δύο αεροσκάφη, οκτώ
ελικόπτερα, 135 άρματα μάχης, δύο μαχητικά αεροσκάφη, δεκάδες howitzers και πέντε αντιαεροπορικά συστήματα βγήκαν εκτός μάχης, σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλούσι Ακάρ.

Μια άλλη νίκη ήρθε τον Ιούνιο. Μετά από πολιορκία πάνω από έναν χρόνο, ο στρατηγός της Λιβύης Χαλίφα Χαφτάρ βρισκόταν στο σημείο να καταλάβει τη Λιβυκή πρωτεύουσα Τρίπολη, έδρα της διεθνούς αναγνωρισμένης κυβέρνησης Φαγιέζ αλ-Σάραζ.

Τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη ,παραχωρήθηκαν ως στρατιωτική ενίσχυση στις δυνάμεις του Σάραζ και οι δυνάμεις του Χαφτάρ υποχώρησαν εντός μιας εβδομάδας.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, τα τουρκικά αεροσκάφη έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ένα σημείο διαμάχης μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν από το 1991.

Μετά από έξι εβδομάδες έντονης μάχης, ο πρόεδρος της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν
υπέγραψε συνθήκη ειρήνης στις αρχές Νοεμβρίου, που σήμαινε de facto συνθηκολόγηση για την Αρμενία.

Σε όλες αυτές τις στρατιωτικές αντιπαραθέσεις, η χρήση τουρκικών αεροσκαφών σε
συνδυασμό με τον ηλεκτρονικό πόλεμο και η χρήση πυρομαχικών με καθοδήγηση ακριβείας δημιούργησαν μια ασυμμετρία που έστρεψε την τάση υπέρ της Άγκυρας ή του κόμματος που υποστήριζε η Άγκυρα, λέει ο ερευνητής του Clingendael Yüksel.

“Αυτό δείχνει ότι η τεχνολογία μετράει.”

Δεδομένου ότι όσο το δυνατόν περισσότερα εξαρτήματα των αεροσκαφών της Τουρκίας κατασκευάζονται εγχώρια, η Τουρκία δεν εξαρτάται από ξένες εταιρείες στις οποίες μπορεί να απαγορευτεί η εξαγωγή αεροσκαφών.

Αυτό τους επιτρέπει να αποφύγουν τη διεθνή πίεση, εξηγεί ο Γιούσελ.

«Δίνει στην Άγκυρα ένα είδος ανεξαρτησίας στην προβολή στρατιωτικής δύναμης εκτός της Τουρκίας».

Η Τουρκία θέλει (πολύ) περισσότερα. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν πλέον γίνει σύμβολο της τουρκικής εθνικής υπερηφάνειας. Κανείς δεν επικρίνει τις δυνατότητές τους να καταστρέψουν αντιπάλους.

Το Bayraktar έχει γίνει ακόμη και εθνική διασημότητα.

Εν τω μεταξύ, οι τουρκικές αμυντικές εταιρείες εργάζονται σκληρά για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς drone.

Οι προτεραιότητες πλέον είναι:

α) το μεγαλύτερο εύρος

β) η ικανότητα χρήσης βαρύτερων πυρομαχικών

γ) η κατασκευή όσο το δυνατόν περισσότερων εξαρτημάτων
εγχώρια.

Ο τουρκικός στρατός προσπαθεί να είναι απόλυτα αυτάρκης έως το 2023.Αυτή η αυτονομία είναι επίσης αναγκαιότητα, γιατί όπως και παλαιότερα, η Τουρκία
αντιμετωπίζει και πάλι περιορισμούς στις εισαγωγές.

Στις 5 Οκτωβρίου του 2020, ο Καναδάς απαγόρευσε την εξαγωγή κινητήρων και αισθητήρων υψηλής τεχνολογίας. To Bayraktar TB2 drone λόγω της εκτεταμένης πώλησης και χρήσης στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ αποτελεί την βασική αιτία.

Την επόμενη ημέρα αυτής της απόφασης, ο ανώτερος αξιωματούχος της Τουρκίας για προμήθειες Ismail Demir έγραψε στο Twitter ότι η Τουρκία θα κατασκευάζει η ίδια τα οπτικά συστήματα των drone.

Τα αεροσκάφη θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν την εξάρτηση της Τουρκίας από ξένους προμηθευτές στο εγγύς μέλλον, λέει ο Γιούσελ.

Αυτό είναι σημαντικό, διότι από πέρυσι υπήρξε εμπάργκο στην πώληση του αμερικανικού μαχητικού F-35, του διαδόχου του ξεπερασμένου F-16, λόγω της αγοράς από την Τουρκία ενός ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S400.

Η Τουρκία σκοπεύει ακόμη και να αναπτύξει το δικό της εγχώριο μαχητικό αεροσκάφος (TFX) για να αποφύγει τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την εξάρτησή της από τον ξένο αμυντικό εξοπλισμό, όπως κατέστη σαφές με την αγορά του F-35 και συνεχίζει:

«Η εμπειρία που απέκτησαν στην παραγωγή των drones θα μπορούσε να είναι πολύ χρήσιμη εδώ».

Η Τουρκία δεν είναι μόνη. Η προσέγγιση της Τουρκίας αποδεικνύει όχι μόνο το πόσο αποτελεσματική και σημαντική για την εγχώρια στρατηγική μιας χώρας είναι η ανάπτυξη αυτών των οπλικών συστημάτων , αλλά και πόσο σχετικά εύκολο είναι. Λιγότερο από πέντε χρόνια μετά την πρώτη επιτυχημένη δοκιμή πυραύλων με ένα Bayraktar TB2, η Τουρκία είναι πλέον ένας από τους κορυφαίους χρήστες και παραγωγούς μη επανδρωμένων επιθετικών αεροσκαφών (ΜΕΑ) στον κόσμο.

Το Αζερμπαϊτζάν, το Κατάρ, η Ουκρανία και η κυβέρνηση Σάραζ στη Λιβύη διαθέτουν πλέον ΜΕΑ Bayraktar TB2.

Η TAI βρίσκεται επίσης σε συζητήσεις σχετικά με την εξαγωγή αεροσκαφών στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τα τουρκικά αεροσκάφη έχουν αποδείξει την αξία τους στη μάχη, είναι πολύ φθηνότερα από τα αμερικανικά ή ισραηλινά μοντέλα και επιπλέον δεν υπόκεινται σε περιορισμούς εισαγωγής.

Όμως, η προσέγγιση της Τουρκίας δεν είναι η μοναδική προσέγγισή. Η Κίνα, το Ιράν και το Πακιστάν έχουν επίσης δημιουργήσει εντυπωσιακές βιομηχανίες ΜΕΑ τα τελευταία χρόνια και κατασκευάζουν μερικά τρομερά επιθετικά μοντέλα. Επίσης και χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Πολωνία και η Λευκορωσία αναπτύσσουν drone,όπως και η Τουρκία, τα οποία φαίνεται να είναι απόλυτα ικανά να αναπτύξουν τεχνολογία που μέχρι πρόσφατα ήταν σχεδόν αποκλειστικά στα χέρια των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Οι συνέπειες φαίνονται στο πεδίο της μάχης.

Στο Αζερμπαϊτζάν, μόνο σαράντα τρεις μέρες ήταν αρκετές για να ξαναπάρει τα εδάφη γύρω από την αυτόνομη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Όλοι οι αναλυτές συμφωνούν πως οι επιτυχίες αυτές συνδέονται άμεσα με την τεχνολογία και την στρατηγική που έχει επιδείξει η Τουρκία στην νέα στρατιωτική επανάσταση, εντάσσοντας όλο και περισσότερες τεχνολογίες αιχμής στην οπλική της βιομηχανία.

Ο Άλεξ Μελικισβίλι, ένας αναλυτής στο IHS Markit Country Risk, λέει ότι ήταν η τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν που έκανε τον πόλεμο “ποιοτικά διαφορετικό” από όλες τις προηγούμενες πολεμικές συγκρούσεις.

Το Αζερμπαϊτζάν δεν έκρυψε την ικανοποίηση του για τα αποτελέσματα που πέτυχε από την αγορά οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιούν τεχνολογία αιχμής τα οποία αγόρασε από την Τουρκία και το Ισραήλ, καθώς επίσης δεν έκρυψε και την αποδοχή του πως ο πόλεμος δεν κερδήθηκε λόγω “ψυχής”, αλλά λόγω ανεπτυγμένης τεχνολογίας.

Από την πλευρά τους οι Αρμένιοι, άρτια εκπαιδευμένοι και “ψυχωμένοι” μαχητές κλαίγοντας εγκατέλειπαν τις εστίες τους. Η ανάλυση Αρμενίων βετεράνων πολέμου προκαλεί τριγμούς στους υποστηρικτές των παραδοσιακών τακτικών μάχης.

Η Μαργαρίτα Καραμιάν δήλωσε ότι “Έπαθα σοκ όταν είδα τους σχηματισμούς 30 Αζερικών ΜΕΑ να σκοτεινιάζουν τον ουρανό πάνω από τη νοτιοανατολική πλευρά του Ναγκόρνο Καραμπάχ”.

Αναγκασμένη να παραδεχτεί ότι αυτός ήταν «ένας διαφορετικός πόλεμος» από εκείνον των αρχών της δεκαετίας του 1990, η Καραμιάν είπε ότι οι αρμενικές δυνάμεις, μεταξύ αυτών ο σύζυγος και ο γιος της, έπρεπε να μάθουν γρήγορα να αναζητούν υπόγειο καταφύγιο κατά τις αεροπορικές επιθέσεις των ΜΕΑ.

Οι αρμενικές δυνάμεις απλώς «πελάγωσαν από την αζερική τεχνολογική
ανωτερότητα στο πεδίο της μάχης»
, υποστηρίζει ο Τζαν Κασάπογλου, διευθυντής του προγράμματος ερευνών ασφάλειας και άμυνας στο, κέντρο για τις έρευνες οικονομικών και εξωτερικής πολιτικής (EDAM, Center for Economics and Foreign Policy Studies) με έδρα την Κωνσταντινούπολη.

Συνεχίζοντας αναφέρει πως οι αρμένικες δυνάμεις δεν είχαν την ικανότητα κάλυψης ηλεκτρονικού πολέμου ή συστημάτων anti-drone, “δεν διέθεταν αρκετά καλούς αισθητήρες” για να υπερασπίσουν τον εαυτό τους από τα Αζέρικα ΜΕΑ.

Το πρώτο μάθημα που οι αζεροαρμενικές συγκρούσεις έδειξανείναι η ευαλωτότητα των παραδοσιακών δυνάμεων ξηράς –ένοπλων, μηχανοποιημένων και με μηχανοκίνητων μονάδων, ενόψει του προηγμένου πολέμου με ΜΕΑ.

Στην Ουκρανία και την Υεμένη, χρησιμοποιούνται τουλάχιστον 40 διαφορετικά είδη drone από δώδεκα διαφορετικές χώρες – από μικρά εμπορικά μοντέλα έως μεγάλα στρατιωτικά αεροσκάφη, ανέφερε ο οργανισμός ειρήνης PAX τον Σεπτέμβριο.

Η Λιβύη, που μερικές φορές ονομάζεται «το μεγαλύτερο θέατρο πολέμου στον κόσμο», έχει επίσης στρατιωτικά αεροσκάφη από διάφορες άλλες χώρες, όπως το τούρκικο Bayraktar TB2, το κινεζικό Loong, το ρωσικό Orlan-10, το Yabhon από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι Αμερικανοί με το Reaper, οι Ιρανοί με τα Mohajer, ο
Ισραηλινοί με Orbiter και δεκάδες μικρότερα εμπορικά μοντέλα με αρχική χρήση μοντελισμού ή βιντεοσκόπησης έχουν τροποποιηθεί κατάλληλα ως kamikaze drones.

«Τα αεροσκάφη έχουν γίνει το απόλυτο μέσο για χώρες που δεν επιθυμούν να στείλουν στρατιώτες αλλά που βλέπουν την ανάγκη να χρησιμοποιούν ένοπλη δύναμη», λέει ο ερευνητής του PAX, Wim Zwijnenburg.

Η ευκολία με την οποία οι χώρες αναπτύσσουν τα drone τους τον αφορά. Διότι, προειδοποιεί, αυτή είναι μόνο η αρχή.

Όσο περισσότερες χώρες κατασκευάζουν drones, αυτά τόσο φθηνότερα θα γίνουν και περισσότερες χώρες θα τα αγοράσουν και θα τα χρησιμοποιήσουν. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της τεχνολογίας που απαιτείται για την κατασκευή αεροσκαφών χρησιμοποιείται τόσο για πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς, μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα και να συνεχίσει να αναπτύσσεται.

Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί νέες ανησυχίες. Τον Ιούνιο, ο τουρκικός στρατός ανέφερε ότι είχε θέσει σε λειτουργία 500 UCAV που μπορούν να πετάξουν σε σμήνος .

Ζυγίζοντας κάτω από επτά κιλά το καθένα και φορτωμένα με εκρηκτικά, αυτά τα μίνι-αεροσκάφη επιδιώκουν τον στόχο τους ανεξάρτητα και μετά στοχεύουν να συντριβούν σε αυτόν, γράφει το τουρκικό πρακτορείο Τύπου Anadolu.

Οι στρατοί σε όλο τον κόσμο επενδύουν σε οπλικά συστήματα που μπορούν να εκτελούν όλο και περισσότερες εργασίες ανεξάρτητα, όπως αυτόνομα αεροσκάφη και μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους.

Η Κίνα έθεσε πρόσφατα ένα νέο ρεκόρ στέλνοντας ταυτόχρονα ένα σμήνος 3.051 drone στον εναέριο χώρο της.

Αυτά τα είδη τεχνολογιών είναι το μέλλον, λέει ο Zwijnenburg.

“Και περιμένω ότι σε πέντε έως δέκα χρόνια θα είναι τόσο συνηθισμένα [στη μάχη] όσο και τα drone.” «Αυτός ο φόβος δεν θα σε αφήσει ποτέ».

Μετά την επίθεση, η ζωή στο χωριό έχει αλλάξει, λέει η Rebaz Lawa, η οποία έχει αναλάβει το πλέον ανακατασκευασμένο κατάστημα του θείου της. «Ο καθένας είναι συνεχώς σε επιφυλακή. Τις προάλλες όταν το λάστιχο ενός αυτοκινήτου έσκασε, όλοι πανικοβλήθηκαν.

Πριν από πέντε ημέρες, υπήρχε ένα drone που πετούσε στον αέρα για ώρες. Όταν συμβαίνει αυτό, οι άνθρωποι κλείνουν τα καταστήματά τους και επιστρέφουν στο σπίτι τους. ” Λάουα:

«Συνήθιζα να πιστεύω ότι τα drone δεν θα μας χτυπήσουν. Τώρα δεν είμαι σίγουρη. Μπορεί πάντα να είστε στόχος. Αυτός ο φόβος δεν θα φύγει ποτέ. “

ΞΕΝΟΦΩΝ ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ

Πρώτη Δημοσίευση NEMESISHD.GR

ΠΗΓΕΣ:
1) https://www.theguardian.com/news/2019/nov/27/revealed-uk-technology-turkey-rise- global-drone-power
2) Turkey Embarks Upon Ballistic Missiles: Why and How? Sıtkı EGELİ* Assist. Prof. Dr., Department of Political Science an International Relations, İzmir University of Economics
3) https://www.france24.com/en/20200303-turkey-s-drones-provide-crucial-edge-in-syria
4) https://baykardefence.com/uav-15.html
5) Turkey’s Military Drones: An Export Product That’s Disrupting NATO, by Dan Gettinger ’13
6) https://wikileaks.org/plusd/cables/09ANKARA1033_a.html
7) https://www.dailysabah.com/politics/defense-minister-2557-syrian-regime-elements- neutralized-in-operation-peace-shield/news
8) https://www.bbc.com/news/world-africa-52920373
9) https://www.al-monitor.com/originals/2020/08/turkey-defense-pins-high-hope-on-new- drone-in-syria-libya.html
10) https://www.dailysabah.com/business/defense/turkey-develops-domestic-satellite- terminals-for-drones11) https://www.defensenews.com/global/europe/2020/10/13/canadian-block-on-drone- parts-shows-turkeys-defense-industry-still-not-independent/
12) https://twitter.com/IsmailDemirSSB/status/1313425028302680066?s=20
13) https://www.defensenews.com/breaking-news/2020/08/12/congress-has-secretly- blocked-us-arms-sales-to-turkey-for-nearly-two-years/
14) https://www.voanews.com/middle-east/turkish-drone-power-displayed-nagorno- karabakh-conflict
15) https://theintercept.com/2019/05/14/turkey-second-drone-age/
16) ENGIN YÜKSEL “THE KURDISH QUESTION AND TURKEY’S NEW REGIONAL MILITARISM” 17) ENGIN YÜKSEL “TURKEY’S LOVE-IN WITH QATAR: A MARRIAGE OF CONVENIENCE” 18) Wim Zwijnenburg “Time to Harden International Norms on Armed Drones” 19) https://thecorrespondent.com/832/how-turkey-became-a-drone-power-and-what-that- tells-us-about-the-future-of-warfare/110071049088-d67e839e
20) https://www.geopoliticalmonitor.com/turkish-drones/
21) https://www.youtube.com/watch?v=-kp4MQQX8hg&t=5s
22) https://www.defenseworld.net/news/24573/Chinese_Wing_Loong__United_States____ Predator_in_Battle_to_Sell_Drones_to_Malaysia#.YGHVma8zaUk
23) https://www.roketsan.com.tr/en/product/umtas-long-range-anti-tank-missile-system/
24) https://ardin-rixi.gr/archives/228324 μετάφραση: Γιάννης Ταχόπουλος Δημοσιεύθηκε
στο 163ο φύλλο της Ρήξης (Δεκέμβριος 2020)

Η άποψη του αρθρογράφου δεν εκφράζει απαραίτητα το NEMESISHD.GR και δημοσιεύεται στα πλαίσια της ελευθερίας της έκφρασης

Share
Translate »